جنبش خلافت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

جنبش خلافت، در سال ۱۹۱۸ به پشتیبانی از خلافت عثمانی در هندوستان پدید آمد و صحنهٔ همبستگی هندوان و مسلمانان شد. این جنبش مخالف سرنگونی امپراتوری عثمانی بود و باور داشت بریتانیا در تلاش برای از میان‌بردن همه کانون‌های قدرت اسلامی است. برخی بر این باورند که جنبش خلافت ریشه در اندیشه اتحاد اسلام داشت که در عثمانی تبلیغ می‌شد.

حرکت نخست[ویرایش]

نخستین حرکت برای تشکیل جنبش خلافت در یازدهمین نشست سالانه جامعه مسلمانان سراسر هند (۳۰ دسامبر ۱۹۱۸) در دهلی انجام گرفت. در این نشست، دربارهٔ مسائل خلافت عثمانی بحث و صحبت شد.

رخدادها[ویرایش]

رخدادهایی که به نیرومند شدن اندیشه اتحاد اسلام در هندوستان انجامید:[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «گزارش نشست علمی با عنوان «جنبش خلافت در هندوستان (۱۹۱۸–۱۹۲۴م)»». پژوهشکده تاریخ اسلام.
  2. «جنبش خلافت در هند». مرکز پژوهشهای اسلامی رسانه.
  3. «بحران خلافت در شبه قاره هند پس از فروپاشی عثمانی». دانشگاه تهران.