مالک بن نویره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مالک بن نویره از سران قبیله بنی‌تمیم بود که در زمان محمد اسلام آورد اما پس از او با ابوبکر بیعت نکرد و صدقات جمع شده را برای او نفرستاد. ابوبکر او را بخاطر نپرداختن زکات متهم به ارتداد کرد و خالد بن ولید را به سوی او فرستاد. خالد مالک را ابتدا اسیر کرد و سپس کشت و همسرش را به زنی گرفت. [۱] به قولی مقصود خالد گرم کردن اسیران بوده اما به کشتن آنها تعبیر و اجرا شده است. [۲]

مالک در کتب قدیمی شیعه، یکی از دوستداران اهلبیت و حامی خلافت علی بن ابی‌طالب معرفی گردیده است که در حضور پیغمبر اسلام ایمان به ولایت علی آورده است و همین موضوع، علتِ باطل دانستنِ خلافتِ ابوبکر و نپرداختنِ زکات شده است.[۳]

پانویس[ویرایش]