نورعلی شوشتری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نورعلی شوشتری
General Noor Ali Shooshtari.jpg
محل تولد روستای سرولایت، نیشابور, خراسان رضوی
تاریخ تولد ۱۳۲۷
محل مرگ پیشین, سرباز, سیستان و بلوچستان
تاریخ مرگ ۲۶ مهر ۱۳۸۸
محل دفن مشهد، گلزار شهدای بهشت رضا
تابعیت Flag of Iran.svg ایرانی
درجه 18- Sartipp-IRGC.png سرتیپ
فرماندهی فرماندهی لشکر ۵ قرارگاه نجف
فرمانده قرارگاه حمزه
فرمانده قرارگاه قدس
جنگ‌ها جنگ ایران و عراق-جبهه جنوبی
عملیات‌های مهم عملیات مرصاد
کارهای مهم تلاش در جهت همبستگی میان طوایف و عشایر بلوچ


نورعلی شوشتری (زادهٔ ۱۳۲۷ در نیشابور - مرگ ۲۶ مهر ۱۳۸۸ در پیشین) یکی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که در انفجار انتحاری در پیشین کشته شد[۱].

او در زمان این ترور جانشین فرمانده نیروی زمینی سپاه بود و درجهٔ سرتیپی داشت. وی پسرعموی اسماعیل شوشتری وزیر دادگستری سابق ایران بود.[۲] نورعلی شوشتری مؤسس و عضو هیأت مدیره شرکت احیا صنایع خراسان بود.[۳]

زندگی[ویرایش]

نورعلی شوشتری در خانواده‌ای دهقان در سال ۱۳۲۷ در روستای ینگجه بخش سرولایت نیشابور به دنیا آمد. پیش از انقلاب اسلامی ایران با آیت الله سید علی خامنه‌ای در ارتباط بود و پس از انقلاب به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.

در زمان جنگ ایران و عراق در جبههٔ خوزستان بود و در عملیات مرصاد که برضد حمله سازمان مجاهدین خلق ایران (در استان کرمانشاه) انجام شد نقش فرماندهی را برعهده داشت و امام خمینی پس از این عملیات به او گفته بود: «در این دنیا که نمی‌توانم کاری بکنم. اگر آبرویی داشته باشم در آن دنیا قطعاً شما را شفاعت خواهم کرد»[۴]

فرماندهی لشکر ۵ قرارگاه نجف، قرارگاه حمزه و جانشینی فرمانده نیروی زمینی سپاه بخشی از مسئولیتهای این سردار سرتیپ است. وی از ۱ فروردین ۱۳۸۸ با حفظ سمت، فرماندهی قرارگاه قدس زاهدان را برعهده گرفت و سعی داشت با تلاش فرهنگی و عمرانی به پیشرفت و همبستگی در استان سیستان و بلوچستان بپردازد.[۵]

وی در صبح یکشنبه ۲۶ مهر ۱۳۸۸ در همایش وحدت اقوام و مذاهب سیستان و بلوچستان که با شرکت عشایر بلوچ در منطقهٔ پیشین جریان داشت در انفجاری انتحاری به همراه برخی از فرماندهان سپاه و عشایر بلوچستان کشته شد. عامل انتحاری انفجار عبدالواحد محمدزاده از اعضای جنبش مقاومت ملی ایران بود.[۶]

اقدامات در سیستان و بلوچستان[ویرایش]

نورعلی شوشتری از ۱ فروردین ۱۳۸۸ به فعالیت در استان سیستان و بلوچستان پرداخت. او به کار فرهنگی و سازندگی اعتقاد داشت و برای این منطقه راه‌حل نظامی قائل نبود. حضور وی در کارهای فرهنگی باعث نزدیکی و همدلی عشایر و مردم بلوچستان با او شده بود.[نیازمند منبع]

شوشتری به همبستگی میان عشایر و طوایف بلوچستان پرداخت و اقدامات فراوانی در اینباره کرد. ابراهیم شهریاری یکی از همراهان او گفته است:[۷]

با توجه به حضور من در سال‌های متمادی در استان سیستان و بلوچستان در طول تاریخ انقلاب جایی ندیده بودیم که بزرگان طایفه‌ها به نظام خیانت کنند و این افراد از اقدامات سردار شوشتری در مدت حضورش در این استان استقبال بسیار خوبی کردند. بحث همایش‌های سران طوایف و عشایر که پیش آمد، هدف ایجاد وحدت در منطقه بین سران مد نظر بود تا همه دور هم جمع و توانایی هر طایفه سنجیده شود و همه اینها هزینه‌بر بود. سردار شوشتری در این زمینه تاکید داشت که به همان رسم و رسوم خودتان چادرهایی را برپا کنید و دور هم جمع شوید. تمام افرادی [را] که از اوایل انقلاب با یکدیگر بودند و مشکلات داشتند، حتی قصد انتقام‌گیری از یکدیگر را در سر می‌پروراندند را دور هم جمع و نصیحت کرد و از آنها نسبت به یکدیگر رضایت گرفت و پس از ۲۰ سال در برخی روستاهای اطراف سراوان اختلافات خود را کنار گذاشتند و دوستی‌های جدید شکل گرفت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]