لاتکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خروج لاتکس از یک درخت، برای استفاده در تولید کائوچو

لاتکس پراکندگی پایدار (امولسیون) ذرات بسیار ریز پلیمر در یک محلول آبی است. این مایع در طبیعت یافت می‌شود اما نوع مصنوعی آن را می‌توان با پلیمریزاسیون یک مونومر مثل استایرن که با ماده فعال سطحی امولسیون‌شده ساخت.

لاتکس موجود در طبیعت یک سیال شیری است که در ۱۰ درصد گیاهان گلدار یافت می‌شود.[۱] آن امولسیون پیچیده‌ای شامل پروتئین ،آلکالوئید، نشاسته، شکر، روغن گیاهی، تانن، انگم، آدامس طبیعی است که در معرض هوا سفت می‌شود. این مایع پس از آسیب رسیدن به بافت ترشح می‌شود. این مایع در بیشتر گیاهان به رنگ سفید، اما در بعضی دیگر به رنگ زرد، نارنجی یا قرمز متمایل به زرداست. از قرن هفدهم لاتکس به عنوان کلمه‌ای برای اشاره به مایع موجود در گیاهان به کار می‌رود.[۲] این مایع به عنوان وسیله دفاعی در برابر حشرات گیاه‌خواران به کار می‌رود.[۱] لاتکس نباید با شیره گیاهی اشتباه گرفته شود. آن ماده جداگانه‌ای است، که جداگانه تولید شده و عملکرد جداگانه‌ای دارد.

این کلمه همچنین برای اشاره به لاتکس طبیعی کائوچو، بویژه کائوچوی ولکانش نشده هم استفاده می‌شود. این ماده در تولید دستکش، کاندوم و لباس کائوچویی بکار می‌رود. بسیاری از مردم نسبت به کائوچو حساسیت دارند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Anurag A. Agrawal; d Kotaro Konno (2009). "Latex: a model for understanding mechanisms, ecology, and evolution of plant defense Against herbivory". Annual Review of Ecology, Evolution, and Systematics 40: 311–331. doi:10.1146/annurev.ecolsys.110308.120307. 
  2. Paul G. Mahlberg (1993). "Laticifers: an historical perspective". The Botanical Review 59 (1): 1–23. JSTOR 4354199. doi:10.1007/bf02856611. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به لاتکس در ویکی‌انبار