سیستم‌های معاملاتی جایگزین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سیستم‌های معاملاتی جایگزین، (به انگلیسی: electronic communication network) بازارهای فراخوان، سیستم‌های تطبیق، شبکه‌های متقاطع و نیز شبکه‌های ارتباطی الکترونیک را در بر می‌گیرند؛ که در این بین شبکه ارتباطی الکترونیک، بازار الکترونیکی است، که فرآیند خرید و فروش سهام را، با ایجاد ارتباط میان کارگزاران و بازارگردان‌ها، که از طرف سرمایه‌گذاران نهادی و خرد به انجام معامله می‌پردازند، بدون نیاز به ارسال سفارش به بورس اوراق بهادار، تسهیل می‌کند.[۱]

سیستم‌های معاملات الکترونیکی هستند، که اجازه می‌دهند، سرمایه‌گذارها، معاملات شفافی را از طریق یک دفتر ثبت سفارش باز، انجام دهند و سرمایه‌گذاران به‌جای قراردادن سفارش از طریق یک بازارگردان یا کارگزار، می‌توانند از طریق شبکه‌های ارتباطی الکترونیک به‌طور بی‌نام سفارش‌های خود را ارائه و به‌طور مستقیم، با هم دادوستد کنند. از مشخصه‌های شبکه‌های ارتباطی الکترونیک حضور کمرنگ کارگزاران است.[۲][۳][۴][۵]


منابع[ویرایش]

  1. "Electronic Communication Network - ECN Forex Brokers". Retrieved 4 May 2020.
  2. "Financial Risk: Definition". Investopedia. Retrieved October 2011. Check date values in: |accessdate= (help)
  3. "In Wall Street Words". Credo Reference. 2003. Retrieved October 2011. Check date values in: |accessdate= (help)
  4. McNeil, Alexander J.; Frey, Rüdiger; Embrechts, Paul (2005). Quantitative risk management: concepts, techniques and tools. Princeton University Press. pp. 2–3. ISBN 978-0-691-12255-7.
  5. Horcher, Karen A. (2005). Essentials of financial risk management. John Wiley and Sons. pp. 1–3. ISBN 978-0-471-70616-8.