بازاریابی تلفنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بازاریابی تلفنی در میشیگان

بازاریابی تلفنی،[۱] فروش تلفنی،[۲] یا دورفروشی[۳] یکی از زیرمجموعه های بازاریابی مستقیم است که در آن فروشنده، از ابزاری به نام تلفن، خریدار را برای خرید فراورده یا خدمات تشویق می‌کند.

در واقع نوعی از بازاریابی است که در آن فروشنده از تلفن استفاده میکند، جهت برقراری ارتباط و ارائه اطلاعات به مخاطب و تبدیل آن به مشتری و نهایتا فروش محصول؛ البته گرفتن وقت ملاقات نیز یکی از مراحل بازاریابی تلفنی است، ولی بستگی به محصول و یا خدماتی که ارائه میدهید، دارد، زیرا برخی از محصولات نیاز به ارائه بروشور و یا اسناد ویژه محصول دارد و میبایست مشتری با ملاحظه بروشورها پرزنت شود.

تاریخچه[ویرایش]

اصطلاح بازاریابی تلفنی برای اولین بار به صورت گسترده در اواخر 1970 ، برای توصیف ارتباطات سیستم بل، که مربوط به استفاده های خروجی WATS و دریافت خدمات رایگان می باشد مورد استفاده قرار گرفت .

تلفن همراه[ویرایش]

افزایش بازاریابی تلفنی مربوط به تلفنهای همراه قرن نوزدهم یا اپراتورهای توزیع برق منجر شود . استخدام اپراتورهای سوئیچینگ (عمدتا زنان) در قرن بیستم به طور خاص در آمریکای شمالی به خصوص در سراسر جهان محبوبیت یافت، بخشی به دلیل محبوبیت حاصل از طریق تبلیغات. پس از انتقال از شبکه تلفن عمومی عمومی به سیستم سوئیچینگ الکترونیکی مبتنی بر کامپیوتر، کار اپراتورهای سوئیچینگ به تدریج کاهش یافت. با این وجود، با افزایش تبلیغات و با محبوبیت استفاده از تلفن، مشاغل جدیدی همچون شغل های بازاریابی تلفنی ایجاد شد.

نقش زنان[ویرایش]

بیشترِ بازاریاب‌های تلفنی زن هستند که دلیل اصلی آن ارزان بودن کارمندان زن است. حقوق یک بازاریابِ تلفنیِ زن یک دوم تا یک چهارمِ حقوق یک بازاریابِ تلفنیِ مرد است. یکی دیگر از دلایلِ زیاد بودنِ تعدادِ بازاریاب‌هایِ زن، مؤدب بودن و خوش‌رفتار بودنِ آن‌ها در مقایسه با بازاریاب‌های تلفنی مرد دانسته شده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «بازاریابی تلفنی، دوربازاریابی» [عمومی] هم‌ارزِ «telemarketing, teleselling»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حداد عادل، «فارسی»، در دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸ (ذیل سرواژهٔ بازاریابی تلفنی) 
  2. «فروش تلفنی» [عمومی] هم‌ارزِ «telesales, telephone selling, telephone saling»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حداد عادل، «فارسی»، در دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸ (ذیل سرواژهٔ فروش تلفنی) 
  3. «دورفروشی» [عمومی] هم‌ارزِ «telemarketing2»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حداد عادل، «فارسی»، در دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸ (ذیل سرواژهٔ دورفروشی)