فراکسیون‌های مجلس شورای اسلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فراکسیونهای پارلمانی جمهوری اسلامی ایران عبارتند از:

محتویات

جناح راست [ویرایش]

فراکسیون اصولگرایان [ویرایش]

فراکسیون حزب الله که از مجلس ششم به بعد، به فراکسیون اصولگرایان تغییر نام یافت، قدیمی‌ترین و مهم‌ترین، فراکسیون پارلمانی پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷)، در کشور است. در مجلس پنجم، این فراکسیون را حجج الاسلام و المسلمین ناطق نوری، حسن روحانی، موحدی کرمانی و موحدی ساوجی و آقایان حبیب الله عسگراولادی مسلمان، حمیدرضا ترقی، محمدرضا باهنر و... هدایت می‌کردند.

برای نخستین بار، در مجلس ششم، فراکسیون اصولگرایان، از موقعیت فراکسیون اکثریت در نظام جمهوری اسلامی خارج شد و تبدیل به فراکسیون اقلیت شد که در این شرایط، ریاست آن، برعهده دکتر غلامعلی حدادعادل قرار گرفت.

در مجلس هفتم و مجلس هشتم به ترتیب، احمد توکلی و علی اردشیر لاریجانی، ریاست این فراکسیون را برعهده داشتند.

در مجلس نهم غلامعلی حدادعادل دوباره رییس این جناح شد.[۱]

فراکسیون ائتلاف حزب الله [ویرایش]

فراکسیون ائتلاف حزب الله، همچون فراکسیون اصولگرایان تحولخواه، در مجلس هفتم، با انشعاب از فراکسیون اصولگرایان، تاسیس شد. از جمله چهره‌های سرشناس این فراکسیون، می‌توان به حسن غفوری فرد اشاره کرد.

فراکسیون پیشرفت و عدالت [ویرایش]

فراکسیون پیشرفت و عدالت، در مجلس هشتم، توسط محمدرضا باهنر تاسیس شد.

فراکسیون وفاق و کارآمدی [ویرایش]

جبهه وفاق و کارآمدی، توسط محسن رضائی، در سالهای پایانی دهه ۱۳۷۰ خورشیدی، تاسیس شد. در انتخابات مجلس هفتم، جبهه وفاق و کارآمدی، به رقابت جدی با دو جناح سیاسی اصولگرا و اصلاح طلب برخاست و توانست که فراکسیون اقلیت مجلس هفتم را به ریاست امیدوار رضایی میرقائد، بوجود آورد.

فراکسیون اصولگرایان تحولخواه [ویرایش]

فراکسیون اصولگرایان تحول خواه، در مجلس هفتم، با انشعاب از فراکسیون اصولگرایان، تاسیس شد. ریاست این فراکسیون را خوش چهره جمالی برعهده داشت.

جناح چپ [ویرایش]

فراکسیون جبهه دوم خرداد [ویرایش]

فراکسیون مجمع حزب الله، نخستین بار، از ائتلاف ۷۰ تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی (از دو گروه سیاسی کارگزاران سازندگی ایران و ائتلاف نیروهای خط امام (ره)) بوجود آمد. ابتدا، ریاست این فراکسیون را عبدالله نوری برعهده داشت.

پس از پیروزی محمد خاتمی، در انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶ خورشیدی، ۱۸ حزب و گروه سیاسی حامی او، جبهه دوم خرداد را تشکیل دادند. بدین شکل بود که فراکسیون مجمع حزب الله، در مجلس پنجم، به نمایندگان دوم خردادی مشهور شدند.

در انتخابات مجلس ششم، جبهه دوم خرداد توانست که بیش از ۲۰۰ کرسی مجلس شورای اسلامی را بدست آورد. [۲]

برخی احزاب عضو ایران فراکسیون:

ریاست فراکسیون جبهه دوم خرداد را در مجلس ششم، علی اکبر محتشمی پور برعهده داشت.

در مجلس هفتم و مجلس هشتم، ریاست این فراکسیون را تابش برعهده دارد. در مجلس هفتم و مجلس هشتم، از این فراکسیون، به ترتیب، به فراکسیون اصلاحات و خط امام (ره)، نیز، یاد می‌شود.

اعضای شورای مرکزی فراکسیون اقلیت در مجلس شورای اسلامی:

  • حسین هاشمیان: رئیس شورای مرکزی
  • محمدرضا تابش: دبیر کل
  • داریوش قنبری: سخنگو
  • نصرالله ترابی (نماینده شهرکرد)به عنوان کارپرداز
  • سعدالله نصیری و سیروس سازدار (نمایندگان زنجان و مرند) به عنوان دبیران
  • جمشید انصاری (نماینده زنجان) به عنوان رئیس کمیته سیاسی
  • مصطفی کواکبیان (نماینده سمنان): رئیس کمیته اطلاع‌رسانی
  • سعدالله نصیری: کمیته فرهنگی و اجتماعی
  • مقیمی (نماینده خمین): رئیس کمیته زیربنایی
  • سیروس سازدار: رئیس کمیته طرح و برنامه
  • علی اکبر اولیاء: رئیس کمیته اقتصادی[۳]

سایرین [ویرایش]

فراکسیون مستقل‌ها [ویرایش]

فراکسیون مستقل‌ها، با حضور قریب به ۱۰۰ نماینده مجلس شورای اسلامی، در دوران مجلس پنجم، تشکیل شد. از مهمترین موسسین این فراکسیون، عبارتند از: طه هاشمی و محمدباقر نوبخت حقیقی.

در مجلس هشتم، پس از ۱۲ سال وقفه، این فراکسیون، مجدداً، شروع به فعالیت کرد.

فراکسیون فراجناحی‌ها [ویرایش]

در دوران مجلس ششم، فراکسیون فراجناحی‌ها، توسط ۲۰ تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی که عضو یا سمپات حزب اعتدال و توسعه و دیگر گروه‌های سیاسی همسو با آن بودند، بوجود آمد. از مهمترین اعضای این فراکسیون، می‌توان که از محمدباقر نوبخت حقیقی (اقتصاددان و نماینده مردم رشت) و حسن سبحانی (اقتصاددان و نماینده مردم دامغان) اشاره کرد. این فراکسیون، به جهت گیری‌های مبتنی بر پژوهش، در خصوص لوایح و طرحها، در مجلس ششم، شهرت داشت.[مدرک بیشتر]

فراکسیون نهضت آزادی ایران [ویرایش]

فراکسیون نهضت آزادی ایران، در مجلس اول شکل گرفت. ریاست این فراکسیون را مهدی بازرگان برعهده داشت. در انتخابات دومین دوره مجلس شورای اسلامی، اعضای این فراکسیون رد صلاحیت شدند و در هیچ یک از انتخابات‌های بعدی امکان حضور نیافتند.

پانویس [ویرایش]