سیف‌الله میرزا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سیف الله میرزا
Seyfollahmirza.JPG
حاکم ملایر و تویسرکان
حاکم قزوین
دودمان قاجار
پدر فتحعلی‌شاه
مادر خازن‌الدوله
زادروز ۱۴ رجب ۱۲۲۹
مرگ ۱۲۷۷

سیف‌الله میرزا (۱۴ رجب ۱۲۲۹- ۱۲۷۷) شاهزاده قاجار و چهل و دومین فرزند پسر فتحعلی‌شاه بود. مادر او خازن‌الدوله از زنان محبوب فتحعلی شاه بود. سیف‌الله میرزا در ۱۲۵۲ هـ ق به حکومت سمنان رسید، در ۱۲۷۱ هـ ق حاکم قزوین و پس از آن حاکم ملایر و تویسرکان شد.[۱] همسر عقدی سیف‌الله میرزا دختر میرزا عبدالکریم پسر نشاط اصفهانی بود.

او صاحب هشت دختر و پنج پسر بود:

  1. تاج‌الدوله، دومین زن عقدی ناصرالدین شاه قاجار
  2. تاج‌ماه‌خانم، همسر میرزا یوسف مستوفی‌الممالک (بلااولاد)
  3. فاطمه‌خانم
  4. نصرالله میرزا
  5. جهان‌سلطان‌خانم، همسر عبدالحسین میرزا شمس‌الشعرا
  6. جهان‌بخش میرزا
  7. جهانگیر میرزا
  8. سلطان‌حسین میرزا (از دختر میرزا عبدالکریم)
  9. یدالله میرزا، از ملازمان مظفرالدین میرزا در تبریز
  10. ماه‌تابان‌خانم، همسر ساسان‌میرزا بهاءالدوله
  11. نوش‌آفرین‌خانم
  12. رفعت‌السلطنه
  13. بلقیس‌خانم
  14. جهانسوز میرزا
  15. سیف‌الله میرزا، همنام پدر

نوادگان سیف‌الله میرزا در دوره قاجار و پهلوی عهده‌دار مشاغل نظامی مهمی شدند.[۲] آنان پس از اجباری شدن نام خانوادگی در دوره رضا شاه، نام «جهانبانی» را برگزیدند. در سال ۱۳۱۷ امان‌الله جهانبانی و به دنبال او سایر اعضای خاندان جهانبانی مورد غضب رضا شاه واقع شدند. شاه دستور اخراج تمام جهانبانی‌ها را از ارتش داد. در نتیجه عده‌ای از آنان نام خانوادگی خود را به نام‌های «کی‌کاووسی»، «یزدان‌مهر»، «جهانبینی» و «شه‌بنده» تغییر دادند.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. عضدالدوله، ص۱۹۷
  2. «جهانبانی». دانشنامه جهان اسلام. دریافت‌شده در ۴ فروردین ۱۳۹۱.
  3. عاقلی، باقر، ص۵۵۶

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]