ژان سیبلیوس (۱۸۶۵-۱۹۵۷) آهنگساز فنلاندی و از محبوبترین چهرههای موسیقی کلاسیک در قرن ۱۹ و اوایل قرن بیستم بود. مهمترین آثار سیبلیوس هفت سمفونی و کنسرتو ویولن میباشد. او همچنین پوئم (منظومه) سمفونیک ساخت. این پوئم براساس افسانههای فنلاندی است. از میان این آثار فینلادیا و والس تریست بسیار محبوباند.[۱]
او در خانوادهای سوئدیزبان در شهر هامنلینای فنلاند که در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود بدنیا آمد. نام او را «یوهان یولیوس کریستیان» گذاشتند و به «یان» معروف بود ولی از دوره دبیرستان او خود را «ژان» مینامید که تلفظ فرانسوی نام «یان» است. دوران جوانی او مصادف بود با اوجگیری احساسات میهنپرستانه در فنلاند و اندیشه سیاسی و آثار هنری او از این دوره تأثیر گرفت.
پس از پایان تحصیل در دبیرستان، شروع به تحصیل حقوق کرد ولی علاقه او به موسیقی باعث شد که حقوق را رها کند و به مدرسه موسیقی هلسینکی (که اکنون مدرسه موسیقی سیبلیوس نام دارد) رفت. سپس تحصیل موسیقی را در برلین و وین ادامه داد و سپس به فنلاند برگشت. در سال ۷۹۸۱ به او اعانه تشویقی ویژه هنرمندان داده شد تا قادر باشد وقت خود را صرف آهنگسازی نماید.[۲]
- ↑ کینگ، پالمر: تاریخ موسیقی. مترجم: پورمحمد، مهدی. در فصلنامه «هنر» زمستان ۱۳۸۴ - شماره ۶۶. ص۱۶۸.
- ↑ کینگ، پالمر: تاریخ موسیقی. مترجم: پورمحمد، مهدی. در فصلنامه «هنر» زمستان ۱۳۸۴ - شماره ۶۶. ص۱۶۸.