ماکیان (صورت فلکی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ماکیان
صورت فلکی
ماکیان
کوته‌نوشتCyg
نام لاتینCygnus
نام‌های دیگردجاجه[نیازمند منبع]
بُعد20.62
میل+42.03
چارَک کهکشانCygni
پهنه۸۰۴ مربع درجه (۱۶)
ستارگان اصلی۹
ستاره‌های دارای سیاره۴
ستاره‌های درخشان‌تر از ۳.۰۰m۶
ستاره‌های نزدیک‌تر از ۱۰.۰۰ پارسک (۳۲.۶۲ سال نوری)۱
درخشان‌ترین ستارهذنب (۱.۲۵m)
نزدیک‌ترین ستاره61 ماکیان
(۱۱.۴ ly,  pc)
اجرام مسیه۲
بارش‌های شبهابیاکتبر ماکیان
کاپا ماکیان
صور فلکی
هم‌جوار
قیفاووس
اژدها
شلیاق
روباهک
برساووش
چلپاسه
رویت‌پذیر از عرض‌های جغرافیایی +۹۰° و −۴۰°.
بهترین مشاهده در ۲۱:۰۰ (۹ شب) در ماه سپتامبر.

ماکیان[۱] یا دجاجه (به انگلیسی: Cygnus) یکی از صور فلکی شمالی است که شبیه قویی است که در حال پرواز به سمت جنوب کهکشان راه شیری است.

ستاره درخشان دم قو (ردُف) همراه با کرکس نشسته و کرکس پرنده یکی از گوشه‌های مثلث تابستانی را درست می‌کنند. با دوربین ستارگان کم‌رنگ بسیاری در این صورت فلکی مشاهده می‌شود[۲]

اجرام عمقی آسمان[ویرایش]

  • در نزدیکی دنب سحابی آمریکای شمالی قرار دارد که به نام NGC ۷۰۰۰ نیز می‌شناسند.
  • در جنوب اپسیلون ماکیان سحابی‌های NGC ۶۹۶۰, ۶۹۶۲, ۶۹۷۹, ۶۹۹۲، و ۶۹۹۵

قرار دارد که در ۳ درجه‌ای آنها یک ابرنواختر نیز وجود دارد.

تاریخچه[ویرایش]

نقاشی ماکیان توسط هولیوس، ۱۶۹۰.

گفته می‌شود که زئوس خود را به صورت یک قو در اورد تا به یکی از خدایان مونث نزدیک شود و این قو را به آسمان فرستاد.

یاداشت[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. واژه از: فراس، نایجل، آسمان شب، ترجمهٔ علی رؤوف، معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی، چاپ دوم: بهمن ۱۳۶۹. ص۲۸. و دیگر منابع.
  2. فراس، نایجل، آسمان شب، ترجمهٔ علی رؤوف، معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی، چاپ دوم: بهمن ۱۳۶۹. ص۲۸
  3. زیلیک و اسمیت (۱۳۷۸)، «ستارگان متغیر و غیرطبیعی»، نجوم و اخترفیزیک مقدماتی، ترجمهٔ دکتر جمشید قنبری و دکتر تقی عدالتی، مشهد: انتشارت دانشگاه امام رضا(ع)، ص. ۲۷۰، شابک ۹۶۴-۶۵۸۲-۱۴-۱

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cygnus (constellation)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ مه ۲۰۰۸.

پیوند به بیرون[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]