مجاهدین افغان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مجاهدین افغان در فارسی به معنی (تلاشگران افغان) کسانی که در راه خدا تلاش می‌کنند، که در مطبوعات زبان‌های دیگر گاه فقط «مجاهدین» گفته می‌شود، نام عمومی گروه‌های متعدد چریکی افغان مخالف اتحاد شوروی در سالهای ۱۹۷۹–۱۹۸۹ بود.

تاریخچه[ویرایش]

مجاهدین که متشکل از اقوم مختلف افغانستان بودند. پس از روی کار آمدن رژیم کمونیستی در افغانستان به رهبری تره‌کی با رژیم وقت که با همکاری اتحاد جماهیر شوروی و در اثر کودتای افسران کمونیست به وجود آمده بود به مخالفت و جنگ مسلحانه پرداختند. با آغاز حاکمیت حزب کمونیستی خلق در کابل قیامهای خودجوش مردمی هر روز بعد تازه‌ای می‌گرفت. این جنگها با وردود ارتش سرخ به افغانستان ابعاد گستردهٔ گرفت که مداخلات خارجی در اوضاع افغانستان را به نفع رژیم و یا نیروهای مقاومت در پی داشت.

در آنطرف مرزها در پاکستان و ایران روحانیوین مردم را به ادامه قیام علیه حکومت کمونیستی تشویق می‌کردند . رفته ته احزاب جهادی از بطن همین روحانی‌ها و منورین و مهاجرین بوجود آمد. در پاکستان 7 گروه که بعدها به ائتلاف هفتگانه مشهور شد محور فعالیتهای مهاجرین و مجاهدین شد و در ایران شورای احزاب هشتگانه که مهم‌ترین شان حزب حرکت اسلامی افغانستان بود و سازمان نصر که شدیدابه ایران وابسته بود.

حمایت از مجاهدین[ویرایش]

رفتار خشن افسران و سیاست‌مداران رژیم کمونیستی که با کودتا رژیم جمهوری را ساقط نموده بودند با مخالفین و بویژه برخورد تند آنها با جامعهٔ مذهبی و رهبران مذهبی، موجب روگردانی عمومی از حکومت کودتا گردید. در اثر سرکوبهای خشن حکومت، ابعاد مخالفت با رژیم بیشتر گردید، و اتحاد جماهیر شوروی، برای نجات "انقلاب" به خواستهٔ حکومت وقت افغانستان وارد افغانستان گردید و افغانستان را اشغال نظامی نمود. اشغال نظامی افغانستان توسط ارتش سرخ، موجب مقاومت گسترده با رژیم کمونیستی و ارتش شوروی گردید که در اثر آن صدها هزار نفر کشته شدند و حدود شش میلیون نفر از اتباع افغانستان به کشورهای دیگر مهاجر گردیدند.

احزاب جهادی[ویرایش]

مجاهدین افغانستان به گروه‌های متعددی تقسیم می‌شدند که عمده‌ترین آنها در دو گروه جداگانه که در میان مهاجرین افغانستان در خارج از کشور، و در افغانستان نفوذ زیاد داشتند تقسیم می‌گردد.

گروه هفتگانه اهل تسنن مقیم پاکستان ( شامل : افغانی ها، تاجیک ها، پشتون ها، اعراب مجاهد، پاکستانیها .) :

1- جمعیت اسلامی افغانستان

2- حزب اسلامی گلبدین حکمتیار

3- جبهه ملی نجات افغانستان

4- حرکت انقلاب اسلامی افغانستان

5- - حزب اسلامی یونس خالص

6- حرکت اسلامی افغانستان

7- اتحاد اسلامی افغانستان

گروه‌های هشتگانه مقیم ایران (شامل اهل تشیع - هزاره، تاجیک، گروهایی از اسماعیلیه و برخی از جناح های جمعیت اسلامی ( گروه ربانی- عبدالله )

ایجاد احزاب سیاسی موجب تفرقه بین رهبرا جهادی گردید و بعدها این گروه‌ها با یکدیگر درگیر شدند که این درگیرها باعث ویرانی کابل پایتخت افغانستان گردید.

رهبران جهادی[ویرایش]

رهبران جهادی افغانستان کسانی اند که سرپرستی گروهای مختلفی از مجاهدین را بر عهده داشتند.

برخی با تشکیل احزاب سیاسی و برخی هم با تشکیل گروهای کوچک‌تر رهبریت تعدادی از مجاهدین را به عهده می‌گرفتند.

مشهورترین رهبران جهادی افغانستان عبارت اند از:

رهبران احزاب پیشاور: 1 _ برهان الدین ربانی 2- گلبدین حکمتیار 3_ عبدالرسول سیاف 4_مولوی یونس خالص 5_ صبغت الله مجددی 6_ مولوی محمد نبی 7_ گیلانی

8_آیت‌الله آصف محسنی در ایران 1_ آیت‌الله آصف محسنی 2_ عبدالعلی مزاری 3_سید محمد علی جاوید

گفته باید شود که از این جمع فعلاً آیت‌الله محسنی و برهان الدین ربانی و عبدالرسول سیاف و گلبدین حکمتیار وصبغت الله مجددی و تا حدودی گیلانی فعالند.

فرماندهان جهادی[ویرایش]

فرماندهان جهادی نیز کسانی بودند که تحت رهبری رهبران جهادی در خطوط اوّل جبهه‌های علیه نظام وقت فرماندهی جنگها را به عهده داشتند که معروف ترین‌های آنان عبارت‌اند از :

پیروزی مجاهدین[ویرایش]

پیروزی مجاهدین از اصطلاحات تاریخ نوین افغانستان است و در گاهنامه افغانستان ثبت شده‌است.

مجاهدین بالاخره پس از درگیری‌های گوناگون با نیروهای ارتش سرخ شوروی سابق در ۸ اردیبهشت ۱۳۷۱ پس چهارده سال درگیری موفق شدند وارد کابل پایتخت افغانستان شود.

پس از آنکه نیروهای شوروی از افغانستان بیرون رفتند، جنگ داخلی بین این گروه‌ها رخ داد که در پایان جنگ‌ها گروهی از آنها به‌نام طالبان به قدرت رسید.

پیروزی مجاهدین افغانستان، هم زمان شد با جنگ داخلی بین احزاب مجاهد: برهان الدین ربانی و احمدشاه مسعود تاجیک تبار به عنوان رییس جمهور و وزیر دفاع دولت موقت، و از سوی دیگر حزب های دیگر که خواستار قدرت بودند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

جنگ شوروی در افغانستان