پنتوکسی فیلین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پنتوکسی فیلین (به انگلیسی: Pentoxifylline)

رده درمانی: گشادکننده عروق

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف[ویرایش]

پنتوکسی فیلین اصولاً جهت درمان بیماری عروق محیطی مصرف می‌شود.این دارو سبب افزایش جریان خون به بافت‌های ایسکمیک می‌شود و اکسیژن رسانی به بافت‌ها را در بیماران مبتلا به بیماری عروق محیطی بهبود میدهد.درلنگیدن متناوب ناشی از انسداد عروق پا، آنمی سیکل سل و ناباروری مردان تجویز می‌شود .این دارو همچنین فشار اکسیژن را در کورتکس مغز و مایع مغزی نخاعی افزایش میدهد لذا در اختلالات عروقی مغز بکار میرود

مکانیسم اثر[ویرایش]

پنتوکسی فیلین یک مشتق گزانتین است. این دارو یک گشادکننده عروق است ولی فعالیت عمده آن کاهش ویسکوزیته خون، احتمالاً از طریق اثر بر قابلیت تغییر شکل دادن گویچه‌های قرمز و میزان تجمع و چسبیدن پلاکتها می‌باشد. در درمان ناباروری پنتوکسی فیلین به عنوان مهارکننده آنزیم فسفودی استراز عمل کرده و افزایش سطح cAMP سلولی را بدنبال خواهد داشت، این افزایش متعاقباً باعث ازدیاد گلیکولیز تپش قلب، آریتمی قلبی و واکنش‌های حساسیت مفرط با مصرف این دارو گزارش شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷