زبان‌های رسمی اتحادیه اروپا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
                         زبان‌های ژرمنی شمالی                     زبان‌های ژرمنی غربی
                    زبان‌های سلتی
                         زبان‌های اسلاوی شرقی                     زبان‌های اسلاوی غربی
               زبان‌های اسلاوی جنوبی
          زبان‌های بالتیک
               فینو-پرمیک      زبان مجاری      زبان‌های اوگری
تابلوی ورودی پارلمان اروپا نوشته شده به ۲۰ زبان رسمی اتحادیه اروپا

در اتحادیه اروپا ۲۴ زبان رسمی شناخته می‌شوند که چون چندین کشور دارای زبان مشترکی هستند، تعداد زبانهای رسمی، کمتر از تعداد کشورهای عضو اتحادیه است.[۱] قوانین و مصوبات پارلمان اروپا، به تمام زبانهای رسمی اتحادیه اروپا منتشر می‌شوند. در اجلاسها، هر کدام از نمایندگان پارلمان این حق را دارد که به هر یک از زبانهای رسمی که او با آن بیشتر آشنائی دارد صحبت کند. همزمان، سخنان او به سایر زبانهای رسمی اتحادیه ترجمه می‌شوند. در اتحادیه اروپا تعداد کثیری مترجم شفاهی و کتبی شاغل هستند. دایره ترجمه کتبی پارلمان اروپا، بزرکترین دایره امور اداری پارلمان است. نزدیک به یک سوم از کلیه کارکنان اداری پارلمان، کارشان در ارتباط با زبانهای رسمی یادشده می‌باشد.[۲]

برای صرفه جوئی در وقت و هزینه‌ها، تمام انتشارات اتحادیه به همه زبانهای رسمی ترجمه نمی‌شوند. کمیسیون اروپا در عمل فقط از سه زبان انگلیسی، فرانسوی و آلمانی استفاده می‌کند. در پارلمان اروپا، اوراق و اسناد مربوطه، با توجه به نیازهای نمایندگان، فقط به زبانهای مورد لزوم آنها ترجمه می‌شوند. اما تمام اتباع اتحادیه اروپا می‌توانند با هر یک از نهادهای اتحادیه با هر زبان دلخواه خودشان ارتباط برقرار کنند؛ و آن نهاد باید به آنها به همان زبان پاسخ دهد.[۲]

زبان‌های رسمی[ویرایش]

این زبان‌ها از طرف اتحادیه اروپا به عنوان زبان‌های رسمی این اتحادیه انتخاب شده‌اند.

زبان زبان رسمی زبان محلی از سال
آلمانی Flag of Belgium.svg بلژیک
 آلمان
 لوکزامبورگ
 اتریش
Flag of Belgium.svg بلژیک
 دانمارک
 فرانسه
 ایتالیا
 کرواسی
 لهستان
 رومانی
 اسلواکی
 اسلوونی
 جمهوری چک
 مجارستان
۱۹۵۷
اسپانیایی  اسپانیا ۱۹۸۶
استونیایی  استونی  لتونی ۲۰۰۴
اسلوونیایی  اسلوونی  ایتالیا
 اتریش
 مجارستان
۲۰۰۴
اسلواکیایی  اسلواکی  کرواسی
 اتریش
 لهستان
 رومانی
 جمهوری چک
 مجارستان
۲۰۰۴
انگلیسی  جمهوری ایرلند
 مالت
۱۹۷۳
ایتالیایی  ایتالیا  فرانسه
 کرواسی
 مالت
 اسلوونی
۱۹۵۷
ایرلندی  جمهوری ایرلند ۲۰۰۷
بلغاری  بلغارستان  یونان
 رومانی
 مجارستان
۲۰۰۷
پرتغالی  پرتغال ۱۹۸۶
چکی  جمهوری چک  کرواسی
 اتریش
 لهستان
 رومانی
 اسلواکی
۲۰۰۴
دانمارکی  دانمارک  آلمان
 سوئد
۱۹۷۳
رومانیایی  رومانی  بلغارستان
 مجارستان
۲۰۰۷
سوئدی  فنلاند
 سوئد
 فنلاند ۱۹۹۵
فرانسوی Flag of Belgium.svg بلژیک
 فرانسه
 لوکزامبورگ
Flag of Belgium.svg بلژیک
 ایتالیا
۱۹۵۷
فنلاندی  فنلاند  سوئد ۱۹۹۵
کرواتی  کرواسی  ایتالیا
 اتریش
 رومانی
 اسلوونی
 مجارستان
۲۰۱۳
لاتویایی  لتونی  لیتوانی ۲۰۰۴
لهستانی  لهستان  لتونی
 لیتوانی
 رومانی
 اسلواکی
 جمهوری چک
 مجارستان
۲۰۰۴
لیتوانیایی  لیتوانی  لتونی
 لهستان
۲۰۰۴
مالتی  مالت ۲۰۰۴
مجاری  مجارستان  کرواسی
 اتریش
 رومانی
 اسلواکی
 اسلوونی
۲۰۰۴
هلندی Flag of Belgium.svg بلژیک
 هلند
 فرانسه ۱۹۵۷
یونانی  یونان
 قبرس
 ایتالیا
 مجارستان
۱۹۸۱

زبان‌های ملی که در اتحادیه رسمی نیستند[ویرایش]

زبان‌های لوکزامبورگی و ترکی استانبولی تنها زبان‌های ملی هستند که جزو زبان‌های رسمی اتحادیه اروپا نیستند.

زبان زبان رسمی زبان محلی
لوکزامبورگی  لوکزامبورگ Flag of Belgium.svg بلژیک
ترکی استانبولی  قبرس  یونان
 رومانی

زبان‌های رسمی در کشورهای نامزد پیوستن به اتحادیه[ویرایش]

آلبانی، مقدونیه شمالی، مونته‌نگرو، صربستان و ترکیه رسماً نامزدهای پیوستن به اتحادیه اروپا هستند که زبان‌های زیر در این کشورها رسمی است.

زبان زبان رسمی
آلبانیایی  آلبانی
 مقدونیه شمالی
مقدونی  مقدونیه شمالی
مونته‌نگروئی  مونته‌نگرو
صربی  صربستان
ترکی استانبولی  ترکیه

زبان‌های نیمه‌رسمی اتحادیه اروپا[ویرایش]

زبان‌های زیر در مناطق اتحادیه اروپا رسمی هستند اما دارای وضعیت رسمی در سطح ملی نمی‌باشند.

زبان زبان محلی در کشور
باسکی  سرزمین باسک (منطقه خودمختار)
 نابارا
 اسپانیا
گالیسی  گالیسیا  اسپانیا
کاتالان  جزایر بالئاری
 کاتالونیا
 بخش خودمختار والنسیا
 اسپانیا

میزان تسلط بر زبان‌ها[ویرایش]

پنج زبان با بیشترین سخنور در اتحادیه اروپا انگلیسی (۴۴٪), آلمانی (۳۶٪)، فرانسوی (۲۹٪)، ایتالیایی (۱۸٪) و اسپانیایی (۱۷٪) هستند. آلمانی با داشتن ۲۰٪ از کل جمعیت سخنوران، پرمتکلم‌ترین زبان مادری است و پس از آن فرانسوی، ایتالیایی و اسپانیایی قرار دارند.

زبان‌ها براساس درصد سخنوران از جمعیت اروپا در فوریه ۲۰۲۰[۳] براساس نظرسنجی در سال ۲۰۱۲[۴]
زبان‌های
رسمی
زبان مادری زبان دوم کل
انگلیسی ۱٪ ۴۳٪ ۴۴٪
آلمانی ۲۰٪ ۱۶٪ ۳۶٪
فرانسوی ۱۴٪ ۱۶٪ ۲۹٪
ایتالیایی ۱۵٪ ۳٪ ۱۸٪
اسپانیایی ۹٪ ۸٪ ۱۷٪
لهستانی ۹٪ ۱٪ ۱۰٪
رومانیایی ۶٪ ۰٪ ۶٪
هلندی ۵٪ ۱٪ ۶٪
مجاری ۳٪ ۰٪ ۳٪
پرتغالی ۲٪ ۱٪ ۳٪
یونانی ۲٪ ۱٪ ۳٪
سوئدی ۲٪ ۱٪ ۳٪
چکی ۲٪ ۱٪ ۳٪
بلغاری ۲٪ ۰٪ ۲٪
اسلواکی ۱٪ ۱٪ ۲٪
دانمارکی ۱٪ ۰٪ ۱٪
فنلاندی ۱٪ ۰٪ ۱٪
کرواتی ۱٪ ۰٪ ۱٪
لیتوانیایی ۱٪ ۰٪ ۱٪
اسلونیایی <۱٪ ۰٪ <۱٪
استونیایی <۱٪ ۰٪ <۱٪
ایرلندی <۱٪ ۰٪ <۱٪
لتونیایی <۱٪ ۰٪ <۱٪
مالتی <۱٪ ۰٪ <۱٪

منابع[ویرایش]

  1. http://www.europarlamentti.info/pe/European-parliament/working-languages/
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ http://www.europarlamentti.info/pe/European-parliament/working-languages
  3. Keating, Dave. "Despite Brexit, English Remains The EU's Most Spoken Language By Far". Forbes (به انگلیسی). Retrieved 2020-02-07.
  4. Europeans and their Languages بایگانی‌شده در ۶ ژانویه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, Data for EU27, published in 2012.

جستارهای وابسته[ویرایش]