غیبت کبری
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
در باور شیعیان دوازدهامامی غیبت کبری به زمانی گفته میشود که امام زمان از نظرها پنهان است، اما موجودات از فیض وجود امام بهرهمندند. این غیبت از سال ۳۲۹ (قمری) و پس از غیبت صغری آغاز شدهاست و برای مدتی نامعلوم ادامه دارد. در پایان این دوران به خواست خدا حضرت در مکانی مقدس ظهور کرده، برای برقراری عدل و برپایی شریعت اسلام قیام میکند.
محتویات |
رابطه شیعیان و امام در دوران غیبت کبری [ویرایش]
شیخ صدوق در «کمال الدین» از جابر بن عبدالله انصاری روایت میکند:
وی از پیامبر پرسید: آیا شیعه از وجود قائم در مدت غیبتش بهرهمند میشود؟ پیامبر فرمود:«آری قسم به خداوندی که مرا به پیامبری مبعوث گردانیده، آنها از وجود او منتفع میشوند و از نور ولایتش در طول غیبت طلب روشنی میکنند، چنانکه از آفتاب پشت ابر استفاده میکنند.»(مجلسی، بحارالانوار، ج ۱۳ ص ۸۴۶)
اسحاق بن یعقوب از دانشمندان برجسته شیعه است، که در روزگار نیابت محمد بن عثمان، نامهای را در اختیار او قرار داده بود. در این نامه سوال شده بود که:«در زمان غیبت، مردم چگونه از وجود امام زمان خویش بهره مند میشوند؟» امام زمان جواب نامه او را چنین داده بود:... فایدهای که مردم در زمان غیبت از وجود من میبرند، مانند استفاده آنان از نور خورشید است که ابر، آن را از نظرها پنهان ساختهاست.» (او میآید: ۹۵)∗
حجت در دوران غیبت کبری [ویرایش]
در زمان غیبت امام زمان دیگر نائب خاص و نمایندهای مشخص وجود ندارد، تا مردم از طریق او با امام مرتبط شوند. در این دوران دانشمندان پرهیزکار و وارسته شیعه بعد از غیبت طولانی امام زمان (عج)، به عنوان نایب عام او به هدایت و ارشاد مردم خواهند پرداخت.
فرمان امام زمان در مورد پیروی مردم از دانشمندان دینی در روزگار غیبت این گونهاست:
«در کارها و حوادثی که بعد از این برای شما مردم پیش خواهد آمد و ممکن است که خیر و شر خویش را ندانید، به گویندگان گفتار و احادیث ما خاندان رسالت، که حجت من بر شما هستند و من نیز حجت خدا بر ایشان میباشم، مراجعه کنید.»[۱]
رشد عقلی و ایمانی مردم، که سالها به طول خواهد انجامید، زمینه اصلی بهره وری آنان از امام زمان خواهد بود. آنگاه که توانایی فکری و ایمانی انسانها به اندازهای از رشد خویش برسد و چشم دلشان به گونهای روشن شود که بتوانند خورشید وجود امام زمان را نظاره کنند، بیگمان او را خواهند دید.[نیازمند منبع]
شریف مرتضی در استدلال خود در زمینه غیبت امام دوازدهم شیعیان موضوع "لطف" در وجود غیبت را چنین خلاصه میکند[۲]:
با نیل به وجود او در میانشان و با اطمینان از وجوب اطاعت از او، شیعیان بی شک از او شرم خواهند نمود و به او احترام میگذارند و در نتیجه مرتکب شرّ نمیشوند. آنها از اینکه از جانب او مورد توبیخ یا سرزنش قرار گیرند واهمهٔ دارند. به این ترتیب، ارتکاب اعمال بد در میانشان کم میشود و اعمال خوب زیاد میگردد.
پانویس [ویرایش]
- ^ این مطلب را قطبالدین راوندی از کلینی و او از اسحاق بن یعقوب نقل میکند.(مجلسی، بحارالانوار، ج ۱۳ صص ۸۴۵و ۸۴۶)
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- مجلسی، محمد باقر؛ مهدی موعود (بحار الانوار، جلد ۱۳)؛ ترجمه: علی دوانی؛ ناشر: دارالکتب الاسلامیه
پیوند به بیرون [ویرایش]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
