کارول گریدر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کارول گریدر
GREIDER Carol 2014 - Less vignetting.jpg
گریدر در سال ۲۰۱۴
متولد۱۵ آوریل ۱۹۶۱ ‏(۵۹ سال)
سن دیگو، کالیفرنیا
ملیتآمریکایی
رشته فعالیتزیست‌شناسی مولکولی
محل کارآزمایشگاه کلداسپرینگ
دانشگاه جانز هاپکینز
دانش‌آموختهٔدانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا
دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
استاد راهنماالیزابت بلک‌برن
دلیل شهرتبه خاطر پژوهش‌هایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومراز از کروموزوم‌های خطی
جوایزNobel prize medal.svg جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۹)

کارولین ویدنی "کارول" گریدر (به انگلیسی: Carolyn Widney "Carol" Greider) زیست‌شناس آمریکایی، پژوهشگر، استاد دانشگاه و برندهٔ نوبل پزشکی سال ۲۰۰۹ است.[۱][۲]

کارول گریدر، دکترایش را سال ۱۹۸۷ زیرنظر دکتر الیزابت بلک‌برن، در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی گرفت و یک دوره فوق‌دکتری در آزمایشگاه کلداسپرینگ، گذراند و اکنون نیز استاد گروه زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیکی دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز است.[۳]

جایزه نوبل پزشکی[ویرایش]

یکصدمین جایزهٔ نوبل پزشکی، به کارول گریدر، جک ژوستاک و الیزابت بلک‌برن، به خاطر پژوهش‌هایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومر از کروموزوم‌های خطی، اهدا خواهد شد.[۳][۴]

منابع[ویرایش]