دوشیزه (صورت فلکی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

مختصات: نقشه آسمان ۱۳h ۰۰m ۰۰s٬ +۰۰° ۰۰′ ۰۰″

دوشیزه
صورت فلکی
دوشیزه
نام لاتین Virgo
نام‌های دیگر خوشه، سنبله، عذرا
بعد ۱۳ ساعت
میل −۴°
پهنه درجه مربع
رتبه ۲
فاصله نزدیک‌ترین ستاره سال نوری
نام درخشان‌ترین ستاره سماک اعزل (آلفا دوشیزه)
صور مجاور شیر
میزان
مشهود بین عرض‌های °۸۰+ و °۸۰-
بهترین زمان مشاهده در ماه مه

پیکر آسمانی دوشیزه (خوشه) یا صورت فلکی سنبله از صورت‌های فلکی منطقةالبروجی است. مساحت آن ۱۲۹۴ درجه مربع می‌باشد. این پیکر آسمانی در نیمکره شمالی آسمان و دومین صورت فلکی از لحاظ بزرگی است. صورت فلکی سنبله یکی از قدیمی‌ترین صورت‌های فلکی است که توسط انسان شناسایی و توصیف شده است. خورشید در عبور سالانه خود در دائرةالبروج، بیشترین زمان را در این صورت می‌گذراند.[۱]

ریشه‌شناسی واژه و نماد[ویرایش]

نام این پیکر آسمانی را ابوریحان بیرونی سنبله یا عذرا آورده است. کلمهٔ سنبله به معنی خوشه است.

در بندهشن نام این صورت فلکی هوشگ (Hōšag) است (Pakzad, P. 77) که در فارسی خوشه شده است.

در منابع نجومی چون صورالکواکب این صورت فلکی به سیمای دوشیزه‌ای با خوشه‌ای گندم یا شاخه گلی در دست نمایش داده شده‌است. در منابع یونانی این صورت فلکی با خوشه گندم یا زیتون نمایش داده شده است.

در فهرست مول آپین، نام این صورت فلکی «مول آب سین» (Mul Ab sin) آمده و آب سین به معنی کشتزار است. در برخی منابع به صورت «فورو» (furrow) و «مول کی هال» (Mul Ki-Hal) هم آمده است. «فورو» نیز به سیمای ایزدبانویی که خوشه‌ای از گیاه جو را در دست دارد، نمایش داده شده است. این صورت فلکی کم‌کم با صورت فلکی «فروند» (frond) یکی شده است. فروند را به سیمای ایزدبانویی که برگی خرما در دست دارد تصویر کرده‌اند.[۱]

اخترباستان‌شناسی و اختراسطوره‌شناسی[ویرایش]

سنبله تنها چهره زنانه در منطقه البروج بوده و یکی از قدیمی‌ترین و مشخص‌ترین صورت‌های فلکی آسمان است. در اسطوره‌های برخی از اقوام و ملل این پیکر آسمانی به عنوان خدابانوی باروری مقدس شمرده می‌شد یا می‌شود.

مرتبط دانستن زمین و خرمن با سنبله ردپای باورهای کهن ایزدبانوان و زمین و کشاورزی است. در اسطوره‌های سومری ایزدبانوی بزرگ سومر نین‌هورسگ (Ninhursag) به معنی «سرور کوه‌های بزرگ» با این پیکر آسمانی مربوط بود و تصور می‌شد هنگامی که خورشید در چرخش خود در ستارهٔ باکره قرار می‌گرفت، نین‌هورسگ آبستن می‌شد.[۱]

در اسطوره‌های میان‌رودان این پیکر آسمانی را به ایشتار مربوط می‌دانستند. ایشتار در ابتدای فصل سرما به جهان زیرین می‌رفت تا تموز را بازگرداند. آنگاه در بهار، تموز در جامه‌ای سبز و تازه دوباره در زمین پیدا می‌شد.

این صورت فلکی نزد یونانیان باستان نیز الهه باربری " دیمتر " (Demeter) یا دخترش " پرزفون " (Persephone) به شمار می‌رفت. خدای خدایان " زئوس " به خدای زیرین " هادس " (hades) قول داده بود که این دختر را به همسری او درآورد و " هادس " دختر را فریفته و ربوده بود. الهه " دیمتر " با از دست دادن دخترش خیلی غمگین شد و درختان و زمین‌های کشاورزی را خشکاند. بالاخره " زئوس " تصمیم گرفت برای جلوگیری از قحطی و گرسنگی انسانها اجازه دهد که " پرزفون " دو سوم سال را نزد مادرش بر زمین و یک سوم دیگر را نزد همسرش در جهان زیرین به سر آورد. به محض آن که پرزفون به زیرزمین می‌رفت، هوا سرد و بارانی می‌شد، برگهای درختان می‌ریختند، بارش برف آغاز می‌شد و زمستان از راه می‌رسید. زمانی که پرزفون دوباره به روی زمین بازمی‌گشت، همه جا سبز می‌شد و بهار آغاز می‌شد. به این ترتیب صورت فلکی سنبله تغییر فصلها را نیز به خاطر می‌آورد.

ضمن این که نام تعدادی از خدایان اساطیری مؤنث از جمله ایشتر، ایزیس (رب‌النوع مصری)، دمتر (رب‌النوع مادر زمین)، آتنا (دختر زیوس و متیس) و آرتمیس (خواهر آپولون) را در خود دارد.

در تغییر دیگری صورت فلکی سنبله " اورانیا " (urania) الهه یونانی اخترشناسی به شمار می‌آمد. رومیان این صورت فلکی را " آسترآ " (astraea) یعنی الهه عدالت و قوانین طبیعت تصور می‌کردند و مسیحیان پیشین در این صورت فلکی " مریم مقدس " (virgin mary) را مشاهده می‌کردند.

ستاره‌ها[ویرایش]

ستاره آلفای دوشیزه به نام سماک اعزل در دست دوشیزه‌است. طیف آن از نوع B1 V، قدر۱٫۰ و فاصله ۲۲۰ سال نوری است. سماک اعزل دارای یک همدم بسیار کم‌نور است. سماک اعزل در لاتین به معنای «خوشه گندم» آمده که در دست دوشیزه است.[۱]

اجرام عمقی آسمان[ویرایش]

خوشه کهکشانی گروه محلی که ما هم عضوی از آن هستیم در این صورت فلکی قرار دارد

  1. M۴۹
  2. M۱۰۴
  3. M۱۰۴
  4. M۹۰
  5. M۶۰
  6. M۵۹
  7. M۵۸
  8. M۸۷
  9. M۸۴
  10. M۸۶
  11. M۴۹
  12. NGC۵۶۳۴

صورت‌های فلکی مجاور[ویرایش]

  1. شیر
  2. ترازو
  3. سرمار
  4. کلاغ
  5. گاوران

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ . پایگاه راسخون http://rasekhoon.net/article/show/157416/صورت-فلکی-یکسال-شمسی-(6)-شهریور-سنبله/. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک) خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «AAA» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «AAA» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «AAA» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  • کتاب صورت‌های فلکی نوشته دکتر گری مکلر
Virgo
Constellation
Virgo
AbbreviationVir
GenitiveVirginis
Pronunciation/ˈvɜːrɡ/,
genitive /ˈvɜːrɪns/
Symbolismthe Virgin
Right ascension 13h
Declination−4°
QuadrantSQ3
Area1294 sq. deg. (2nd)
Main stars9, 15
Bayer/Flamsteed
stars
96
Stars with planets29
Stars brighter than 3.00m3
Stars within 10.00 pc (32.62 ly)10
Brightest starSpica (α Vir) (0.98m)
Messier objects11
Meteor showersVirginids
Mu Virginids
Bordering
constellations
Boötes
Coma Berenices
Leo
Crater
Corvus
Hydra
Libra
Serpens Caput
Visible at latitudes between +80° and −80°.
Best visible at 21:00 (9 p.m.) during the month of May.

Virgo is one of the constellations of the zodiac. Its name is Latin for virgin, and its symbol is ♍. Lying between Leo to the west and Libra to the east, it is the second-largest constellation in the sky (after Hydra) and the largest constellation in the zodiac. It can be easily found through its brightest star, Spica.[1]

Location

The constellation Virgo.

The bright star Spica makes it easy to locate Virgo, as it can be found by following the curve of the Big Dipper/Plough to Arcturus in Boötes and continuing from there in the same curve ("follow the arc to Arcturus and speed on to Spica").[2]

Due to the effects of precession, the First Point of Libra, (also known as the autumn equinox point) lies within the boundaries of Virgo very close to β Virginis. This is one of the two points in the sky where the celestial equator crosses the ecliptic (the other being the First Point of Aries, now in the constellation of Pisces). This point will pass into the neighbouring constellation of Leo around the year 2440.

Features

Stars

Besides Spica, other bright stars in Virgo include β Virginis (Zavijava), γ Virginis (Porrima), δ Virginis (Auva) and ε Virginis (Vindemiatrix). Other fainter stars that were also given names are ζ Virginis (Heze), η Virginis (Zaniah), ι Virginis (Syrma), κ Virginis (Kang), λ Virginis (Khambalia) and φ Virginis (Elgafar).

The star 70 Virginis has one of the first known extrasolar planetary systems with one confirmed planet 7.5 times the mass of Jupiter.

The star Chi Virginis has one of the most massive planets ever detected, at a mass of 11.1 times that of Jupiter.

The sun-like star 61 Virginis has three planets: one is a super-Earth and two are Neptune-mass planets.

SS Virginis is a variable star with a noticeable red color. It varies in magnitude from a minimum of 9.6 to a maximum of 6.0 over a period of approximately one year.[3]

Exoplanets

There are 35 verified exoplanets orbiting 29 stars in Virgo, including PSR B1257+12 (three planets), 70 Virginis (one planet), Chi Virginis (one planet), 61 Virginis (three planets), NY Virginis (two planets), and 59 Virginis (one planet).

Deep-sky objects

Because of the presence of a galaxy cluster (consequently called the Virgo Cluster) within its borders 5° to 12° west of ε Vir (Vindemiatrix), this constellation is especially rich in galaxies.

Some examples are Messier 49 (elliptical), Messier 58 (spiral), Messier 59 (elliptical), Messier 60 (elliptical), Messier 61 (spiral), Messier 84 (lenticular), Messier 86 (lenticular), Messier 87 (elliptical and a famous radio source), Messier 89 (elliptical) and Messier 90 (spiral). A noted galaxy that is not part of the cluster is the Sombrero Galaxy (M104), an unusual spiral galaxy. It is located about 10° due west of Spica.

NGC 4639 is a face-on barred spiral galaxy located 78 Mly from Earth (redshift 0.0034). Its outer arms have a high number of Cepheid variables, which are used as standard candles to determine astronomical distances. Because of this, astronomers used several Cepheid variables in NGC 4639 to calibrate type 1a supernovae as standard candles for more distant galaxies.[4]

NGC 4981 was discovered on 17 April 1784 by William Herschel.[5]

Virgo possesses several galaxy clusters, one of which is HCG 62. A Hickson Compact Group, HCG 62 is at a distance of 200 Mly from Earth (redshift 0.0137) and possesses a large central elliptical galaxy. It has a heterogeneous halo of extremely hot gas, posited to be due to the active galactic nucleus at the core of the central elliptical galaxy.[4]

M87 is the largest galaxy in the Virgo cluster, and is at a distance of 60 Mly from Earth (redshift 0.0035). It is a major radio source, partially due to its jet of electrons being flung out of the galaxy by its central supermassive black hole. Because this jet is visible in several different wavelengths, it is of interest to astronomers who wish to observe black holes in a unique galaxy.[4]

M84 is another elliptical radio galaxy in the constellation of Virgo; it is at a distance of 60 Mly (redshift 0.0035) as well. Astronomers have surmised that the speed of the gas clouds orbiting the core (approximately 400 km/s) indicates the presence of an object with a mass 300 million times that of the sun, which is most likely a black hole.[4]

The Sombrero Galaxy, M104, is an edge-on spiral galaxy located 28 million light-years from Earth (redshift 0.0034). It has a bulge at its center made up of older stars that is larger than normal. It is surrounded by large, bright globular clusters and has a very prominent dust lane made up of polycyclic aromatic hydrocarbons.[4]

NGC 4438 is a peculiar galaxy with an active galactic nucleus, at a distance of 50 Mly from Earth (redshift 0.0035). Its supermassive black hole is ejecting jets of matter, creating bubbles with a diameter of up to 78 ly.[4]

NGC 4261 also has a black hole 20 ly from its center with a mass of 1.2 billion solar masses. It is located at a distance of 45 Mly from Earth (redshift 0.0075), and has an unusually dusty disk with a diameter of 300 ly. Along with M84 and M87, NGC 4261 has strong emissions in the radio spectrum.[4]

IC 1101 is a supergiant elliptical galaxy in the Abell 2029 galaxy cluster located about 1.07 Gly from Earth. At the diameter of 5.5 million light years, or more than 50 times the size of the Milky Way, it was the largest known galaxy in the universe.

Virgo is also home to the quasar 3C 273 which was the first quasar ever to be identified. With a magnitude of ~12.9 it is also the optically brightest quasar in the sky.

Mythology

Virgo as depicted in Urania's Mirror, a set of constellation cards published in London c.1825
Depiction of Virgo, c.1000

In the Babylonian MUL.APIN (c. 10th century BC), part of this constellation was known as "The Furrow", representing the goddess Shala and her ear of grain. One star in this constellation, Spica, retains this tradition as it is Latin for "ear of grain", one of the major products of the Mesopotamian furrow. For this reason the constellation became associated with fertility.[6] The constellation of Virgo in Hipparchus corresponds to two Babylonian constellations: the "Furrow" in the eastern sector of Virgo and the "Frond of Erua" in the western sector. The Frond of Erua was depicted as a goddess holding a palm-frond – a motif that still occasionally appears in much later depictions of Virgo.[7]

Early Greek astronomy associated the Babylonian constellation with their goddess of wheat and agriculture, Demeter.[citation needed] The Romans associated it with their goddess Ceres.[citation needed] Alternatively, the constellation was sometimes[clarification needed] identified as the virgin goddess Iustitia or Astraea, holding the scales of justice in her hand (that now are separated as the constellation Libra).[8] Another Greek myth from later, Classical times, identifies Virgo as Erigone, the daughter of Icarius of Athens.[citation needed] Icarius, who had been favored by Dionysus and was killed by his shepherds while they were intoxicated after which Erigone hanged herself in grief; in versions[clarification needed] of this myth, Dionysus is said to have placed the father and daughter in the stars as Boötes and Virgo respectively. Another figure who is associated with the constellation Virgo was the spring goddess Persephone,[9][10][11][12][13][14][15] the daughter of Zeus and Demeter who had married Hades and resided in the Underworld during summer.[16]

In the Poeticon Astronomicon by Hyginus (1st century BC), Parthenos (Παρθένος) is the daughter of Apollo and Chrysothemis, who died a maiden and was placed among the stars as the constellation.[17] Diodorus Siculus has an alternative account, according to which Parthenos was the daughter of Staphylus and Chrysothemis, sister of Rhoeo and Molpadia (Hemithea). After a suicide attempt she and Hemithea were carried by Apollo to Chersonesus, where she became a local goddess.[18] Strabo also mentions a goddess named Parthenos worshipped throughout Chersonesus.[19]

During the Middle Ages, Virgo sometimes was associated with the Blessed Virgin Mary.[6]

Citations

  1. ^ The history of the star: Spica by Richard Hinckley Allen, 1889.
  2. ^ "Night Sky~Big Dipper Navigation". Souledout.org. Retrieved 2012-05-16.
  3. ^ Levy, David H. (2005). Deep Sky Objects. Prometheus Books. ISBN 1-59102-361-0{{inconsistent citations}}
  4. ^ a b c d e f g Wilkins, Jamie; Dunn, Robert (2006). 300 Astronomical Objects: A Visual Reference to the Universe (1st ed.). Buffalo, New York: Firefly Books. ISBN 978-1-55407-175-3.
  5. ^ "When Stars Explode". www.eso.org. Retrieved 6 February 2017.
  6. ^ a b William Matthew O'Neil (1976). Time and the Calendars. Manchester University Press. p. 57. ISBN 978-0-7190-0642-5.
  7. ^ Babylonian Star-lore by Gavin White, Solaria Pubs, 2008, page 115
  8. ^ Universe, Martin Rees, General Editor. DK[year needed][page needed]
  9. ^ http://earthsky.org/astronomy-essentials/virgo-heres-your-constellation
  10. ^ http://www.hawastsoc.org/deepsky/vir/
  11. ^ https://darkstarastrology.com/goddess-persephone-myths-hades-and-ceres-prosperina/
  12. ^ http://www.ianridpath.com/startales/virgo.htm
  13. ^ https://horoscopes.lovetoknow.com/Constellation_Virgo
  14. ^ http://www.gods-and-monsters.com/virgo-myth.html
  15. ^ https://www.heavens-above.com/myth.aspx?lat=0&lng=0&loc=Unspecified&alt=0&tz=UCT&cul=en&con=Vir
  16. ^ Unlike the modern belief that Persephone resided in the Underworld during winter, the ancient Greeks believed that Persephone returned to the Underworld in the summer when the heat prevented agrarian efforts. The celebration of Thesmophoria during Pyanepsion marks Persephone's return, which coincided with the start of the rains in October and the planting of the winter wheat crops, which would be harvested in February and the crop replaced with the warm weather wheat that would be harvested in July, after which there were no crops due to the heat that ended with the October rains
  17. ^ Hyginus, Poetical Astronomy, 2. 25
  18. ^ Diodorus Siculus, Library of History, 5. 62. 3 - 4
  19. ^ Strabo, Geography, 7. 4. 2; Stephanus of Byzantium s. v. Parthenou hieron

References

External links

Coordinates: Sky map 13h 00m 00s, +00° 00′ 00″