مارتاکرت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استان مارتاکرت
Մարտակերտ Մարզ
استان
Mardakert 002.jpg
موقعیت
موقعیت
Mardakert.jpg
مختصات: ۴۰°۱۲′۳۷″ شمالی ۴۶°۴۸′۳۳″ شرقی / ۴۰.۲۱۰۲۸° شمالی ۴۶.۸۰۹۱۷° شرقی / 40.21028; 46.80917مختصات: ۴۰°۱۲′۳۷″ شمالی ۴۶°۴۸′۳۳″ شرقی / ۴۰.۲۱۰۲۸° شمالی ۴۶.۸۰۹۱۷° شرقی / 40.21028; 46.80917
کشور  جمهوری آذربایجان
کشور به رسمیت شناخته نشده Flag of Nagorno-Karabakh.svg جمهوری قره‌باغ
نواحی ۴۲
شهر مارتاکرت
حکومت
 • فرماندار ژیرایر گابریلیان
مساحت
 • کل ۱٫۷۹۵ کیلومتر مربع (۰٫۶۹ مایل مربع)
رتبهٔ منطقه ۴ام
جمعیت (۲۰۰۸)
 • جمعیت ۱۹۴۰۰
 • رتبه ۳ام
 • تراکم ۱۱٬۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۸٬۰۰۰/پا)
پیش‌شماره(های) تلفن (؟) ۴۷ ۳۷۴
وب‌گاه www.karabakh.net

مارتاکرت نام یکی از استان‌های جمهوری قره‌باغ است. نام مارتاکرت از زبان پارسی میانه آمده و به معنی مردگرد (آباد شده بدست مردان) است. آغ‌دره را ارمنیان مارتاکرت می‌نامند.

جغرافیا[ویرایش]

در منطقه این استان پیش از این بخش‌هایی از استان‌های کلباژار و تارتار جمهوری آذربایجان قرار داشتند. در ۶۳ کیلومتری شمال خان کندی و ۴۱ کیلومتری جنوب غربی بردع و برسرراه بردع – ایستی سو واقع است.

تا ۱۹۳۹ جرابرد نام داشت. از ۱۹۳۰ شهرستان شد.

۱۷۰۵ کیلومترمربع وسعت، ۲ شهر و ۵۷ روستا دارد. به طور متوسط در هر کیلومترمربع ۲۶ نفر ساکن هستند.

در جنوب کوهستانی و در شمال مایل به دشت است. در شمال به سلسله کوه‌های موروداغ می‌پیوندند.

دریاچه کوهستانی قاراگؤل در آنجا قرار دارد.

آب وهوا[ویرایش]

دریاچه سد

اقلیمش در بسیاری جاها سرد ملایم و در بلندیها سرد است.

دمای میانگین در ژانویه ۱ تا ۱۰- درجه و در ژوئیه ۱۰ تا ۲۵ درجه‌است.

بارندگی سالانه ۴۰۰ تا ۹۰۰ میلیمتر است. رودخانه ترتر و خاچین از اراضی آن می‌گذرد.

محیط زیست[ویرایش]

۴۴٪ مساحت شهرستان را بیشه زار (بلوط، پسته، صمغ و ...) تشکیل می‌دهد. چمنزارهای آلپی نیز موجود است.

حیواناتی چون بز کوهی، سنجاب و خرس در آنجا زندگی می‌کنند.

از پرندگانش نیز می‌توان قرقاول و دراج را نام برد.

اماکن باستانی[ویرایش]

از بناهای باستانی آن اماکن زیر را می‌توان نام برد.

  • صومعه گانزاسار در روستای بانکلو
  • قلعه خانابرت
  • بقایای قلعه گلستان
  • قلعه جرموک در قصبه جرابرد
  • صومعه یاکوب مقدس در روستای کولاتاغ(۶۳۵ م)
  • صومعه روستای ماغاویز (سده ۱۲ م)
  • پل رودخانه ترتر
  • بقایای قلعه در نزدیکی روستای ماغاویز (سده‌های ۱۲ و ۱۳ م)
  • معبد اورک در نزدیکی روستای طالش (سده ۱۲ م)
  • صومعه در مجاورت رود ترتر (سده ۱۲ م)
  • قلعه ملیک حاتم در روستای قاساپت
  • صومعه یقیشه آراکل در روستای ماداگیز (سده ۱۲ م)

نگارخانه[ویرایش]

فرهنگ[ویرایش]

نشریه بارکاماتیون از ۱۹۳۲ در آنجا منتشر می‌شد.

منابع[ویرایش]