نورعلی شوشتری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نورعلی شوشتری
General Noor Ali Shooshtari.jpg
محل تولد روستای ینگیجه، نیشابور، خراسان رضوی
تاریخ تولد ۱۳۲۷
محل مرگ پیشین، سرباز، سیستان و بلوچستان
تاریخ مرگ ۲۶ مهر ۱۳۸۸
محل دفن مشهد، گلزار شهدای بهشت رضا
تابعیت Flag of Iran.svg ایرانی
درجه 18- Sartipp-IRGC.png سرتیپ
فرماندهی فرماندهی لشکر ۵ قرارگاه نجف
فرمانده قرارگاه حمزه
فرمانده قرارگاه قدس
جنگ‌ها جنگ ایران و عراق-جبهه جنوبی
عملیات‌های مهم عملیات مرصاد
کارهای مهم تلاش در جهت همبستگی میان طوایف و عشایر بلوچ

نورعلی شوشتری (زادهٔ ۱۳۲۷ در نیشابور - شهادت ۲۶مهر۱۳۸۸ در پیشین) یکی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که در انفجار انتحاری در پیشین کشته شد[۱]. وی به مسیح سیستان معروف شده است.[۲] او در زمان این ترور جانشین فرمانده نیروی زمینی سپاه بود و درجهٔ سرتیپی داشت. وی پسرعموی اسماعیل شوشتری وزیر دادگستری سابق ایران بود.[۳] نورعلی شوشتری مؤسس و عضو هیئت مدیره شرکت احیا صنایع خراسان بود.[۴]

زندگی[ویرایش]

نورعلی شوشتری در خانواده‌ای دهقان در سال ۱۳۲۷ در خانواده‌ای ترک زبان[۵] در روستای ینگجه بخش سرولایت نیشابور به دنیا آمد. پیش از انقلاب اسلامی ایران با سید علی خامنه‌ای در ارتباط بود و پس از انقلاب به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.

در زمان جنگ ایران و عراق در جبههٔ خوزستان بود و در عملیات مرصاد که برضد حمله سازمان مجاهدین خلق ایران (در استان کرمانشاه) انجام شد، نقش فرماندهی را برعهده داشت و امام خمینی پس از این عملیات به او گفته بود: «در این دنیا که نمی‌توانم کاری بکنم. اگر آبرویی داشته باشم در آن دنیا قطعاً شما را شفاعت خواهم کرد»[۶]

فرماندهی لشکر ۵ قرارگاه نجف، قرارگاه حمزه و جانشینی فرمانده نیروی زمینی سپاه بخشی از مسئولیتهای او است. وی از ۱ فروردین ۱۳۸۸ با حفظ سمت، فرماندهی قرارگاه قدس زاهدان را برعهده گرفت و سعی داشت به پیشرفت و همبستگی در استان سیستان و بلوچستان بپردازد.[۷]

وی در صبح یکشنبه ۲۶ مهر ۱۳۸۸ در همایش وحدت اقوام و مذاهب سیستان و بلوچستان که با شرکت عشایر بلوچ در منطقهٔ پیشین جریان داشت در انفجاری انتحاری به همراه برخی از فرماندهان سپاه و عشایر بلوچستان کشته شد. عامل انتحاری انفجار عبدالواحد محمدزاده از اعضای جنبش مقاومت ملی ایران بود.[۸]

اقدامات در سیستان و بلوچستان[ویرایش]

نورعلی شوشتری از ۱ فروردین ۱۳۸۸ به فعالیت در استان سیستان و بلوچستان پرداخت. او به کار فرهنگی و سازندگی اعتقاد داشت و برای این منطقه راه‌حل نظامی قائل نبود. حضور وی در کارهای فرهنگی باعث نزدیکی و همدلی عشایر و مردم بلوچستان با او شده بود.[نیازمند منبع]

شوشتری به همبستگی میان عشایر و طوایف بلوچستان پرداخت و اقدامات فراوانی در اینباره کرد. ابراهیم شهریاری یکی از همراهان او گفته است:[۹]

با توجه به حضور من در سال‌های متمادی در استان سیستان و بلوچستان در طول تاریخ انقلاب جایی ندیده بودیم که بزرگان طایفه‌ها به نظام خیانت کنند و این افراد از اقدامات سردار شوشتری در مدت حضورش در این استان استقبال بسیار خوبی کردند. بحث همایش‌های سران طوایف و عشایر که پیش آمد، هدف ایجاد وحدت در منطقه بین سران مد نظر بود تا همه دور هم جمع و توانایی هر طایفه سنجیده شود و همه اینها هزینه‌بر بود. سردار شوشتری در این زمینه تأکید داشت که به همان رسم و رسوم خودتان چادرهایی را برپا کنید و دور هم جمع شوید. تمام افرادی [را] که از اوایل انقلاب با یکدیگر بودند و مشکلات داشتند، حتی قصد انتقام‌گیری از یکدیگر را در سر می‌پروراندند را دور هم جمع و نصیحت کرد و از آنها نسبت به یکدیگر رضایت گرفت و پس از ۲۰ سال در برخی روستاهای اطراف سراوان اختلافات خود را کنار گذاشتند و دوستی‌های جدید شکل گرفت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]