پاپاورین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پاپاورین یکی از ترکیبات موجود در تریاک است که برای درمان اسپاسم، وازواسپاسم و گاهی در اختلال نعوظ مردان استفاده می‌شود. پاپاوارین یک آلکالوئید اوپیوئید از مشتقات بنزیل ایزوکینولین است و از نظر ویژگی‌های ساختاری و داروشناختی تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای با آلکالوئیدهای مسکن تریاک از جمله مرفین دارد. پاپاورین نامحلول در آب است و به همین دلیل در شیره تریاک وجود ندارد.

پاپاورین در شکل آمپول در ایران موجود است.

موارد مصرف[ویرایش]

  • درمان ناتوانی جنسی در مردان با تزریق داخل پنیس
  • بهبود کاهش خونرسانی (ایسکمی) مغزی و محیطی ناشی از انقباض (اسپاسم) شریانی و کاهش خونرسانی عضله قلب (ایسکمی میوکارد)، درمان انسداد رگهای قلب (کرونر) و حالات خاص انقباض رگها (آنژیواسپاستیک) مغزی
  • اثر آنتی اسپاسمودیک عضلات صاف مثل عروق خونی، مثانه، مجاری ادراری و اسپاسم‌های روده‌ای

مکانیسم اثر[ویرایش]

پاپاورین آلکالوئید اپیوئیدی است.

عوارض جانبی[ویرایش]

اختلال در بینایی، دل درد، ضعف، زرد شدن پوست یا چشم به صورت نادر، واکنش‌های محل تزریق، تنگی نفس، سردرد، افزایش ضربان قلب و فشار خون، تعریق زیاد، فلاشینگ (گرگرفتگی صورت).پریاپیسم

جستارهای وابسته[ویرایش]

اپیوم

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷