چهاربنیچه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چهاربنیچه دسته‌ای از ایل قدیمی جاکی است.[۱] ایل جاکی از ایلات لر کهگیلویه هست که به دو دستهٔ چهاربنیچه و لیراوی تقسیم می‌شود. دستهٔ اول چهاربنیچه که شامل ایلات بویراحمدی، دشمن‌زیاری، چرام و نوئی است و دستهٔ دوم لیراوی که شامل طوایف طیبی، بهمئی، یوسفی، بابوئی و آقاجری است.[۲] طوایف چهاربنیچه جزئی از لر بزرگ هستند و به گویش لری جنوبی تکلم می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

جاکی

پانویس[ویرایش]

  1. باور، محمود (۱۳۹۲). تاریخ کهگیلویه و ایلات آن. شیراز: نوید شیراز.
  2. حسینی فصایی، حسن (۱۳۸۲). فارسنامه ناصری. تهران: امیرکبیر. شابک ۹۶۴-۰۰-۰۴۴۲-۱.

منابع[ویرایش]