نتنویسی
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
نُتنویسی یا نَوانِشاننویسی (نُت=نَوانِشان)[۱] به هرگونه روشی برای ثبت نوشتاری آثار موسیقایی گفته میشود.
در موسیقی امروز برای نتنویسی روش و اصول ویژهای تعریف شده که برای آشنایی با آن اصول، آموختن مبانی زیر گام نخست است:
- خطوط حامل (خطوط بُردار) کلان
خطهای حامل (خطهای بُردار) کلان، نگارهای است برای نوشتن وخواندن خط موسیقی و دقیق تر از آن برای تعیین زیر و بمی نتهای موسیقی که متشکل از چند خط (در خط امروزی پنج خط) همراستا با فاصلههای برابر. هر یک از خطها و هر فاصله بین دو خط جایگاه یک نت معینی است و نام نتها ازروی نشانهای به نام کلید معین میشود که درابتدای سمت چپ بردار قرار میگیرد. نتها هرچه در محل پایین تری از بردار قرار بگیرند، صوتشان بم تر است.
- خط میزان: (barline)
خط میزان، خطی که عمود برخطوط بردار، همه پهنای بردار را قطع میکند و میزانها را از یکدیگر جدا میکند.
- کلید: (clef):
نشانههایی که در آغاز خطهای بردار جای میگیرند تا نام و سطح زیر و بمی نتها را مشخص کند. که در پیانو دو کلید به نام های کلید فا و کلید سل وجود دارد که کلید سل زیر بودن و کلید فا بم بودن صدا را نشان می دهد.
- مایهنما (key signature):
مجموعه نشانههایی که پس از کلید میآیند و مایه (تن موسیقی) را مشخص میکنند.
- میزاننما (time signature):
شمارههایی که پس از کلید و مایهنما نوشته میشوند و مشخص کننده تعداد ضرب در هر میزان و ارزش زمانی نسبی نتها هستند.
- خطوط افزوده (ledger lines):
خطهای کوتاه در بالا یا پایین بردار تا نتهای خیلی زیر یا خیلی بم روی آنها نوشته شود.
(برابرها برگرفته از فرهنگستان زبان فارسی هستند).
پانویس [ویرایش]
- ↑ فرهنگ فارسی پارسیمان
پیوند به بیرون [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ نتنویسی موجود است. |
