باشگاه فوتبال ابومسلم خراسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابومسلم خراسان
نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال ابومسلم خراسان
لقب(ها) سیاه‌جامگان خراسان
تاریخ تأسیس ۱۳۴۹
نام ورزشگاه ثامن الائمه
مشهد
(گنجایش: ۳۵٬۰۰۰)
مالک اسماعیل وفایی[۱]
لیگ لیگ دسته دوم فوتبال ایران
Kit left arm redlines.png
Team colours
Kit body blackstripes.png
Team colours
Kit right arm redlines.png
Team colours
Kit shorts red stripes.png
Team colours
Team colours
لباس اول
Kit left arm whitelines.png
Team colours
Kit body blackstripes.png
Team colours
Kit right arm whitelines.png
Team colours
Team colours
Team colours
لباس دوم

باشگاه فوتبال ابومسلم خراسان یکی از باشگاه‌های فرهنگی ورزشی ایران و استان خراسان رضوی است. آخرین فعالیت رسمی این باشگاه، زیر نظر مؤسسه فرهنگی ورزشی مسلم خراسان رضوی[۲] و به پاییز سال ۱۳۹۲ بر می گردد. در حال حاضر، تیم فوتبال ابومسلم خراسان در لیگ دسته دوم فوتبال ایران قرار داشته و به دلیل عدم تمایل بخش خصوصی برای احیای مجدد آن و پرداخت بدهی های معوقه، در مسابقات هیچ لیگی حضور ندارد. هم اکنون امتیاز این باشگاه دست هیئت فوتبال خراسان رضوی است.

تاریخچه[ویرایش]

در اوایل سال ۱۳۴۹ عده‌ایی دور هم جمع شدند و تیمی را تشکیل دادند که نامش را ابومسلم خراسان نهادند. بیشتر بازیکنان این تیم را بچه‌های محله سه راه شاه عباسی قدیم (کاشانی) که حول و حوش زمین‌های خاکی بود تشکیل می‌دادند. در سال ۱۳۵۰ که قرار شد فوتبال ایران راه‌اندازی شود مسابقات مقدماتی این رقابتها در شهر اصفهان برگزار شد و در آن موقع تیم آریا مشهد به نمایندگی از استان خراسان شرکت کرد که در بازی آخر نتوانست بر تیم سپاهان اصفهان غلبه کند و ناگزیر به لیگ تخت جمشید راه نیافت. بعد از این ناکامی دلسوزان ورزش خراسان در آن زمان به فکر تشکیل باشگاهی به نام ابومسلم با توجه به قدرت حقیقی استان افتادند. از این رو دو تیم مطرح آن زمان یعنی آریا و ابومسلم چاره‌ای جز ادغام با یکدیگر ندیدند. عطاالله مهاجرانی به همراه دو برادر خود به نام حشمت مهاجرانی و اصغر مهاجرانی در این امر مشارکت داشتند که ما حصل این اقدام منجر به تشکیل تیمی مقتدر به نام ابومسلم شد.

ابومسلم به لیگ تخت جمشید راه یافت و همواره در زمره بهترین تیمهای لیگ کشور بود. رنگ پیراهن این تیم از همان ابتدا با اقتباس از حرکت سیاه جامگان (مشکی) انتخاب شد تا یاران سردار بزرگ همیشه در اذهان باقی بمانند. به این رنگ قرمز افزوده شد تا لکه‌های خون سربازان که بر تنشان با تعصب عجین بود نمادی اصولی بگیرد. این تشکل خیلی سریع از محبوبیت خاص و عام برخوردار شد. هر روز به تعداد تماشاگران و هواداران ابومسلم افزوده می‌شد به طوری که حالا بعد از گذشت قریب به نیم قرن، میلیون ها طرفدار در استان های خراسان دارد؛ چه آن دسته از هوادارانی که در استادیوم حضور می‌یابند و چه آنانی که به‌خاطر مشغله کاری نمی‌توانند در استادیوم باشند و به وجود چنین تیمی به عنوان پیشانی فوتبال استانشان در کشور همواره فخر می‌فروشند.

ابومسلم خراسان با پیروزی انقلاب و تغییر تحول بنیادی کشور نیز دچار همین تحولات اساسی شد. این تیم از چندین سال رکود و تعطیلی مجدداً توسط جهانگیر زنده‌دل و جمعی از بازیکنان و دوستان سر و شکل گرفت و این تلاش کوششی برای احیای فوتبال خراسان در کشور بود. طی سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳ حرکتی اصولی در ورزش نبود اما پس از سال ۱۳۶۳ تیمهای استانی و مسابقات شهری آغاز شد. از اواخر ۱۳۶۳ تشکیل ابومسلم رنگ و بوی خاصی به خود گرفت تا این که پس از قهرمانی در سال ۱۳۶۵ در باشگاههای مشهد و ۱۳۶۶ لیگ استان خراسان سیر صعودی و تحولی این باشگاه قدیمی شکل گرفت. در سال ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ ابومسلم جانی تازه گرفت و باعث آن شد تا مهندس حمید طیبی مدیر عامل کارخانه شهد ایران این تیم را زیر پوشش قرار دهد و این حمایت مالی نتیجه قهرمانی فوتبال در لیگ استان را به همراه داشت و با آغاز سال ۱۳۶۹ فوتبال ایران از لیگ منتخب استان‌ها موسوم به قدس خارج شد و به صورت لیگ منطقه‌ای باشگاهها در آمد. ابومسلم قهرمان استان به عنوان نماینده خراسان در منطقه یک کشور حضور یافت و مربیگری حاج سید مهدی قیاسی و کاظم غیاسیان به عنوان مربیان و سرپرستی جهانگیر زنده‌دل به لیگ دسته اول کشور صعود نمود. سالهای ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ تیم ابومسلم در لیگ آزادگان حضور داشت و به دلیل عدم توجه کافی مسئولان باشگاه و استان باعث شد تا تیم به دسته دوم سقوط و طبق قوانین غیر معقول هیات استان به بازیهای داخلی یعنی دسته سوم پرت شد و طی سالهای ۱۳۷۲ و ۱۳۷۳ در لیگ دسته سوم متوقف شد و نتوانست به رده بالاتر صعود کند. بالاخره در سال ۱۳۷۴ با تشکلی منسجم مجدد راهی لیگ دسته دوم کشور شد.

در سال ۱۳۷۵ با درایت حاج رضاپور مدیر عامل کارخانه خوشگوار و عنایت مالی مسعود یزدی باشگاه انسجامی فوق‌العاده گرفت. در سالهای ۱۳۷۴ و ۱۳۷۵ با مربیگری مهدی دینورزاده موفق به صعود نشد. در سال ۱۳۷۶ به رغم این که دیگر خوشگوار دست از حمایت مالی مستقیم برداشت و تنها به کمکهای تبلیغاتی بسنده کرد با مدیریت کادر فنی که ابتدا استاد حسین فکری و اکبر میثاقیان عهده دار آن بودند و سپس ادامه راه میثاقیان به دست گرفت و با مدیریت خوب خود جواز ورود دسته اول را کسب کرد. در سال ۱۳۷۷ با مدیریت مهندس غلام حسین تکفلی و رهبری اکبر میثاقیان تیم ابومسلم در دور رفت لیگ مقام سوم را به خود اختصاص داد. در سال ۱۳۷۸ تیم ابتدا به مدیر عاملی مهندس رحمان نادری و سپس بصیری پور فرماندار مشهد کار خود را شروع کرد و در میانه راه ناصر شفق اقدام به خرید امتیاز آن نمود و این تیم را زیر چتر و حمایت مالی و معنوی ناجا قرار داد و این حمایت تا سال ۱۳۸۴ ادامه داشت و در همین سال با توافق مسولان ناجا و ایران خودرو امتیاز باشگاه ابومسلم به گروه صنعتی ایران خودرو واگذار شد.

در سال ۱۳۷۸ به علت مسائل مالی و نبود نیروهای مجرب به دسته دوم سقوط کرد. با شروع رقابتهای لیگ دسته اول ابتدا اکبر میثاقیان و سپس فیروز کریمی رهبری تیم را بر عهده گرفتند که سه دیدار به پایان بازیها مانده بود که جواز ورود به لیگ حرفه‌ای را از تاریخ ۱ اردیبهشت ۱۳۸۰ کسب کرد.

تیم ابومسلم خراسان در شش دوره لیگ برتر فوتبال ایران با اقتدار و ذر سایهٔ حمایت میلیون‌ها هوادار خراسانی توانسته است نتایج خوبی به‌دست بیاورد. این تیم در سال ۱۳۸۵ به عنوان بهترین تیم غیر تهرانی حاضر در لیگ برتر شناخته شد. این تیم در سال ۱۳۸۴ در فینال جام حذفی فوتبال ایران با شکست در برابر تیم صبا باتری در ورزشگاه ثامن مشهد از قهرمانی و راهیابی به رقابت‌های باشگاه‌های آسیا باز ماند.

فصل ۱۳۸۷-۱۳۸۶ را با حواشی بسیار شروع کرد و این حواشی باعث اخراج خداداد عزیزی از تیم و پیوستن پرویز مظلومی به عنوان سر مربی به این تیم شد. پس از آن و در پی بازی‌های خوب تیم، تا مکان چهارمی لیگ برتر باشگاه‌های ایران پیش آمد که بهترین مقام این تیم مشهدی در لیگ برتر ایران می‌باشد.

فصل ۱۳۸۸-۱۳۸۷ با مربی گری هادی برگی زر و علی حنطه ادامه یافت و در رتبه پانزدهم لیگ برتر فوتبال ایران قرار گرفت.

فصل ۱۳۸۹-۱۳۸۸ تیم به بحران مالکیت خورد. لذا شورای ۵ نفره ورزش استان مدیریت تیم را برای یک سال و به صورت مشروط در اختیار مهدی زمان قرار داد. ناصر پورمهدی اولین و علی حنطه دومین سرمربی ای بود که سکان هدایت تیم را در این فصل بر عهده گرفتند اما متأسفانه حاشیه‌های زیاد باعث شد تیم در ۱۳ اردیبهشت سال ۱۳۸۹ با احراز جایگاه هفدهم، به لیگ دسته یک جام آزادگان سقوط کند و میهمان دهمین دوره لیگ یک فوتبال کشور باشد.

با رفتن مهدی زمان بار دیگر تیم روی «دست شورای ۵ نفره ورزش استان» ماند و کسی متقاضی پذیرش آن نیز نشد تا این که بیست روز مانده به آغاز مسابقات لیگ دسته یک، اسماعیل وفایی به پیشنهاد مدیرکل تربیت بدنی وقت استان، و تصویب «شورای ۵ نفره ورزش استان» مدیریت باشگاه را از ۲۱ مرداد ماه ۱۳۸۹ برای فصل ۱۳۸۹ - ۱۳۹۰ با شروطی پذیرفت. کسب رتبه دهم در لیگ، حاصل تلاش سید کاظم غیاثیان و سپس علی حنطه به عنوان سرمربی تیم بود.

فصل ۱۳۹۱۱۳۹۰ نیز با مربی گری علی حنطه و سپس خداداد عزیزی آغاز شد و نتوانست به لیگ برتر فوتبال کشور صعود کند و در رتبه ششم جدول قرار گرفت.

فصل ۱۳۹۲۱۳۹۱ سومین سالی بود که تیم، حضور در لیگ دسته اول را تجربه می‌کرد. ابتدا غلامحسین پیروانی و سپس خداداد عزیزی هدایت تیم را بر عهده گرفتند و همچنان در رده ششم جدول باقی ماند.

فصل ۱۳۹۳۱۳۹۲ نیز آبستن حوادث عجیبی برای باشگاه بود، چون منتج به سقوط ناباورانه ابومسلم از لیگ دسته یک به دسته دو شد. ابتدا اداره کل ورزش و جوانان خراسان رضوی در بحث مالکیت تیم ورود پیدا کرد تا دعوای حقوقی مالکیت میان اسماعیل وفایی به عنوان مالک رسمی و محمدرضا عباسی به عنوان مالک ثبتی را سامان دهد. لذا طی حکم کمیسیون ماده پنج ورزش استان، تیم را پس از سه سال در تاریخ دوم اردیبهشت ۹۲ به اسماعیل وفایی داد و «کارگروه فوتبال استان» عباس چمنیان را که پیشتر رئیس هیئت فوتبال خراسان رضوی بود، برای سرمربی گری ابومسلم پیشنهاد نمود. پس از یک ماه تمرینات آمادگی و برگزاری دو اردوی تدارکاتی خارج استانی، هیئت مدیره تصمیم به تغییر عباس چمنیان گرفت اما اداره کل ورزش و جوانان خراسان رضوی علاوه بر مخالفت با این تغییر فنی، ادعای مالکیت تیم را نیز کرد و عملاً تیم ابومسلم دوشقه شد!

تیم اول، همان تیم اصلی ابومسلم بود که با مربی گری خداداد عزیزی به کار خود ادامه می داد. اما در زمین چمن دیگری در مشهد، تیم دومی با نام ابومسلم اما به مربی گری عباس چمنیان همزمان تمرین می کرد. رسانه ها این دو شقه شدن را این طور نام گذاشتند: تیم ابومسلم شاخه وفایی و تیم ابومسلم شاخه اداره کل!

در نهایت پس از 50 روز تیم داری غیر قانونی و کشمکش حقوقی اداره کل ورزش و جوانان خراسان رضوی سر این که کدام تیم، تیم واقعی است، کمیسیون اصلی ماده پنج وزارت ورزش و جوانان به استعلام فدراسیون فوتبال ایران پاسخ داد و تیم را متعلق به اسماعیل وفایی دانست؛ اما افسوس که به خاطر این جدال بی حاصل، ابومسلمی ها فرصت ارزشمند جذب بهترین بازیکنان و عوامل فنی را در ابتدای فصل ورزشی 13931392 از دست داده بودند تا جایی که چهار دیدار اول فصل نیز به دلیل همین بلاتکلیفی لغو شد. مضافاً این که در 19 مهر ماه 1392 عملاً با ورود تیم اصلی و قدیمی یعنی همان تیم اسماعیل وفایی به زمین ورزشگاه ثامن در مصاف با تیم ایران جوان بوشهر، این قائله بیهوده پایان یافت و بازیکنان و مربیان تیم شاخه اداره کل از هم پاشیدند!

فصل ورزشی 13931392 آخرین فصلی بود که ابومسلم با مربی گری علی حنطه و مدیر فنی خداداد عزیزی در مستطیل سبز رفت. پس از انجام 8 دیدار و در تاریخ 16 آذر سال 1392، اسماعیل وفایی بر اساس مکاتبات متعدد دریافتی از فدراسیون فوتبال ایران متوجه شد که آنان وی را هم چنان "مدیر باشگاه" و نه "مالک باشگاه" می خوانند، لذا طی نامه ای سرگشاده به رئیس فدراسیون فوتبال ایران، 48 ساعت فرصت داد تا بالاخره به این بلاتکلیفی 40 ماهه پایان دهند که وی آیا مالک باشگاه هست یا مدیر آن؟ اگر مالک باشگاه هست، طی نامه ای رسمی اعلام شود و اگر مدیر باشگاه هست، پس مالک واقعی باشگاه کجاست و کیست؟ وی را مشخص کند تا هزینه ها توسط وی پرداخت و توسط مدیر باشگاه هزینه شود.

پس از بی توجهی معنادار فدراسیون فوتبال ایران به این نامه، در نهایت اسماعیل وفایی در تاریخ 18 آذر سال 1392 و پس از 40 ماه تیم داری و پرداخت بیش هزینه بیش از 80 بازی طی سه سال و نیم، تیم و باشگاه را عملاً بر زمین گذاشت و به تهران بازگشت.

در ادامه، به ناچار هیئت فوتبال خراسان رضوی مدیریت تیم را خود بر عهده گرفت و به دلیل عدم توفیق در جلب رضایت بخش خصوصی برای پذیرش هزینه های جاری تیم، دیدارهای باقیمانده را یا با شکست و یا تساوی پشت سر گذاشت. در بازی مانده به آخر خود نیز با تیم آلومینیوم هرمزگان به دلیل نیمه تمام قضاوت کردن بازی توسط داور (به بهانه عدم امنیت جانی داوران در مشهد)، مجبور شد به حکم رأی کمیته انضباطی، سه امتیاز شیرین این دیدار خانگی را به تیم میهمان واگذار کند. در دیدار آخر و در خانه حریف نیز در مصاف تیم پاس همدان با نتیجه پرگل 5 بر دو شکست خورد و بدین ترتیب با کسب فقط 22 امتیاز از 24 بازی خود، در رده دوازدهم جدول گروه ب لیگ دسته اول فوتبال ایران کشور قرار گرفت و عملاً در تاریخ 19 فروردین سال 1392 به لیگ دسته دوم فوتبال ایران سقوط کرد. [۳]

حال باید منتظر ماند و دید با این روش برخورد نامناسب متولیان ورزش کشور خصوصاً وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون فوتبال ایران، اداره کل ورزش و جوانان خراسان رضوی و هیئت فوتبال خراسان رضوی با سرمایه گذاران فوتبالی، آیا بخش خصوصی توانمند دیگری حاضر می شود مسئولیت هزینه های جاری و معوقه تیم و باشگاه فوتبال ابومسلم خراسان را بر عهده گرفته، آن را مجدداً احیا کند؟ یا همچنان تنها از این تیم، چون اکنون، فقط نامی پرآوازه باقی خواهد ماند!

آخرین خبر در باره این باشگاه آن است که امیر رضا خادم معاون حقوقی و امور استان های وزارت ورزش و جوانان رسماً اعلام کرده است: اگر کسی می تواند هزینه های تیم محبوب ابومسلم را تضمین کند، پیش بیاید تا تیم به آنها واگذار شود.[۴] باید منتظر ماند و دید آیا ابومسلم می تواند بار دیگر از جا برخواسته و به ناکامی های خود پایان دهد؟ آیا بار دیگر ورزشگاه ثامن الائمه مشهد ، شاهد خیل حضور عظیم هواداران خراسانی خواهد بود که با اهتزاز پرچم ها، مجدداً شکوه گذشته باشگاه را در اذهان تداعی کند؟ باید منتظر شد و چشم به افق هایی که فراروی این تیم غیور خراسانی است، داشت.


بازیکنان[ویرایش]

بازیکنان پیشین[ویرایش]

برای دیدن بازیکنان پیشین باشگاه، رده:بازیکنان باشگاه ابومسلم را ببینید.

مربیان[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]