ابومحمد شریعی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابومحمد حسن شریعی از مدعیان دروغین نیابت خاص از امام زمان است. وی نخستین کسی بود که به دروغ و افترا، دعوی نیابت خاص از جانب مهدی کرد. او از اصحاب امام هادی و امام حسن عسکری به شمار میآمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که خداوند برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود. در این رابطه، بر خدا و حجّتهای پروردگار دروغ بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که شایستهٔ آنان نبود و آنها از آن به دور بودند؛ از این رو، شیعیان هم او را ملعون دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب مهدی دربارهٔ لعن و دوری از وی صادر شد.[۱]
[ویرایش] منابع
- ↑ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||