گالیسیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گالیسیا
Galicia
بخش خودمختار
Flag
پرچم
نشان رسمی گالیسیا
نشان رسمی
موقعیت
موقعیت
مختصات: ۴۲°۳۰′۰۰″ شمالی ۸°۶′۰۰″ غربی / ۴۲.۵۰۰۰۰° شمالی ۸.۱۰۰۰۰° غربی / 42.50000; -8.10000مختصات: ۴۲°۳۰′۰۰″ شمالی ۸°۶′۰۰″ غربی / ۴۲.۵۰۰۰۰° شمالی ۸.۱۰۰۰۰° غربی / 42.50000; -8.10000
کشور  اسپانیا
استان‌ها لاکرونیا , لوگو , اورنسه , پونتودرا
دهستان ها ۳۱۵
مرکز سانتیاگو د کمپوستلا
حکومت
 • رئیس جمهور Alberto Núñez Feijóo ((PPdeG))
مساحت(۵.۸% از اسپانیا; رتبه ۷ ام)
 • کل ۲۹٬۵۷۴٫۴ کیلومتر مربع (۱۱٬۰۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۲)
 • جمعیت ۲٬۷۷۸٬۹۱۳
 • تراکم ۹۴/کیلومتر مربع (۲۴۰/پا)
 • رتبه جمعیت ۵ ام
 • ترکیب نژادی ۶٪ از اسپانیا
اهلیت
منطقهٔ زمانی WET (یوتی‌سی ۰)
 • تابستان (DST) WEST (یوتی‌سی +۱)
کد ایزو ۳۱۶۶ ES-GA
زبان‌های رسمی اسپانیایی , گالیسی
اساسنامه خودمختاری ۱۹۳۶
۲۸ آوریل ۱۹۸۱
Parliament مجالس عمومی
کرسی‌های کنگره ۲۵ (از ۳۵۰)
کرسی‌های سنا ۱۹ (از ۲۶۴)
وب‌گاه www.xunta.es

گالیسیا (به اسپانیایی: Galicia) یکی از بخش‌های خودمختار اسپانیا است و در شمال غرب شبه‌جزیره ایبری واقع شده است. پایتخت آن شهر باستانی و مذهبی سانتیاگو د کمپوستلا است. گالیسیا از سوی شرق با مناطق خودمختار "کاستیا و لئون" و "آستوریاس" و از سوی جنوب با کشور "پرتغال" هم مرز می‌باشد.

زبان‌های رسمی گالیسیا زبان اسپانیایی و زبان گالیسی هستند و زبان‌های دیگری مانند فالا و لئونی نیز در این منطقه رواج دارند.

گالیسیا کشوری با فرهنگ و آداب "سلتی" است. از هنگام به دست آوردن خودمختاری در سال ۱۹۷۸ گالیسیا توسط دولت این منطقه (Xunta de Galicia) اداره می‌شود.

آب و هوا[ویرایش]

آب و هوای این منطقه با شرایط جوی اقیانوس اطلس پیوندی مستقیم دارد؛ معتدل و به شدت مرطوب است. بارانهای شدید از ویژگی های خاص این منطقه می‌باشد. میانگین دمای هوا در ساحل دریا در لاکرونیا ۱۳،۸ درجه سانتیگراد و در ویگو ۱۴،۷ درجه است. در کوهپایه میانگین دمای هوا در سال حدود ۱۴ درجه و در مناطق کوهستانی مانند "پدرافیتا دو کابریرو" ۸ درجه است. میانگین میزان بارش سالیانه در گالیسیا حدود ۱۴۰۵ لیتر بر هر متر مربع بر آورد شده است. شمال غرب گالیسیا با داشتن میانگین ۱۵۰ روز بارندگی در سال پر باران‌ترین بخش کّل اسپانیا می‌باشد.

تقسیمات[ویرایش]

این بخش از چهار استان تشکیل شده است که عبارتنداز:

اقتصاد[ویرایش]

گالیسیا یک منطقه با کنتراست اقتصادی بسیار بالاست. ساحل غربی گالیسیا با شهرهای بندری بزرگ مانند "ویگو" و صنایع دریائی و ماهیگیری مرفه و جمعیت آن رو به افزایش است. با این حال مناطق داخلی گالیسیا ("اورنسه" و "لوگو") با زمینهای کوچک کشاورزی از نظر اقتصادی وابستگی کامل به کشاورزی دارند و از نظر اقتصادی ضعیف هستند. با این همه صنایع گردشگری رو به رشد، جنگلداری پایدار و کشاورزی ارگانیک توانسته اند بدون به خطر انداختن منابع طبیعی و فرهنگ‌های محلی در رشد اقتصادی گالیسیا سهیم باشند.

اقتصاد گالیسیا به صورت سنتی بر ماهیگیری و کشاورزی استوار است و در مقایسه با مناطق دیگر اسپانیا مهمترین منبع درامد گالیسیا ماهیگیری است.. بر همین اساس آژانس کنترل شیلات اروپا در "ویگو" مستقر است.

با این همه از سال ۲۰۰۲ بخش خدمات با شاغل کردن بیش از ۵۸۲۰۰۰ نفر از کّل جمعیت کارگری (۱۰۷۲۰۰۰ نفر) بزرگترین بخش اقتصادی گالیسیا به شمار می‌رود.

صنایع بزرگ گالیسیا شامل کشتی سازی ("ویگو" و "فرول")، صنایع نساجی و سنگ (کارخانجات گرانیت در "لاکرونیا") می‌باشند.

جمعیت[ویرایش]

بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۴ جمعیت گالیسیا ۲۷۴۸۶۹۵ نفر می‌باشد که ۵۱،۷% آن را زنان و ۴۸،۳% را مردان تشکیل می‌دهند. [۱]

استان مرکز استان جمعیت نام به لاتین
لاکرونیا آکُرونیا ۱۱۲۷۱۹۶ A Coruña
لوگو لوگو ۳۳۹۳۸۶ Lugo
اورنسه اورنسه ۳۱۸۳۹۱ Ourense
پونتودرا پونتودرا ۹۴۷۳۷۴ Pontevedra

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • ویکی‌پدیای اسپانیایی

پیوند به بیرون[ویرایش]