الغیبة (طوسی)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| كتاب الغیبة | ||
|---|---|---|
| اطلاعات کلی | ||
| مؤلف : | شیخ طوسی | |
| مترجم : | مختلف | |
| موضوع : | حدیث شیعه - مهدویت - انتظار | |
| تعداد جلد : | ۱ | |
کتاب الغیبَة تألیف شیخ الطّائفه ابی محمّد بن الحسن طوسی (متوفّی ۴۶۰ هجری قمری) است.
شیخ طوسی در این کتاب جدیدترین استدلالات، هم از نظر روایتی و هم از لحاظ کلامی را در توجیه غیبت کبری امام دوازدهم به کار میبرد و با استفاده از احادیث واستدلال عقلی ثابت میکند که امام دوازدهم حضرت مهدی است که باید در پرده غیبت به سر برد.
«شیخ طوسی» اطّلاعات تاریخر موثّقی را در مورد فعّالیّتهای مخفی چهار نائب خاص امام دوازدهم به نقل از کتاب مفقود شدهای تحت عنوان «الاخبار الوکلاء الاربعه» نوشته «احمد بن نوح بصری» ارائه میدهد.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- آخرین امید، ص۱۷۱.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
