وجه تضمین اولیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

وجه تضمین اولیه، (به انگلیسی: Initial margin) در دانش مالی وجهی است که در بازار معاملات آتی، از طرفین قرارداد آتی، برای جلوگیری از امتناع از انجام قرارداد آتی، در قالب شرط ضمن عقد، دریافت می‌شود، که میزان آن در مشخصات هر قرارداد آتی تعیین می‌شود. در طول دوره قرارداد (حتی در صورت تغییر در قیمت سهم پایه) این مبلغ، ثابت باقی می‌ماند.

در بورس اوراق بهادار تهران وجه تضمین اولیه ۲۰٪ درصد ارزش قرارداد، با قیمت پایه اولین روز معاملاتی است، که اهرمی ۵ برابری را ایجاد می‌کند. البته این نسبت در طول دوره قرارداد، به علت ثابت بودن وجه تضمین و متغیر بودن قیمت، دستخوش تغییر شده و می‌تواند درجه اهرم را کاهش یا افزایش دهد.[۱][۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Walter, James (March 1956). "Dividend Policies and Common Stock Prices". Journal of Finance 11 (1): 29–41. doi:10.1111/j.1540-6261.1956.tb00684.x. Retrieved 20 October 2012. 
  2. Brown, Christian; Abraham, Fred (October 2012). "Sum of Perpetuities Method for Valuing Stock Prices". Journal of Economics 38 (1): 59–72. Retrieved 20 October 2012.