علی‌میرزا صفوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سلطان علی‌ و یا علی میرزا، (مرگ ۱۴۹۴) پسر ارشد شیخ حیدر صفوی و به عنوان جانشین وی رهبر طریقت صفویه را بر عهده داشت. او به خون‌خواهی پدرش قیام کرد و به آغازگر قیام صفویان بود که بعدا به واسطه برادر کوچکش شاه اسماعیل یکم امپراتوری صفوی بنیان گذاری شد.

نگاره‌ای از نبرد سلطان علی و سلطان رستم در شام‌اسبی.

زندگی[ویرایش]

سلطان علی، فرزند ارشد شیخ حیدر و همسرش عالم شاه بیگم و نوه اوزون حسن و دسپینا خاتون بود. او دو برادر به نام‌های اسماعیل و ابراهیم داشت.

علی میرزا بعد از مرگ پدرش رهبری طریقت صفویان را بر عهده گرفت و لقب سلطان را بر خود برگزید و اولین کسی بود که از خاندان صفویان لقب پادشاه (سلطان) را قبول کرد. او توسط بزرگان طریقت صفوی تحریک شد تا انتقام پدرش را از خاندان آق‌قویونلو بگیرد به همین دلیل سلطان یعقوب دستور داد سلطان علی را همراه با مادر و برادرانش به فارس برده و زندانی کنند. او به مدت چهار سال زندانی بود. تا اینکه در سال ۱۵۸۳ توسط سلطان رستم ازاد شد و به او در شورش علیه بایسنقر میرزا کمک کند و انتقام پدر و پدر بزرگش را بگیرد.

پس از انکه رستم در جنگ پیروز شد علی میرزا را تهدیدی برای حکومت خود دید به همین دلیل دستور داد او و برادر هایش را دستگیر کنند اما سلطان علی از لشکر رستم فرار کرد و به اردبیل رفت. سلطان رستم دستور به تعقیب آن‌‌ها را صادر کرد. علی میرزا برادرش اسماعیل را جانشین خود معرفی کرد و او را به اردبیل فرستاد. در نهایت سلطان علی و نیروهایش در شام‌اسبی با لشکر سلطان رستم رو به رو شدند و در نبردی که بین آن‌ها ایجاد شد سلطان علی کشته شد.

جسد سلطان علی به فرمان مادرش به اردبیل برده شد. او را در مقبره پدرش کشته شد. برادر او شاه اسماعیل در سال ۱۵۰۱ با شکست آخرین سلطان آق‌قویونلو، امپراتوری صفویه را تشکیل داد.[۱][۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت[ویرایش]