بازاریابی دهان‌به‌دهان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بازاریابی دهان‌به‌دهان یا تبلیغ دهان‌به‌دهان (به انگلیسی: Word-of-mouth marketing یا word of mouth advertising) نوعی ترویج رایگان — چه شفاهی چه مکتوب — است که در آن مشتریانی که از کسب‌وکار، محصول، خدمات، یا رویدادی راضی بوده‌اند، از رضایتمندی‌شان به دیگران می‌گویند. تبلیغ دهان به دهان یکی از موثق‌ترین شیوه‌های تبلیغ است، زیرا افرادی که از تبلیغ آن شیء نفعِ شخصی نمی‌برند، با هر بار توصیهٔ کالا یا خدماتی، از اعتبار خودشان مایه می‌گذارند.

امروزه با پیشرفت دیجیتال و اینترنت، بازاریابی دهان به دهان بستر جدیدی برای فعالیت پیدا کرده است. در واقع بازاریابی شبکه های اجتماعی موجب تغییر بازاریابی دهان به دهان به بازاریابی ویروسی شده است.[۱]

بازاریابی دهان به دهان منفی[ویرایش]

در تعریف بازاریابی دهان به دهان گفته شد که افراد میزان رضایت خود از یک خدمات و یا محصول را با یک دیگر به اشتراک می‌گذارند اما روی دیگری هم برای آن وجود دارد. اگر یک خدمات بد باشد و موجب رضایت مصرف کننده واقع نشود، در واقع یک امتیاز منفی دریافت می‌کند و ممکن است که آن شخص مصرف‌کننده در گفتگویی از برند و کسب و کار بد بگوید و باعث شود که شخص دوم گفتگو به سراغ شما نیاید. همانطور که افراد پیشنهادهای مثبت دوستان اعتماد می‌کنند، به همان میزان هم به پیشنهادهای منفی اعتماد می‌کنند. پس فاکتور اصلی موفقیت در بازاریابی دهان به دهان، کیفیت خدمات است. اگر مفید باشد، خودش تبلیغ شده و اگر بی‌کیفیت باشد، به صورت منفی تبلیغ خواهد شد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. الهی, فرید. «بازاریابی ویروسی چیست؟ - وب سایت رسمی دکتر محمد حسین مهریزدان». drmehryazdan.com. بازبینی‌شده در 2018-08-06. 
  2. «بازاریابی دهان به دهان چیست؟ | تاثیر بازاریابی دهان به دهان در کسب و کار - فوربو»(fa-IR)‎. به کوشش فوربو. ۱۳۹۷-۰۵-۱۱T21:26:12+04:30. بازبینی‌شده در 2018-08-22.