بهادرشاه دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از بهادرشاه (دوم))
بهادرشاه دوم
فهرست پادشاهان گورکانی هند
شورش‌های ۱۸۵۷ در هند
Badshah
شاه (عنوان)
Bahadur Shah II of India.jpg
19th فهرست پادشاهان گورکانی هند
سلطنت۲۸ سپتامبر ۱۸۳۷ – ۲۱ سپتامبر ۱۸۵۷
تاج‌گذاری۲۹ سپتامبر ۱۸۳۷ در لال قلعه
پیشیناکبر دوم
پسینEmpire abolished
(ملکه ویکتوریا به عنوان امپراتور هند)
زاده۲۴ اکتبر ۱۷۷۵
Shahjahanabad, امپراتوری گورکانی هند
(اکنون دهلی قدیم، دهلی، هند)
درگذشته۷ نوامبر ۱۸۶۲ (۸۷ سال)
یانگون، حکومت بریتانیا در برمه
(present-day یانگون، میانمار)
آرامگاه۷ نوامبر ۱۸۶۲
یانگون، میانمار
همسرانAshraf Mahal,
Akhtar Mahal,
زینت محل،
تاج محل
فرزند(ان)Mirza Dara Bakht,
Mirza Mughal,
Mirza Fath-ul-Mulk Bahadur,
Mirza Khizr Sultan,
Mirza Jawan Bakht,
Mirza Shah Abbas,
بیش از ۱۶
نام کامل
Abu Zafar Siraj-ud-din Muhammad Bahadur Shah[۱]
خانداندودمان تیمور
پدراکبر دوم
مادرLela Banu Begum
دین و مذهباسلام

بَهادُرشاه دوم (به اردو: بہادر شاہ دوم) معروف به «بَهادُرشاه پیروز» و با نام کامل «ابوالمظفر سراج‌الدین محمد بهادرشاه ظفر» آخرین امپراتور مغول از دودمان گورکانی در هندوستان بود. وی فرزند اکبرشاه دوم بود. از وی به عنوان آخرین پادشاه مسلمان هندوستان و از پویندگان جنبش استقلال هند از سوی امپراتوری بریتانیا یاد می‌شود.

بهادرشاه بسیار به ادبیات و خطاطی علاقه داشت و به زبان اردو و زبان فارسی شعرهایی به «شکل غزل» می‌سرایید.[۲] پس از وقایع منجر به شورش‌های سال ۱۸۵۷ میلادی در هند که به شکل شدید و خشونت باری توسط قوای حکومت بریتانیا مستقر در هندوستان سرکوب گردید، بریتانیا وی و باقی‌مانده خانواده‌اش را دستگیر، محاکمه و نهایتاً از دهلی به یانگون در برمه که تحت قیومیت امپراتوری بریتانیا بود، تبعید کرد.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Frances W. Pritchett, Nets of Awareness: Urdu Poetry and Its Critics (1994), p. 5
  2. بهادر گورکانی[پیوند مرده]، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی