پرش به محتوا

چاپلوسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چاپلوسی (به انگلیسی: Flattery) (در زبان هندی:चापलूसी करना (/cāpalūsī karanā/)) به همان معنای مصطلح در ایران: تملق، تملق‌گویی، یک واژهٔ هندی است که ریشهٔ سانسکریت دارد و در محاورات هند امروز، مشتقات فراوانی از این کلمه مورد استفاده است.


تاریخچه ورود به زبان فارسی

[ویرایش]

بنا بر مدارک، قدیمی‌ترین منبعی که این لغت را در زبان فارسی ضبط کرده، لغت فرس اسدی در ۷۲۱ هجری است.

چاپلوسی به‌معنای مدح و ثنای کسی به‌منظور جلب توجه یا دریافت چیزی است و یکی از رذایل به‌شمار می‌رود.

معنا و مفهوم چاپلوسی

[ویرایش]

عبدالرحمان بن اسحاق جوهری در صحاح می‌گوید: «رجلٌ مُلِق»؛ یعنی چیزی را می‌گوید که قلباً به آن اعتقاد ندارد.

پاچه‌خاری

[ویرایش]

پاچه‌خاری اصطلاحی ابداعی و مودبانه‌شده‌ است که برای چاپلوسی بیش از حد به‌کار برده شده و نوع خاصی از توسل به احساسات است. پاچه‌خار نوعی توهین محسوب می‌شود. در مجموعه تلویزیونی پاورچین و شبهای برره ساختهٔ مهران مدیری این واژه به صورت اغراق‌آمیز استفاده شده و در گویش کنونی زبان فارسی ماندگار شد.

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]

Colins Dictionary: चापलूसी करना

GyanApp Hindi Dictionary: चापलूसी का अंग्रेज़ी में मतलब[پیوند مرده]

پژوهشهای لغوی، ص۱۶۵-چاپلوس