شهلا شفیق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شهلا شفیق بسکی
Chahla Chafiq-Beski

Chahla Chafiq-Beski on BBC Persian.png
زادروز۱۳۳۳
محل زندگیفرانسه
ملیتایرانی - فرانسوی
پیشهجامعه‌شناس، پژوهشگر و نویسنده
وبگاه
http://www.chahlachafiq.com

شهلا شفیق بسکی (به فرانسوی: Chahla Chafiq-Beski؛ زاده ۱۹۵۴) جامعه‌شناس، پژوهشگر و نویسنده ایرانی مقیم فرانسه است.[۱][۲] او نشان لژیون دونور فرانسه را دریافت کرده‌است.[۳]

شهلا شفیق که از سال ۱۹۸۳ در فرانسه زندگی می‌کند. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ از سوی آژانس توسعه روابط بین فرهنگی شهروندی (ADRIC) جهت فعالیت در برابر خشونت و تبعیض و همچنین حمایت از زنان مهاجر و اقدام برای سکولاریسم در تنوع فرهنگی انتخاب شد و جایزه کنشگری مدنی را در «سال گفتگوی بین فرهنگی اروپا» در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد.

از ۲۰۱۶–۲۰۱۹ او عضو شورای عالی برابری زنان و مردان از کشور فرانسه است.

شهلا شفیق روز چهارشنبه دوم فروردین ۱۳۹۶ بالاترین نشان لژیون دونور فرانسه را به پاس سال‌ها خدمت در حوزه برابری دریافت کرد. دانیل بوسکه، رئیس «شورای عالی برابری جنسیتی» دلیل اهدای این عالی‌ترین نشان را، تلاش خانم شفیق برای هدایت جامعه به سوی نقاط مشترک و نه تفاوت‌ها دانست و گفت: «وجود شما ضروری است چرا که می‌دانید چطور به سمت مشترکات بروید و نه به سمت آنچه ما را از هم جدا می‌کند».[۳]

کتابشناسی[ویرایش]

شهلا شفیق چندین کتاب تحلیلی دربارهٔ ابعاد اسلامگرایی توتالیتر و چند اثر ادبی منتشر کرده‌است. معروفترین کتاب وی تحت عنوان «زنان زیر حجاب» در سال ۱۹۹۵ در فرانسه به چاپ رسید.

  • زنان و اسلام سیاسی (مجموعه مقاله)، انتشارات خاوران ۱۳۷۹ فرانسه
  • توتالیتاریسم اسلامی، پندار یا واقعیت؟ انتشارات خاوران ۱۳۸۴ فرانسه
  • از آنجا و از اینجا، انتشارات خاوران، ۱۳ قصه و یک نمایشنامه، تابستان ۱۳۸۹، پاریس
  • سوگ ، انتشارات خاوران ۱۳۷۹ فرانسه
  • زن و بازگشت اسلام. ۱۹۹۱
  • زنان زیر حجاب؛ چهره قوانین اسلامی، با همکاری فرهاد خسروخاور. ۱۹۹۵
  • انسان جدید اسلامی، زندان سیاسی در ایران. ۲۰۰۲
  • جاده و مه (مجموعه داستان)، نشر سهراب، ۱۳۷۷ آمریکا
  • اسلام، جامعه، مذهب، سیاست، جنس و جنسیت. با توجه به تجربه ایران. ۲۰۰۹ (رساله دکتری)
  • اسلام سیاسی، جنسیت و جنس‌گونگی. ۲۰۱۱
  • از آینه بپرس (فارسی، فرانسه)، ۲۰۱۵

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «گفتگو با شهلا شفیق». توانا. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۷.
  2. ««استراتژی تازهٔ اسلام‌گرایان؛ نو پدرسالاری» • گفتگو با شهلا شفیق». دویچه وله. ۱ اوت ۲۰۰۳. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۷.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ رؤیا کریمی مجد (۳ فروردین ۱۳۹۶). «شهلا شفیق، جامعه‌شناس، نشان شوالیه لژیون دونور فرانسه را دریافت کرد». رادیو فردا. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۷.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]