اولمیر
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
|
|
لحن این مقاله برای دانشنامهٔ ویکیپدیا نامناسب است. لطفا کلمات ستایشگونه و غیر ادبی و عبارات غیردانشنامهای موجود در این مقاله را بزدایید. برای راهنمایی بیشتر صفحهٔ راهنمایی برای نوشتن مقالههای بهتر را ببینید. |
اَوَلمیر (۱۳۰۸ - ۱۳۶۱) از آوازخوانان محبوب افغانستان است.
اولمير در سال ١٣٠٨ در نوتیه پیشاور در پاکستان متولد شد در سن ١٧ سالگی به افغانستان آمد. وی درسال ١٣٥٠ لقب استادی را بدست آورد[نیازمند منبع] و بالاخره در سال ١٣٦١ در فقر در کابل درگذشت و در شاه شهید کابل به خاک سپرده شد.
وی با آهنگهای ماندگار میهنی اش به زبان پشتو در قلب مردمش جا باز کرد. گرچه آهنگهای ميهنی زيادی سروده است، اما «دا زموږ زيبا وطن» از سرودهای مشهور وی هنوز هم سر زبان مردم ميباشد و تقریباً صورت سرود ملی افغانستان را بخود گرفته است[نیازمند منبع]. از سایر آهنگهای مشهورش میشود از «وطن جنت نشان دی گلان پکښی کرمه» یاد کرد. [۱]
آرامگاه وی سالها گمنام و نامعلوم بود[نیازمند منبع] تا اینکه بهوسیله یکی از نمایندگان مجلس افغانستان خانم ملالی جویا، بازسازی گردیده به تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۰۶ در حضور چندین هنرمند افغانستان مثل گل زمان، شیر غزنوی، عبدالحمید قندهاری، حیات اله گردیزی، محمود کاروان و سایرین و تعداد زیادی از مردم کابل طی محفلی بازگشایی شد. [۲] فلم این صحنه