محمد خوش‌چهره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمد خوش‌چهره نماینده اصولگرای تهران در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی و استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران است.

زندگینامه[ویرایش]

وی که یکی از چهره‌های شاخص طیف موسوم به اصولگراست، در انتخابات نهم ریاست جمهوری بطور رسمی از محمود احمدی نژاد حمایت کرد، ولی در انتخابات دهم اعلام داشته که در صف هواداران احمدی نژاد نیست.

وی گفت:

در جریان انتخابات اخیر، هر چهار نامزد انتخاباتی با من تماس‌هایی داشتند؛ اما من ترجیح دادم که وارد جریان انتخابات به این شکل نشوم

[۱]

پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۲۰۰۵، محمد خوش چهره یکی از بزرگترین منتقدين محمود احمدی نژاد در مجلس بود.


خوش‌چهره یک کارشناس اقتصادی است که دو شب پيش از انتخابات نهم در مناظره تلويزيونی به نیابت از جانب احمدی نژاد ظاهر شد و در مقابل نوبخت نماينده هاشمی رفسنجانی ظاهر شد و همانظور که در سالهای پيشين از کارکرد اقتصادی اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس جمهور پیشین، انتقاد می‌کرد برنامه های اقتصادی او را به چالش کشيد. این نقدها بعدها حمایت از احمدی نژاد تلقی شد اما خوش چهره بارها تاکید کرد که احمدی نژاد برنامه ای نداشته و وی برنامه های اقتصادی خودش را پیشنهاد داده است.[۲]

وی گفت:

من آن زمان در مورد تبیین دیدگاه هایی که اقتصاد باید چگونه باشد حرف زدم. اما متاسفانه انحرافاتی بین شعارهای انتخاباتی و آنچه در عمل شد صورت گرفت

[۳] وی ظرف دو ماه پس از پیروزی احمدی نژاد در انتخابات و مدتی پيش از ارائه ليست وزيران پيشنهادی احمدی نژاد به مجلس هفتم به یکی از جدی ترين منتقدان وی تبدیل شد اما با مخالفت هايی زيادی دربرابر انديشه های خود در مجلس روبرو شد.

«سعی اکثریت مجلس بر این بود که سیاست‌های دولت را توجیه کند ومجلس به جای اینکه وکیل ملت باشد، وکیل دولت بود و در این مجلس انتقاد در هر زمینه‌ای را به معنای تضعیف دولت می‌گرفتند و با آن برخورد می‌کردند.»

خوش‌چهره اخیرا گفت

«خیلی زود فهمیدم که با اهداف آقای احمدی نژاد موافق هستم ولی با سیاست‌های او موافق نیستم. اولین انتقاد من این بود که شما نمی‌توانید کشور را بصورت پروژه ای اداره کنید. باید برنامه و پلن جامع داشته باشید.»

او با اشاره به سیاست اقتصادی و خارجی گفت:

ازايشان هیچ برنامه‌ای نديدم. او می‌خواهد کشور را با پروژه‌های خیریه مانند وام دادن اداره کند.

خوش‌چهره یکی از نسل‌های جدید از سیاستمداران است که در انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ و در جنگ با عراق شرکت داشته است. برخلاف برخی از روحانیون محزون یا محافظه کاران اسلامی، او به راحتی می‌خندد، پیراهن آستین کوتاه می‌پوشد و کمربند مشکی جودو می‌بندد. در قفسه کتابی در دفتر وی در دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران، او ده‌ها جلد کتاب در باره تئوری‌های اقتصادی و همچنین داستان‌هایی مانند ترجمه فارسی «صد سال تنهایی» اثر گابریل گارسیا مارکز دارد.

ولی خوش‌چهره از علی خامنه‌ای، رهبر عالی مذهبی، که کلام آخر را در مورد تمامی مسائل کشوری می‌گوید، با نهایت احترام یاد می‌کند. او خود را یک اصول گرا می‌خواند که اکنون به دو دسته طرفداران و منتقدان از وی تقسیم شده‌اند.

خوش‌چهره یکی از منتقدان بودجه احمدی‌نژاد در مجلس در فوریه گذشته بود. او گفت بودجه مزبور به رییس جمهور اجازه می‌دهد به ازای ۱۵ میلیارد دلار برای برنامه چهار ساله کشور، ۶۵ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی را برداشت کند. او هشدار دارد که سیاست‌های اقتصادی احمدی نژاد منجر به تورم شده و فقرا را فقیرتر و اغنیاء را غنی تر ساخته‌است.

وی در مصاحبه اخیر نسبت به نگرش مقابله جویانه احمدی‌نژاد در مورد سیاست خارجی ابراز نگرانی کرد. او گفت:

امکان دارد این نگرش در کوتاه مدت نتیجه بخش باشد ولی این یک سیاست خارجی صحیح نیست.

به نظر کارشناسان، خوش‌چهره بخشی از طبقه جدیدی از سیاستمداران است که به خاطر نیاز به سر و کار داشتن با واقعیات حکومتی، به عنوان اعضای مجلس، میانه رواست.

حمید رضا جلایی پور، یک جامعه شناس و سیاستمدار اصلاح طلب پیشین، گفت

این افراد با تقاضاهای فزاینده مردم مواجه هستند. آقای خوش چهره تحصیلکرده‌است و تشخیص می‌دهد که باید اهل عمل باشد. او شعارهای عوام پسندانه سر نمی‌دهد.

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]