لاهیج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۴۰°۵۱′۱۱″ شمالی ۴۸°۲۳′۳۵″ شرقی / ۴۰٫۸۵۳۰۶°شمالی ۴۸٫۳۹۳۰۶°شرقی / 40.85306; 48.39306

لاهیج
(به ترکی آذربایجانی: Lahıc)
Lahic kollaj.jpg
لاهیج در جمهوری آذربایجان قرار گرفته‌است
لاهیج
لاهیج
جای لاهیج در شهرستان اسماعیللی
مختصات: ۴۰°۵۱′۱۱″ شمالی ۴۸°۲۳′۳۵″ شرقی / ۴۰٫۸۵۳۰۶°شمالی ۴۸٫۳۹۳۰۶°شرقی / 40.85306; 48.39306
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجانشهرستان اسماعیللی
ارتفاع[۱]۱٬۳۷۵ متر (۴٬۵۱۴ پا)
جمعیت (۲۰۰۸)[۲]
 • جمعیت۹۳۴
منطقهٔ زمانیساعت رسمی جمهوری آذربایجان (یوتی‌سی +۴)
 • تابستان (DST)ساعت رسمی جمهوری آذربایجان (یوتی‌سی +۵)

لاهیج (دیگر نامها: لاهیچ، لاگیچ، لُهوج) (ترکی آذربایجانی:Lahıc) روستایی است در شهرستان اسماعیللی در شمال غربی باکو در جمهوری آذربایجان. این روستا در دامنه‌های جنوبی قفقاز قرار دارد. جمعیت آن در حدود ۸۶۰ نفر است که از تات‌ها هستند و به زبان تاتی صحبت می‌کنند[۳][۴]. لاهیج بخاطر صنایع دستی اصیل به ویژه مسگری از شهرت بالایی در جمهوری آذربایجان برخوردار است. قالیهای این روستا در آذربایجان و قفقاز جنوبی معروف است. لاهیج از سامانهٔ پساب کهنی برخوردار است که برخی کارشناسان مدعیند که به ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ سال پیش برمیگردد. به علت بسامد بالای زمین‌لرزه‌ها در لاهیج، مردم محلی فن‌های قابل اطمینان و پیچیده‌ای را در سازه‌های خود بکار برده‌اند.

آگاهیها[ویرایش]

لاهیج یکی از کهن‌ترین زیستگاههای بشر در جمهوری آذربایجان است. روستا در کرانه چپ رودخانه قیردیمان در دامنه‌های رشته کوه نیال قرار دارد. اکثریت مردمان آن به زبان تاتی سخن می‌گویند[۴]. باشندگان معمولاً دوزبانه هستند یعنی افزون بر زبان تاتی، زبان ترکی آذربایجانی نیز استفاده میگردد. زیستگاه لاهیج از لحاظ طرح‌بندی روستایی ِ نامعمول و سازه‌های شخصی و مذهبی، سامانه ترابری و مردم‌شناسی بیمانند است. بگونه‌ای که خیابانها و میدانهای سنگفرش و سامانهٔ پساب و لوله‌های آب توسعه یافته آن نشان میدهد، لاهیج نمونه‌ای موجود از یک شهرنشینی و معماری کهن است. «کورابندیس» (سامانه پساب) زیرزمینی آن که از سنگ رودخانه‌ای ساخته شده و به هزار سال پیش برمیگردد بنظر یکی از باستانی‌ترین سامانه‌های پساب در جهان است.[۵].

شهروندان لاهیج به خود لهیجن (لُهیجُن Lohijon) می‌گویند که از نام خود روستا در زبان محلی یعنی «لُهوج» (Lohuj. جمع: Lohijon. فارسی معیار: لاهیجان) گرفته شده‌است.

نگارخانه[ویرایش]

نام‌آوران[ویرایش]

علی بایرامف، یک از انقلابیون آذربایجانی و از رهبران حزب مسلمان سوسیال دموکرات[۶]

مناف سلیمانف، پژوهشگر و نویسنده آذربایجانی

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Lahij, Azerbaijan Page". Retrieved 2008-06-24.
  2. World Gazetteer: Azerbaijan – World-Gazetteer.com
  3. Tat, Muslim: A Language of Azerbaijan
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Miller B.V. Tats, their settlement and dialects (materials and questions). Baku, 1929
  5. Bretanitskiy L.S., Mamikonov L.G., Revazov U.B. Lahij (To the question of urban planning system with its productive specifics). – Soviet ethnography, №3, 1964. P.129
  6. http://gatchina3000.ru/great-soviet-encyclopedia/bse/089/941.htm Байрамов Али Байрам оглы )publisher=БСЭ(