سید محمد نوربخش خراسانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سید علاءالدین محمد موسوی (۸۶۹-۷۹۵) (معروف به سید محمد نوربخش خراسانی و نوربخش)، مؤسس طریقه نوربخشیه، صوفی قرن نهم هجری[۱]، از شاگردان ابن فهد حلی.[۲]

او در سال ۸۲۶ هجری قمری ادعای مهدویت کرده‌است.[۳][۴]

پیروان این طریقت نیز از تصوف ابن‌عربی متابعت کرده‌اند. وی در دربار شاهرخ به اتهام قیام و دعوی خلافت و بابیت محکوم به مرگ شد و به همین علت جلای وطن کرد و سرانجام در ۸۴۳ در روستای سولقان درگذشت.

انسان نامه و شجره مشایخ از آثار اوست.

پیوند به بیرون[ویرایش]

سید محمد نوربخش و رد اتھا م دعویٰ مھدویت

منابع[ویرایش]

  1. سید حسین نصر. «تصوف قرن هفتم و مکتب ابن‌عربی». بلاغ. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 
  2. لغت نامه دهخدا، مدخل نوربخش
  3. فرهنگ فرق اسلامی. ص۳۱۸.
  4. دائرةالمعارف فارسی. ج ۲. بخش۲. ص۲۵۷۲