تجویز دهانی دارو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تجویز دهانی دارو
Oral administration.jpg
مصرف خوراکی یک قرص
نام‌های دیگرPS یا Per OS
یک متخصص بهداشت، نحوهٔ ارائهٔ داروی خوراکی را به کمک یک آدمک نشان می‌دهد.
تجویز خوراکی یک داروی مایع

تجویز دهانی، یکی از روش‌های مصرف دارو است که در آن، یک ماده از طریق دهان وارد بدن می‌شود. این روش، به اختصار، Per os یا PO نیز نامیده می‌شود. بسیاری از داروها به‌صورت دهانی مصرف می‌شوند و اثر سیستمیک دارند، مثلاً از طریق جریان خون به قسمت‌های مختلف بدن می‌رسند.[۱]

انواع[ویرایش]

تجویز دهانی شامل:

داروهای دارای جذب گوارشی، به اشکال مختلف، از جمله اشکال خوراکی جامد تجویز می‌شوند (OSD):[۲][۳]

  • قرص برای بلع، جویدن یا حل شدن در آب یا زیر زبان
  • کپسول‌های غیرجویدنی و جویدنی (دارای پوششی که در معده یا روده حل می‌شود تا دارو در آن‌جا آزاد شود)
  • قرص‌ها و کپسول‌های با رهش یا رهش مداوم (که دارو را به‌تدریج آزاد می‌کنند)
  • پودری یا گرانولی

و داروهای خوراکی مایع:[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Institute for Quality and Efficiency in Health Care. "Oral medications". Informed Health Online. Institute for Quality and Efficiency in Health Care. Retrieved 22 June 2013.
  2. Institute for Quality and Efficiency in Health Care. "Oral medications". Informed Health Online. Institute for Quality and Efficiency in Health Care. Retrieved 22 June 2013.
  3. Jacobs, Terry; Signore, Andrew A. (2016-08-19). Good Design Practices for GMP Pharmaceutical Facilities (به انگلیسی). CRC Press. ISBN 978-1-4822-5891-2.
  4. TheFreeDictionary > oral administration of medication Citing: Mosby's Medical Dictionary, 8th edition. 2009
  5. TheFreeDictionary > oral administration of medication Citing: Mosby's Medical Dictionary, 8th edition. 2009