پادشاهی لیبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پادشاهی لیبی
0.2em
Al-Mamlakah Al-Lībiyya
Kingdom of Libya

 

 

۱۹۵۱–۱۹۶۹
پرچم نشان نظامی
سرود
لیبی، لیبی ، لیبی
پایتخت طرابلس / بنغازی / البیضاءa
زبان‌(ها) عربی
بربری
ایتالیایی
دین اسلام سنی
دولت سلطنت مشروطه
پادشاه
 - 1951–۱۹۶۹ ادریس اول
ولیعهد
 - ۱۹۶۹ حسن السنوسی
نخست وزیر
 - 1951–۱۹۵۴ محمود المنتصر
 - 1965–۱۹۶۷ حسین مازق
 - 1968–۱۹۶۹ ونیس القذافی
قانونگذار مجلس
تاریخچه
 - استقلال ۲۴ دسامبر ۱۹۵۱
 - کودتا ۱ سپتامبر ۱۹۶۹
مساحت
 - ۱۹۵۴ ۱۷۵۹۵۳۰کیلومترمربع (۶۷۹٬۳۵۸مایل‌مربع)
جمعیت
 - حدود ۱۹۵۴ ۱۰۹۱۸۳۰ 
     تراکم جمعیت ۰٫۶ /کیلومترمربع (۱٫۶ /مایل‌مربع)
یکای پول پوند لیبی

پادشاهی لیبی (به عربی: المملكة الليبية) در سال ۱۹۵۱ استقلال خود را از ایتالیا به دست آورد و ادریس سنوسی با عنوان ملک ادریس یکم و با حمایت بریتانیا پادشاه لیبی شد. در سال ۱۹۵۵ و با کشف نفت در لیبی و اعطای مجوز برداشت به شرکت‌های نفتی خارجی، درآمد زیادی عاید خانواده سلطنتی و اطرافیان آنها شد. همین مسئله سبب بروز فساد در دستگاه اداری کشور و فاصله طبقاتی زیاد در جامعه شد. از سوی دیگر ملک ادریس به قدرت‌های غربی اجازه تأسیس مراکز نظامی در لیبی داد. از همین مراکز در حمله به اعراب در جنگ با اسراییل استفاده شد؛ مسئله‌ای که سخت مورد انتقاد ملی گرایان عرب از جمله جمال عبدالناصر و طرفداران وی در لیبی شد.[۱]

بروز شرایط ذکر شده باعث شد تا زمانی که ملک ادریس برای معالجه به ترکیه سفر کرد، کودتایی به وسیله چندی از فرماندهان نظامی با رهبری معمر قذافی صورت گرفت که نتیجه آن حذف حکومت پادشاهی و روی کار آمدن جمهوری بود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. «نگاهی دیگر: آن روی سکه لیبی دوران قذافی» (پارسی). بی‌بی‌سی پارسی. بازبینی‌شده در 26 نوامبر 2011.
  2. Bloodless coup in Libya. BBC News On This Day. September 1, 1969 نگاهی دیگر : آن روی سکه لیبی دوران قذافی.