مالک بن نویره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مالک بن نویره از سران قبیله بنی‌تمیم بود که در زمان محمد اسلام آورد اما پس از او با ابوبکر بیعت نکرد و صدقات جمع شده را برای او نفرستاد. ابوبکر او را بخاطر نپرداختن زکات متهم به ارتداد کرد و خالد بن ولید را به سوی او فرستاد. خالد مالک را ابتدا اسیر کرد و سپس کشت و همسرش را به زنی گرفت. [۱] به قولی مقصود خالد گرم کردن اسیران بوده اما به کشتن آنها تعبیر و اجرا شده است. [۲]

مالک در کتب قدیمی شیعه، یکی از دوستداران اهلبیت و حامی خلافت علی بن ابی‌طالب معرفی گردیده است که در حضور پیغمبر اسلام ایمان به ولایت علی آورده است و همین موضوع، علتِ باطل دانستنِ خلافتِ ابوبکر و نپرداختنِ زکات شده است.[۳]

پانویس[ویرایش]