درمان با گیراندازی نوترون بور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
طرح یک سیستم درمانی BNCT در فنلاند

درمان با گیراندازی نوترون بور (به انگلیسی: Boron Neutron Capture Therapy) مشهور به BNCT، نوعی پرتودرمانی است که در آن از ایزوتوپ بور-۱۰، و نیز پرتوهای نوترون استفاده می‌گردد.[۱]

کاربرد این روش در درمان برخی گونه‌های سرطان است.[۲]

مراکز معدودی در حال حاضر صاحب این نوع فناوری نوین در فیزیک پزشکی هستند، و این روش هنوز تحت پژوهش قرار دارد، و بصورت جامع وارد پرتودرمانی بالینی نگردیده.[۳] درمان با گیراندازی نوترون بور روشی برای درمان برخی از تومورهاست. در این روش ابتدا به بیمار دارویی تزریق میشود که محل تومور را معلوم میکند. این دارو درواقع ایزوتوپی پایدار از بورون است که بر روی یک حامل، که توانایی یافتن تومور را دارد، سوار می شود. خاصیت مهم این ایزوتوپ این است که دارای سطح مقطع برخورد بالایی می باشد. پس از تزریق بورون بیمار تحت تابش نوترون های کم انرژی قرار میگیرد. تابش نوترون های کم انرژی به بورون باعث فعال شدن بورون شده و به تولید پرتوهای سنگین باردار پر انرژی منجر میشود. تابش این ذرات سنگین باعث از بین بردن بافت های نزدیک به محل تولید این ذارت شده که عملا همان بافت تومور می باشد. نوترون های کم انرژی و بورون وقتی بطور جداگانه در محلی حضور داشته باشند تأثیر زیادی روی بافت نخواهند داشت.[۴]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]