سنگ پا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سنگ پا نوعی سنگ آذرین است که از سرد شدن گدازه‌های آتشفشانی شکل می‌گیرد. وجه تسمیهٔ سنگ‌پا این است که به دلیل قابلیت بالای سایندگی اش از آن برای زدودن لایه‌های سفت مردهٔ پوست در پاشنه پا استفاده می‌شود.

در گذشته تنها از چنین سنگ‌های آذرینی که متخلخل بوده استفاده می‌شد، اما امروزه انواع پلاستیکی آن نیز موجود است.

در گفتار مردم، مثال «سنگ پای قزوین» معروف است و تمثیل «روی فلانی سنگ پای قزوین است!» به این اشاره دارد که طرف از رو نمی‌رود و کوتاه نمی‌آید.

سنگ پا از انواع پوکه‌های معدنی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]