کاروتن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کاروتن نوعی ترکیب آلی آلکنی است که رنگدانه‌ای نارنجی بوده و عامل رنگ نارنجی هویج و منبع ارزشمندی برای ویتامین آ می‌باشد. این ترکیب ۱۱ پیوند دوگانه کربن-کربن در ساختار خود دارد. کاروتن از خانواده ترپن‌ها است که در سال ۱۸۸۱ توسط واخن رودر [۱] کشف شد. این ماده، دیمر[۲] (dimer) ویتامین آ می‌باشد و برای فتوسنتز اهمیت دارد. در طبیعت عمدتاً در فرم‌های آلفاکاروتن و بتاکاروتن یافت می‌شود ولی فرم‌های دیگر آن نیز پیدا می‌شوند.

آلفاکاروتن[ویرایش متنی]

α-carotene

بتاکاروتن[ویرایش متنی]

β-carotene

گاماکاروتن[ویرایش متنی]

γ-carotene

دلتاکاروتن[ویرایش متنی]

δ-carotene

اپسیلون کاروتن[ویرایش متنی]

زتاکاروتن[ویرایش متنی]

منابع[ویرایش متنی]

  • ویکی‌پدیا فرانسوی ، [۱]
  • مبانی شیمی آلی/جان مک موری

پیوند به بیرون[ویرایش متنی]

زیرنویس[ویرایش متنی]

  1. Wachenroder
  2. دیمر در شیمی به مولکولی گفته می‌شود که از به هم وصل شدن دو مولکول کوچکتر تهیه شده باشد. در این واکنش معمولاً یک مولکول کوچک نیز تولید می‌شود.