راه‌آهن سراسری سیبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
راه‌آهن سراسری سیبری
Prokudin-Gorskii-25.jpg
Bridge over the رود کامه, near پرم, built in 1912
عملکرد
گرداننده راه‌آهن روسیه
فنی
طول خط ۹٬۲۸۹ کیلومتر (۵٬۷۷۲ مایل)
عرض ریل ۱٬۵۲۰ mm (4 ft 11 2732 in) Russian gauge
نقشه مسیر
Map Trans-Siberian railway.png
Trans-Siberian line in red; Baikal–Amur Mainline in green

راه‌آهن سراسری سیبری (به روسی: Транссибирская магистраль (ترانس‌سیبیرسکایا ماگیسترال) یا به شکل کوتاه‌شده: Транссиб (ترانس‌سیب)) طولانی‌ترین شبکه راه‌آهن جهان و مهم‌ترین خط راه‌آهن روسیه است. راه‌آهن سراسری سیبری شبکه‌ای از راه‌آهن‌ها است که مسکو و بخش اروپایی روسیه را به استان‌های خاور دور روسیه و به مغولستان، چین و دریای ژاپن پیوند می‌دهد. این خط راه‌آهن ۹۲۸۸ کیلومتر درازا دارد و از شهر مسکو آغاز شده در شهر ولادی‌وستوک پایان می‌یابد. معروف‌ترین قطار فعال در این خط قطار روسیا است.

راه‌آهن سراسری سیبری به ویژه برای ترابری کالاها اهمیت زیادی دارد. بخش بزرگی از ترابری کالا در روسیه توسط این خط انجام می‌شود و ۳۰ درصد از صادرات روسیه از طریق این مسیر حمل می‌شود. این راه‌آهن شاهرگ ترابری و اقتصادی سیبری به‌شمار می‌آید و بسیاری از مناطق پس از احداث این خط به رونق اقتصادی دست یافتند. گردشگران زیادی نیز هر ساله با قطارهای این مسیر مسافرت می‌کنند. راه‌آهن سراسری سیبری امروزه سالانه ۲۰۰ هزار مسافر را به اروپا می‌رساند.

پیشینه[ویرایش]

نخستین راه‌آهن روسیه، خط آهن خصوصی تزار نیکولاس یکم بود. در سال ۱۸۵۱ و با راه‌اندازی راه‌آهن میان سن‌پترزبورگ و مسکو، نیکولای موراویوف، فرماندار کل سیبری، پیشنهاد ادامه این خط در سرزمین سیبری را به سران مسکو داد. بر پایه این پیشنهاد قرار بود بخشی از این خط از خاک چین بگذرد ولی به خاطر تنش در پیوندهای سیاسی میان روسیه و چین در این دوره، این طرح اجرا نشد. تا ۳۰ سال پس از آن نیز رهبران روسیه طرح‌های گوناگون دیگر برای ساخت این خط را رد کردند. نخستین راه‌آهن در کوه‌های اورال در سال ۱۸۷۰ ساخته شد و پس از آن در سال ۱۸۷۲ یعنی زمانی که شهر ولادی‌وستوک در دوردست‌های سیبری تبدیل به یک بندر مهم گشت، نیاز به اتصال این شهر به بقیه روسیه نیز بیش از پیش احساس شد.

تزار الکساندر سوم در تاریخ ۱۷ مارس ۱۸۹۱ به پسر خود نیکولاس دوم، که در این زمان در سفر شرق بود، فرمان آغاز ساخت راه‌آهن سراسری سیبری را داد و کار ساخت این راه در سال ۱۸۹۱ در نزدیکی‌های ولادی‌وستوک آغاز شد.

ساخت این خط تا سال ۱۹۰۱ تا مرحله‌ای رسید که قطارها توانستند از راه چین به ولادی‌وستوک برسند. تا سال ۱۹۰۵ قطارها ناچار بودند از دریاچه بایکال با کشتی بگذرند تا این‌که در سال ۱۹۱۳ خط ساحلی این دریاچه نیز آماده شد. با ساخت پلی بر روی آمور در خاباروفسک در تاریخ اکتبر ۱۹۱۶، راه‌آهن سراسری سیبری نیز تکمیل شد. از ۲۵ دسامبر ۲۰۰۱ تمامی مسیر این راه‌آهن برقی شده‌است.

قطارها[ویرایش]

معروف‌ترین قطار این خط آهن روسیا (به معنی روسیه) نام دارد که یک روز در میان، بین مسکو و ولادی‌وستوک رفت و برگشت دارد. پیمودن هر مسیر یک‌سره با این قطار هفت روز به طول می‌انجامد. به جز روسیا، قطارهای شبانه گوناگونی در مسیرهای بین راهی فعالیت دارند. قطارهای شب‌رو به سمت پکن که از راه‌آهن سراسری مغولستان و راه‌آهن سراسری منچوری می‌گذرند نیز از بخشی از مسیر ترانس‌سیب استفاده می‌کنند.

راه‌آهن روسیه قصد دارد حجم باربری ریلی از این مسیر را دوبرابر کند و در حال تشکیل ناوگان ریلی بزرگی از واگن‌های ویژه است و بر پایه برنامه‌ریزی‌ها قرار است گنجایش بندرها و پایانه‌ها در این مسیر تا پایان سال ۲۰۱۰، ۳ تا ۴ برابر شود.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]