سیاه‌گوش (صورت فلکی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: Celestia.png ۰۸h ۰۰m ۰۰s٬ +۴۵° ۰۰′ ۰۰″

سیاه‌گوش
صورت فلکی
سیاه‌گوش
نام لاتین Lynx
بعد ساعت
میل °
پهنه درجه مربع
فاصله نزدیک‌ترین ستاره سال نوری
مشهود بین عرض‌های °+ و °-
بهترین زمان مشاهده در ماه

سیاهگوش معادل لاتین:Lyn مساحت:۵۴۵ درجه مربع

افسانه[ویرایش]

این صورت فلکی در سال ۱۶۸۷ به وسیله یوهانس هولیوس به وجود آمد تا قسمت‌های خالی جنوب غربی دب اکبر و صورت فلکی مجاور یعنی شیر کوچک را بپوشاند. او ستارگان ضعیف این منطقه را وقتی معرفی کرد نوشت: «اگر بخواهیم آنها را رصد کنیم باید چشمانی همچون سیاهگوش داشته باشیم» و به همین لحاظ این صورت فلکی نام سیاهگوش گرفت.

ستاره‌ها[ویرایش]

ستاره آلفای سیاهگوش دارای طیف K7 III با قدر ۳٫۱ و فاصله ۱۶۵ سال نوری است. ستاره ۳۸ سیاهگوش، دومین ستاره درخشان از نوع F5 V و قدر ۴٫۰ و به فاصله ۴۶ سال نوری است.

اجرام عمقی آسمان[ویرایش]

  1. NGC2683(یک کهکشان مارپیچ قدر ۱۰)

منابع[ویرایش]

کتاب صورت‌های فلکی نوشته دکتر گری مکلر