عزالسلطنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عزالسلطنه
شاهزاده قاجاری
نام کامل خدیجه ناصری قاجار امیراصلانی
لقب(ها) عزالسلطنه
زادروز ۱۸۹۱ (میلادی)
۱۲۷۰ هجری شمسی
درگذشت ۱۹۸۴ (میلادی)
۱۳۶۳ هجری شمسی (۹۳ سالگی)
محل درگذشت تهران
آرامگاه بهشت زهرا
همسر غلامحسین امیراصلانی
پدر ناصرالدین شاه
مادر محبوب‌السلطنه
فرزندان حسنعلی امیراصلانی
هوشنگ امیراصلانی
چهار دختر

خدیجه خانم عزالسلطنه شاهزاده قاجار، دختر ناصرالدین شاه قاجار و خواهر تنی عزیزالسلطنه بود. مادرش محبوب‌السلطنه از زنان متعه ناصرالدین شاه قاجار بود.[۱] در زمانی که ناصرالدین شاه به قتل رسید عزالسلطنه خردسال بود. او بعدها با غلامحسین امیراصلانی (احتشام‌الملک) ازدواج کرد و صاحب دوپسر، حسنعلی و هوشنگ امیراصلانی، و چهاردختر شد. دوتن از دختران او با دو تن از پسران کامران میرزا نایب‌السلطنه ازدواج کردند.[۲] عزالسلطنه در سال ۱۳۶۳ خورشیذی در نود و سه سالگی درگذشت و در گورستان بهشت زهرا مدفون گشت.[۳] خاطرات او از دربار ناصری در رمان «در اندرون» که توسط نوه دختری عزالسلطنه، افسانه اتحادیه، نوشته شده‌است، بازتاب یافته‌است.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. معیری، دوستعلی. یادداشت‌هایی از زندگانی خصوصی ناصرالدین‌شاه. تهران (۱۳۶۱):نشر تاریخ ایران، ص. ۱۷
  2. نوایی، عبدالحسین. روزگار است آنکه گه عزت دهد گه خوار دارد
  3. بهشت زهرا
  4. اتحادیه، افسانه. در اندرون، زندگی در حرمسرای ناصرالدین شاه. تهران (۱۳۸۰): فرزان روز. ص نه.