ملالی جویا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ملالی جویا
ملالی جویا در حال سخنرانی در استرالیا
جوانترین نماینده ولسی جرگه
مشغول به کار
تاریخ انتصاب

(تعلیق شده)
حوزه انتخاباتی ولایت فراه
اطلاعات شخصی
تولد ۲۶ ثور ۱۳۵۷
ولایت فراه،
ملیت  افغانستان
پیشه سیاستمدار
دین اسلام
وب‌گاه http://www.malalaijoya.com

ملالی جویا (زاده ۲۶ ثور (اردیبهشت) ۱۳۵۷ ولایت فراه) جوانترین عضو پارلمان یا ولسی جرگه افغانستان است که تعلیق شده است.[۱] وی در دسامبر ۲۰۰۳ به عنوان نمایندهٔ ولایت فراه در لویه جرگه قانون اساسی انتخاب گردید و با سخنرانی دو دقیقه‌ای جنجال برانگیز نه تنها در افغانستان بلکه در سرتاسر جهان به شهرت رسید. ملالی جویا را معمولاً "شجاع ترین زن افغان" [۲] میخوانند و منابعی هم او را معادل انگ سان سو چی (رهبر جنبش دموکراسی در برما) برای افغانستان قرار داده است.[۳] [۴]

مجله "تایم" به تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ (۹ ثور/اردیبهشت ۱۳۸۹) ملالی را در لیست ۱۰۰ شخصیت پرنفوذ سال اعلام نمود. [۵]

وی مدتی در ایران و پاکستان به عنوان پناهنده زندگی نموده و بعد هم به مثابه فعال در زمینه حقوق زنان و تعلیم و تربیت در داخل و خارج از افغانستان فعالیت نموده‌است.ملالی جویا شجاع ترین زن افغانستان

دیدگاه‌ها[ویرایش]

درباره ملالی جویا در منابع گوناگون نظرات گوناگونی ارائه شده‌است. وی از مخالفان کسانی است که آنان را «ناقضین حقوق بشر و عاملان تیره روزی افغانستان» میخواند. مخالفانش نیز نظرات تندی نسبت به او دارند.[۶] بی بی سی وی را «مشهورترین زن افغان»[۷] نامید [۸] و منابع دیگر از جمله یک نشریه افغان در کانادا نظری مثبت از او ارائه می‌دهند.[۹]

مخالفت‌ها[ویرایش]

او در دسامبر ۲۰۰۳ زمانی که به عنوان نمایندهٔ ولایت فراه در لویه جرگه قانون اساسی انتخاب گردید با سخنرانی دو دقیقه‌ای به شهرت جهانی رسید که طی آن اعتراضش را نسبت به حضور کسانی که آنها را جنگ‌سالاران و بنیادگرایان خواند اعلام داشته گفت: «به نظر من اینها باید محاکمه بین‌المللی و ملی شوند، اینها را اگر مردم ما ببخشند، مردم پا برهنه افغان، هرگز تاریخ نمی‌بخشد. اینها ثبت تاریخ کشور ما هستند....».[۱۰] اظهارات وی موجب اعتراض دیگر نمایندگان شده و آن را توهین به مجاهدین قلمداد نمودند. بعلت تهدید به مرگ شدنش در روزهای لویه جرگه سازمان ملل متحد مسئولیت محافظتش را به عهده گرفت.[۱۱] درین مجلس صبغت‌اله مجددی وی را «ملحد» و «کمونیست» خواند و خواهان اخراجش از مجلس گردیده از وی خواست که از سخنانش طلب پوزش کند اما وی نپذیرفت و بعداً طی مصاحبه‌هایش گفت که «از آنچه گفته‌ام هرگز توبه نخواهم کرد».[۱۲] سخنرانی‌های بعدی او در مجلس نیز جنجالی قلمداد می‌شوند.[۱۳]

سخنرانی جویا در تاریخ ۷ مه ۲۰۰۶ در مجلس افغانستان.

بعد از لویه جرگه[ویرایش]

وی خود را برای انتخابات پارلمانی کاندید نمود و در بین زنان فراه بیشترین رای را آورد[۱۴] و اکنون نماینده این ولایت در مجلس شورای ملی (ولسی جرگه) می‌باشد. در آنجا نیز تا کنون بارها به سخنان گذشته‌اش تاکید نموده‌است. وی بارها اعلام داشته که علت اصلی فاجعه افغانستان در وجود کسانی که وی آنان را «جنگ سالار» و «بنیادگرا» میخواند می‌باشد و در سخنانش در پارلمان نیز درین مورد به تاکید سخن رانده‌است تا جایی که به تاریخ ۷ می۲۰۰۶ بخاطر اظهار نظرات تندش مورد حمله فزیکی تعدادی از وکیلان پارلمان قرار گرفت و مجلس به هم خورد[۱۵].

روزنامه «واشنگتن پست» تحت عنوان «صدای افغانی که ترس و وحشت خاموشش نخواهد کرد» در موردش نوشت: «راست کاری جویا درین است که از نگاه او به جنگ سالاران نباید اجازه داده شود که خود را در زیر نقاب دموکراسی پنهان نموده و به کرسی‌های خود بچسپند و به قیمت مردم غریب و پابرهنه و بینوا به دنبال منافع زیان آور خود باشند.»[۱۶]

به تاریخ ۸ اکتوبر ۲۰۰۶ وی مقبره استاد اولمیر هنرمندافغانی را به مصارف (هزینه‌های) شخصی خود[۱۷] تعمیر نموده طی مراسمی افتتاح نمود[۱۸].

به تاریخ ۳۱ جنوری ۲۰۰۷ به تعقیب تصویب طرح «مصالحه ملی» در پارلمان که بر اساس آن تمامی متهمین جنایات جنگی طی دو دهه اخیر از تعقیب قانونی معافیت حاصل می‌نمایند، جویا جلسات پارلمان را تحریم نمود و با اعتراض شدید آنرا «خیانت ملی» خواند[۱۹].

تعلیق از پارلمان[ویرایش]

به تاریخ ۲۱ می۲۰۰۷ پارلمان افغانستان با اکثریت آرا عضویت ملالی جویا را برای سه سال به حالت تعلیق درآورده به جرم اهانت به پارلمان که آنرا طی مصاحبه‌ای بدتر از «طویله» و به جز چند تن محدود جولانگه اژدرها خوانده بود به محکمه راجع ساخته ممنوع‌الخروج اعلام نمود[۲۰].

[[پرونده:Joya receives Anna Politkovskaya award.jpg|left|thumb|380px| به تاریخ ششم اکتوبر ۲۰۰۸ جایزه شهامت آنا پولیتکو فسکایا در لندن به ملالی جویا تقدیم شد[۲۱].

ملالی جویا در حال سخنرانی برای جمعی از دختران مکتبی در ولایت فراه در غرب افغانستان.

به تعقیب تعلیق جویا، موج وسیعی‌ای از مخالفت با این تصمیم پارلمان در داخل و خارج از افغانستان آغاز گردید. سازمان دیده بان حقوق بشر ملالی جویا را «یک مدافع سرسخت حقوق بشر و صدای بلندی برای زنان افغان» خواند که نباید از پارلمان اخراج شود[۲۲].

جک لیتون، رهبر حزب دموکراتیک جدید کانادا طی اعلامیه‌ای اظهار داشت: «در حالیکه بی‌عدالتی تا این حد در پارلمان به اصطلاح دموکراتیک افغانستان بیداد می‌کند، کانادا نمی‌تواند و نباید خاموش بماند. من از صدراعظم هرپر میخواهم که این مسئله را با آقای کرزی در میان گذارد.»[۲۳]

ایو انسلر Eve Ensler رهبر V-Day و هنرپیشه و نویسنده مشهور آمریکا می‌نویسد: «در سن بیست و هشت سالگی، ملالی جویا با سخن گفتن در برابر جنگسالاران و ستم‌پیشگان، خودش را وقف مردمش نموده‌است. وی جانش را به خطر انداخته تا بتواند از زنان و مردان خاموش کشورش دفاع نماید. حال ما فرصت یافته‌ایم تا او را بخاطر احساسات و قربانی دادن‌هایش مورد حمایت قرار داده با همبستگی با وی خواهان لغو تعلیق عضویت و تضمین امنیتش گردیم.»[۲۴]

در کنفرانس مطبوعاتی به تاریخ ۲۱ می۲۰۰۷ جویا اظهار داشت:[۲۵]

«قبل از محاکمه من، باید این جنایتکاران وناقضین حقوق بشر محاکمه شوند و من از تهدید و زورگویی آنها هراس ندارم. من سه سال پیش، اقامه دعوا علیه محاکمه جنایتکاران را مطرح کردم واگر امروز مرا اخراج کردند بدان سبب که اکثریت را تشکیل می‌دادند و می‌توانستند.»

جویا همچنان شورای ملی را خانه ملت نه بلکه تجمع جنایتکاران و ناقضین حقوق بشر خوانده گفت: «این خانه ملت نیست و نمایندگی از مردم نمی‌کند واین توهین به مردم ماست که جنایتکاران در این جا جمع شده‌اند.»[۲۶]

به تعقیب تعلیق عضویت وی در چندین شهر افغانستان از جمله فراه، جلال آباد، کابل، تخار، هرات و بغلان هزاران تن دست به تظاهرات زده نسبت به اخراج وی اعتراض نموده‌اند[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰][۳۱][۳۲].

در اولین سفر خارج کشور بعد از تعلیق عضویت، ملالی جویا به تاریخ ‍۱۴ جون ۲۰۰۷ وارد نیویارک شد تا در جشنواره فلم‌های مستند دیده بان حقوق بشر شرکت جوید جایی که قرار است فلم «دشمنان خوشبختی» نیز به نمایش درآید[۳۳].

به تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۸ وکیل مدافع ملالی جویا طی نشست خبری در کابل ادعا نمود که دوسیه وی را پارلمان افغانستان میخواهد به تعویق اندازد و از سه ما بدینسو حاضر به پاسخ دهی به مکتوب محاکمه نیست[۳۴].

به تاریخ هفتم اکتوبر ۲۰۰۸ شش تن از زنان دارنده جایزه صلح نوبل طی اعلامیه مشترکی حمایت شانرا از ملالی جویا ابراز نموده نوشتند: «جویا به نمایندگی از زنان افغانستان و علیه عملیات نظامی تحت رهبری ناتو در افغانستان همچنان سخن می‌گوید. ما شهامت او را تحسین می‌کنیم و خواهان بازگشت وی به پارلمان افغانستان هستیم. همانند خواهر ما آن سان سوچی در برما، ملالی جویا مدلی برای زنان در همه جاست که خواهان یک دنیای عادلانه اند.»[۳۵]

در ماه اکتوبر و نوامبر ۲۰۰۹ ملالی جویا برای معرفی کتابش "زنی در بین جنگسالاران" به امریکا و کانادا [۳۶] سفر کرد و در گردهمایی‌های فراوانی سخنرانی کرد و در کنار معرفی کتابش سیاست‌های دولت امریکا و غرب را در افغانستان مورد انتقاد شدید قرار داد و خواهان بیرون شدن تمامی نیروهای خارجی از افغانستان گردید. [۳۷]

نوآم چامسکی، پروفیسور امریکایی منتقد دولت امریکا، طی مقاله‌ای منتشره در "نیویارک تایمز" به تاریخ پنجم نوامبر ۲۰۰۹ در انتقاد از اعطای جایزه صلح نوبل به باراک اوباما ملالی جویا را "شایسته ترین کاندید" برای این جایزه خواند. [۳۸]

روزنامه "نیو استیتسمن" انگلستان، به تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۰۹ در لیست "۵۰ شخصیت برتر امروز که برای خوب یا بد شان قابل اهمیت اند"، ملالی جویا را "معادل انگ سان سو چی برای افغانستان" خوانده در مقام ششم قرار داده است. این لیست با باراک اوباما شروع میشود. [۴]

در مارس ۲۰۱۱ ملالی برای معرفی چاپ جدید کتابش قرار بود به سفری سه هفته‌ای به امریکا برود اما مقامات امریکایی از دادن ویزه به او ابا ورزیدند.[۳۹]رد ویزه وی باعث شد که کارزار وسیعی از جانب هواداران وی در امریکا راه بیفتدکه دهها سازمان مدافع حقوق بشر و ضد جنگ افغانستان فعالانه در آن سهم گرفتند. [۴۰][۴۱][۴۲][۴۳][۴۴] تعدادی آنرا "ممنوعیت ایدئولوژیک" نامیدند[۴۵] و استدلال کردند که جویا به خاطر مواضع قاطعش علیه جنگ امریکا و افشای آن از ورود به امریکا ممنوع گردیده است. از جمله چند تن از سناتور ها و اعضای گانگرس امریکا نیزطی نامه‌ای به وزارت خارجه امریکا به این قضیه اعتراض نمودند[۴۶]. . اعتراضات گسترده و فشار های پی در پی بر دولت امریکا باعث شد که وزارت خارجه امریکا تجدید نظر نموده به وی ویزه صادر نماید.[۴۷]

به تاریخ بیست و پنجم مارس ۲۰۱۱ وی موفق شد که در برنامه‌ی مشترک با پروفیسور نوآم چامسکی در شهر بوستون امریکا شرکت نماید. درین برنامه بیش از یکهزار و دوصد تن شرکت داشتند و بزرگترین برنامه ضدجنگ امریکا درین شهر از آغاز جنگ در افغانستان خوانده شده است. ملالی جویا و نوآم چامسکی هردو شدیداً سیاست های امریکا در افغانستان را مورد انتقاد قرار دادند.[۴۸][۴۹]

به تاریخ دهم مارس ٢٠١٢، در نیمه های شب دفتر رسمی ملالی جویا در شهر فراه مورد حمله مسلحانه چند فرد ناشناس قرار گرفت که در نتیجه زدوخورد، دو تن از محافظین شخصی وی مجروح شدند. این ششمین حمله به جان ملالی بود ولی او چون در هنگام حمله در کابل بسر میبرد، به جانش آسیبی نرسید[۵۰].

ملالی جویا که به تاریخ ٧ جولالی ٢٠١٢ سفری داشت به طرف غرب افغانستان(فراه،هرات) با استقبال گرم مردم مواجه شد.[۵۱]

به تاریخ اول حمل ١٣٩٢ (٢١ مارچ ٢٠١٣) ملالی جویا در جشن بزرگ نوروزی در ولسوالی خیوه ولایت ننگرهار به هزاران تن سخنرانی نمود و طی آن وعده سپرده که از حقوق مردم مظلوم دفاع نموده مبارزه‌اش را ادامه خواهد داد. او گفت تبلیغات کسانی را که شایعه پراکنی میکنند که گویا جویا از افغانستان فرار نموده به غرب پناهنده شده باور نکنند، او تا آخرین نفس زندگی در کنار مردمش خواهد بود.[۵۲]

به تاریخ ٢٤ مارچ ٢٠١٣، جویا با برداشتن لوح «من برادلی مننگ هستم!» به کمپاین دفاع از برادلی پیوست که به خاطر بیرون دادن اسناد محرم امریکا به سایت ویکی‌لیکس در بند بسر می‌برد. جویا مننگ را «رخ زیبای امریکا» نامید.[۵۳]

جوایز افتخاری[ویرایش]

ملالی جویا لحظاتی بعد از دریافت جایزه «گل طلایی» در شهر فلورانس ایتالیا به تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷
  • جایزه «ملالی میوند» از سوی "اتحادیه فرهنگی افغانهای مقیم اروپا [۵۴]
  • در دسامبر سال ۲۰۰۴ از میان ۵۴ زن کاندید شده از سراسر جهان، ملالی جویا برنده جایزهٔ بین‌المللی زن سال ۲۰۰۴ ایتالیا شد[۵۵].
  • وی کاندید جایزه نوبل در میان ۱۰۰۰ زن در سال ۲۰۰۵ بود[۵۶].
  • تقدیرنامه‌ای افتخاری به تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۰۶ از سوی آقای Tom Bates شاروال (شهردار) شهر برکلی آمریکا، در زمینه حقوق بشر.[۵۷]
  • به تاریخ ۱۸ می۲۰۰۶، «بنیاد یادبود از ۱۸ می» در کوریای (کره) جنوبی، جایزه سالانه‌اش به نام «جایزه گوانگجو برای حقوق بشر» را به وی اهدا نمود[۵۸].
  • جایزه سالانه «زن صلح» در اوایل اگست ۲۰۰۶ از سوی سازمان آمریکایی بنیاد نیروی صلح زنان (Women’s Peacepower Foundation)
  • به تاریخ ۱۶ جنوری ۲۰۰۷ «فورم اقتصادی جهان» (World Economic Forum) ملالی جویا را در بین ۲۵۰ تن از رهبران جوان جهان در سال ۲۰۰۷ معرفی نمود.<ref[۵۸]></ref>
  • به تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷ طی مراسمی در شهر فلورانس مرکز ایالت تسکنی ایتالیا، جایزه سال۲۰۰۷ Giglio d'Oro (گل طلایی) به ملالی جویا اعطا گردید.[۵۹][۶۰]
  • به تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۷ پارلمان اروپا جویا را در کنار چهار تن دیگر که کاندید جایزه سالانه حقوق بشر سخاروف هستند اعلام کرد[۶۱].
  • نوامبر ۲۰۰۷، چهاردهمین جایزه فرشته جهان از جانب فستیوال فرشته‌ها در کالیفرنیای امریکا.[۶۲]
به تاریخ ۲۱ اکتوبر ۲۰۰۸ فرماندار ایالت تسکنی ایتالیا طی مراسمی در شهر فلورانس مدال طلایی سالانه آن شهر را به ملالی جویا اهدا کرد.[۶۳]
  • به تاریخ ۶ اکتوبر ۲۰۰۷ در شهر ویریجوی ایتالیا جایزه سالانه Mare Nostrum به ملالی جویا اهدا گردید.
  • به تاریخ ۹ اکتوبر ۲۰۰۷ سه کمون شهرهای Supino و Arezzo و Montevarchi در ایتالیا حقوق شهروندی افتخاری را به ملالی جویا اهدا نمودند.[۶۴]
  • به تاریخ یازدهم فبروری ۲۰۰۸«سینما برای صلح» طی مراسمی در محل تاریخی «کانزرت هاوس» برلین ـ آلمان «جایزه بین‌المللی فلم حقوق بشر» سال ۲۰۰۸ را به ملالی جویا اهدا نمود.[۶۵]
  • به تاریخ ششم اکتوبر ۲۰۰۸ جایزه شهامت آنا پولیتکو فسکایا در لندن به ملالی جویا تقدیم شد[۶۶].
  • به تاریخ ۲۱ اکتوبر ۲۰۰۸ فرماندار ایالت تسکنی ایتالیا طی مراسمی در شهر فلورانس مدال طلایی سالانه آن شهر را به ملالی جویا اهدا کرد[۶۷].
  • به تاریخ ۲۸ مارس (مارس) ۲۰۰۹ جایزه بین‌المللی ضد تبعیض ۲۰۰۹ از جانب نهاد غیردولتی هالندی به نام "وحدت نیروست" در شهر روتردام هالند به جویا تفویض گردید[۶۸]

.

  • ۸ نوامبر ۲۰۰۹، باربارا لی، عضو گانگرس امریکا یک تقدیرنامه افتخاری به ملالی جویا تقدیم نمود[۶۹].
  • مجله "تایم" به تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ ملالی را در لیست ۱۰۰ شخصیت پرنفوذ سال اعلام نمود. [۵]
  • به تاریخ هشتم مارس ۲۰۱۱ روزنامه "گاردین" انگلستان ملالی جویا را در جمله صد زن فعال جهان برشمرد. [۷۰]

کتاب بیوگرافی[ویرایش]

جلد چاپ آسترالیایی کتاب ملالی جویا

ملالی جویا به کمک نویسنده ضد جنگ کانادایی به نام دریک اوکیفی، کتاب بیوگرافی‌اش را تحت عنوان "زنی در بین جنگسالاران: داستان فوق‌العاده زنی که جرئت کرد صدایش را بلند کند" [۷۱] به زبان انگلیسی انتشار داده است.[۷۲]

این کتاب در ماه ژوئیه ۲۰۰۹ بوسیله دو ناشر جداگانه در انگلستان[۷۳] و آسترالیا[۷۴] تحت عنوان "بلند کردن صدایم" منتشر شد اما چاپ امریکایی و کانادایی آن تحت عنوان "زنی در بین جنگسالاران" در ماه اکتبر از چاپ برآمد. این کتاب همزمان به زبان آلمانی[۷۵] و نروژی[۷۶] نیز انتشار یافته و قرار است به چندین زبان دیگر هم انتشار یابد.

دراین کتاب وی زندگیش را از کودکی تا اکنون بیان داشته و در کنار آن به تشریح اوضاع سیاسی افغانستان طی سه دهه اخیر پرداخته و چهره‌های معروف سیاسی و نظامی در کشور را نیز با تذکر گذشته‌شان مورد انتقاد تند قرار داده است. وی درین کتاب حمله نظامی به امریکا و ناتو به افغانستان را "اشغال" خوانده و خواهان اخراج فوری تمامی نیروهای خارجی از افغانستان گردیده است. ملالی جویا جریان رفتنش به لویه جرگه و پارلمان را با جزئیات تشریح میدهد و به شرح اوضاعی میپردازد که او را به بلند کردن صدایش در این دو نهاد ترغیب کرد.

Kirkus Reviews در باره این کتاب مینگارد: "زندگینامه ترسناک و حیاتی که حقایق پنهان در باره افغانستان را آشکار میسازد و مستقیماً خط مشی گمراه کننده امریکا را هدف قرار میدهد"[۷۷]

مقالاتی درباره جویا در مطبوعات دنیا[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ملالی جویا در ویکی‌گفتاورد موجود است.

پانویس[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ملالی جویا موجود است.
  1. ^  نشریه «پامیر» (شماره مسلسل ۸۹، ۱۶ سرطان ۱۳۸۳ - ۵ ژوئیه ۲۰۰۴)
  2. ^  روزنامه واشنگتن پست، تاریخ ۱۷ مارس ۲۰۰۶

منابع[ویرایش]

  1. BBCPersian.com
  2. 'The Bravest Woman in Afghanistan': Malalai Joya Speaks Out Against the Warlord-Controlled Afghan Government & U.S. Military Presence”. Democracy Now! ed. 2007-06-19.  Retrieved on 2008-12-08.
  3. Whitfield, ‎Gina. Malalai Joya: "truth has a very strong voice". . Rabble News, 2007-11-05.  Retrieved on 2008-12-08.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ The 50 people who matter today: 1-10. . The New Statesman, 2009-11-24.  Retrieved on 2009-11-25.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ HIRSI ALI, AYAAN (2010-04-29). "The 2010 TIME 100: Heroes: Malalai Joya". تایم. Retrieved 2010-04-29. 
  6. Defense Committee for Malalai Joya
  7. BBC NEWS | South Asia | Afghan MP says she will not be silenced
  8. BBC NEWS | South Asia | Profile: Malalai Joya
  9. farhad
  10. (فلم)
  11. BBC NEWS | South Asia | UN guarding loya jirga delegate
  12. Defense Committee for Malalai Joya
  13. BBC NEWS | South Asia | Afghan MP says she will not be silenced
  14. [۱]
  15. [۲]
  16. [۳]
  17. [۴]
  18. [۵]
  19. [۶]
  20. [۷]
  21. [۸]
  22. [۹]
  23. [۱۰]
  24. [۱۱]
  25. [۱۲]
  26. [۱۳]
  27. [۱۴]
  28. [۱۵]
  29. [۱۶]
  30. [۱۷]
  31. [۱۸]
  32. [۱۹]
  33. [۲۰]
  34. [۲۱]
  35. [۲۲]
  36. Ward, ‎Bruce. 'Bravest woman in Afghanistan' tours Canada. . The Vancouver Sun, 2009-11-20.  Retrieved on 2009-11-23.
  37. Peter, ‎Goodspeed. 'Bravest woman in Afghanistan' spearheads anti-war movement. . National Post, 2009-11-21.  Retrieved on 2009-11-23.
  38. Chomsky, ‎Noam. War, Peace and Obama’s Nobel. . In These Times, 2009-11-05.  Retrieved on 2009-11-23.
  39. [۲۳]
  40. [۲۴]
  41. [۲۵]
  42. [۲۶]
  43. [۲۷]
  44. [۲۸]
  45. [۲۹]
  46. [۳۰]
  47. [۳۱]
  48. [۳۲]
  49. [۳۳]
  50. [۳۴]
  51. [۳۵]
  52. [۳۶]
  53. [۳۷]
  54. [۳۸]
  55. [۳۹]
  56. [۴۰]
  57. [۴۱]
  58. [۴۲]
  59. [۴۳]
  60. [۴۴]
  61. [۴۵]
  62. Malalai Joya: The 14th Angel Festival
  63. Comunicato stampa
  64. [۴۶]
  65. [۴۷]
  66. [۴۸]
  67. [۴۹]
  68. [۵۰]
  69. [۵۱]
  70. Saner, Emine (2011-03-08). "Malalai Joya: Afghan politician and human rights campaigner who has shown phenomenal courage". گاردین. Retrieved 2011-03-08. 
  71. Joya, ‎Malalai. A Woman Among Warlords: The Extraordinary Story of an Afghan Who Dared to Raise Her Voice (Hardcover). . آمازون (ابهام‌زدایی), 2009-10-22.  Retrieved on 2009-11-23.
  72. [۵۲]
  73. [۵۳]
  74. [۵۴]
  75. [۵۵]
  76. [۵۶]
  77. [۵۷]