ازدواج بهائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آئین بهائی
Bahai star.svg

شخصیت‌های اصلی

بهاءالله
سید علی‌محمد باب · عبدالبهاء
میرزا محمدعلی
شوقی افندی

نوشته‌ها
کتاب اقدس · کتاب ایقان

کلمات مبارکه مکنونه
رساله سوال و جواب
کتاب بیان · هفت وادی
کتاب عهدی · الواح وصایا

مؤسسات

نظم اداری
ولی امرالله
بیت‌العدل اعظم
محافل روحانی

تاریخچه

تاریخچه دیانت بهائی
بابیان · شیخ احمد احسائی

شخصیت‌های بارز

مارثاروت · ایادیان امرالله
بدیع · حروف حی

بیش‌تر

نشانه‌ها · احکام
آموزه‌ها · ادبیات
گاهشماری
· نقد بهائیت· نقد بابیه·بهائی‌ستیزی
فهرست مقالات بهائی

ازدواج بهائی از آنجا که محور آموزه های آئین بهائی اصل وحدت عالم انسانی (وحدت در اکثریت) است، ازدواج بهائی نیز اساس و هدفش وحدت و محبّتِ حقیقی و اتحاد همه جانبۀ جسمانی- انسانی- معنوی میان زن و مرد است. (کتاب دیانت بهائی و نهاد خانواده، صص: ۸۱-۸۳)[۱] بیت‌العدل اعظم بیان می کند: حضرت بهاءالله به منظور ایجاد اتّحاد در جهان ظاهر شده اند و اتّحاد خانواده اتّحادی اساسی و بنیادی است. [۲]

اگرچه بهائیان برای بُعدِ مادی و جسمانی اتّحاد همسران اهمیّت خاصّی قائلند ولی بُعدِ اتّحاد انسانی- معنوی را مهم تر می دانند.[۳] [۴]

اساسی ترین جلوۀ وحدت عالم انسانی، وحدت خانواده است. لذا طبق این آموزه، وحدت جامعۀ جهانی را باید از وحدت زن و مرد و خانواده آغاز کرد و رشد و توسعه داد.[۵]

این امر مستلزم وجود بینشی معنوی-انسانی دربارۀ ازدواج است تا همسران بتوانند با وسعت نظر فقط به سعادت و خوشبختی خود راضی نشوند، بلکه علاوه بر وحدت و سعادت خود به رشد و خوشبختی و وحدت خانوادۀ بزرگ بشری نیز بیاندیشند و در جهت تحقق آن بکوشند.[۶][۷]

ازدواج[ویرایش]

آموزه‌های بهائی در مورد ازدواج آنرا به «دژی برای سلامتی ونجات ابدی» تعبیر می‌کنند و ازدواج و خانواده را شالوده ساختار اجتماعی قلمداد می‌کنند. بهاءالله ازدواج را بسیار می‌ستاید، آنرا فرمان ابدی خداوند می‌داند، طلاق را ناپسند می‌شمرد، بر حفظ عفت و پاکدامنی تأکید می‌نماید و به زن و شوهر توصیه می‌کند که تلاش کنند تا روحیۀ یکدیگر را تقویت نمایند.[۸]

بهائیان در هنگام ازدواج می‌بایست ویژگی‌های زوج خود را بررسی کرده و قبل از قطعی کردن تصمیم خود با یکدیگر آشنا شوند و ازدواج می‌بایست با هدف برقراری یک رابطه ابدی صورت بگیرد.[۹]

اگر چه والدین نباید در مورد ازدواج فرزندانشان تصمیم بگیرند اما زمانی که دختر و پسر تصمیم به ازدواج گرفتند می‌بایست از والدین خود (حتّی اگر بهائی نباشند) اجازه بگیرند.[۱۰]

ازدواج بعید، یا همان ازدواج دورتر در آموزه‌های آئین بهائی بسیار مورد ستایش قرار گرفته‌است. مراسم ازدواج بهائیان بسیار ساده برگزار می‌شود و تنها بخش اجباری آن خواندن آیه‌ای است که توسط بهاءالله نوشته شده و هم عروس و هم داماد می‌بایست در حضور ۹ شاهد آنرا بخوانند.[۱۰][۱۱]

عبدالبهاء در مورد ازدواج این چنین می‌گوید:

در میان خلق ازدواج عبارت از ارتباط جسمانی است و این اتحّاد و اتفّاق موقتّ است زیرا فرقت جسمانی عاقبت مقرّر و محتوم است ولکن ازدواج اهل بهاء باید ارتباط جسمانی و روحانی هر دو باشد، زیرا هر دو سرمست یک جامند و مجذوب یک طلعت بی‌مثال، زنده به یک روحند و روشن از یک انوار این روابط روحانیّه‌است و اتّحاد ابدیست تا در جمیع عوالم الهی این وحدت حاصل گردد زیرا این وحدت حقیقی جلوه ای از نور محبّت الله است.[۱۲]

در دین بهائی هیچ مردی حق ندارد در زمان واحد، بیش از یک زن بگیرد و ازدواج موقّت(صیغه) نیز در دین بهائی حرام است.[۱۳] بهاءاللّه که احکام و تعاليم خويش را در محيط اسلامی نازل نمود، حکم اختيار همسر واحد را با رعايت حکمت تدريجاً اظهار کرد نه به یکباره. در کتاب اقدس اگرچه تجاوز از اختیار دو همسر را اکیداً منع نمود ولی بلافاصله همانجا در دنبالۀ آن قناعت به همسر واحد را سبب راحت و آسايش و آسودگی خاطر زن و مرد هر دو بیان کرد و عبدالبهاء مبیّنِ منصوص [شرح دهندۀ رسمی و معیّن] آموزه های او در تأیید آن، حکم تک همسری را با توجّه به این که داشتن دو همسر مستلزم رعایت قسط و عدالتِ ناممکن است، مورد تأکید و تنفیذ قرار داد.[۱۴]

دوران نامزدی[ویرایش]

در دین بهائی دوران نامزدی حداکثر ۹۵ روز می‌تواند باشد؛ و پس از آن ذکر وصلت مجاز نیست. یعنی از زمان اعلام تصمیم دو طرف به ازدواج تا انجام آن و مراسم عروسی حداکثر می‌تواند ۹۵ روز طول بکشد.[۱۵] پس از نامزدی ۹۵ روز بیشتر فاصله تا ازدواج جایز نیست. باید قبل از آن ضرب‌الاجل زفاف حاصل گردد، «آیتین» تلاوت شود و مهر تسلیم گردد. اگر ۹۵ روز از نامزدی بگذرد، این عملی حرام است و عصیان امر پروردگار، ولی عقد باطل نگردد. هر کس سبب تأخیر گردد مسئول است و مؤاخذه زجر و عتاب گردد.[۱۶]

ازدواج‌های مجاز[ویرایش]

در کتاب اقدس ازدواج با زن پدر حرام گردیده است. بهاءالله و نیز عبدالبهاء تعیین حلال و حرام بودن ازدواج با خویشاوندان و تعیین طبقات محارم را راجع به بیت العدل اعظم نموده اند.[۱۷][۱۸] در بارۀ علت و حکمت ارجاع این موضوع و نیز شماری دیگر از احکام کتاب اقدس به بیت العدل اعظم در آینده، در مقدمۀ آن کتاب آمده است که "احکام نازله در کتاب اقدس هسته مرکزی قوانين متنوّعه وسيعه‌ای است که در قرون آتيه به منصّۀ ظهور خواهد رسيد" و ضمن اشاره به "ضرورت انعطاف و عدم تصلّب و انجماد" در نظام احکام آئین بهائی، توضیح داده شده که "بعضی از احکام کتاب مستطاب اقدس مخصوص جامعه‌ای نازل شده که مقدّر است به مرور زمان به وجود آيد." چنانکه عبدالبهاء در توضيح آن بیان داشته: "مسائل کلّيه که اساس شريعتُ اللّه است منصوص است ولی متفرّعات راجع به بيت العدل و حکمت اين است که زمان بر يک منوال نماند تغيّر و تبدّل از خصايص و لوازم امکان و زمان و مکان است لهذا بيت العدل به مقتضای اين مجری می نمايد..."[۱۹][۲۰]

علاوه بر توضیح فوق، از جمله علل خاصِّ ارجاع موضوع تعیین مصادیق حلال و حرام ازدواج با خویشان و مشخص نمودن طبقات محرّمات به بیت العدل اعظم، تشریع [قانونگذاری] موارد مزبور از جمله بر اساس قواعِدِ مدنی و اجتماعی و مقتضایِ علم پزشکی و حِکمَت و اِستعدادِ طبیعتِ بشر است.[۱۹][۲۱]

بر همین اساس عبدالبهاء بهائیان را سفارش می‌کند هر چه ازدواج با دورتر واقع شود، جامعۀ بشری بیشتر به هم نزدیک می‌شوند و این عاملی مهم در رسیدن به صلح عمومی و وحدت عالم انسانی است که اساسی‌ترین هدف دین بهائی می‌باشد. و اضافه می نماید از لحاظ علمی و پزشکی هم ثابت شده‌است ازدواج با دور موجب سلامت و زیبائی و قوی تر شدن نسل بشر می‌گردد. چنانکه می گوید در ازدواج "هر چه دورتر موافق تر زیرا بُعدِ نسب و خویشی بین زوج و زوجه مَدارِ صحّت بنیۀ بشر و اسباب الفت بین نوع انسانیست."[۲۱]

در همین راستا، از آنجا که بهائیان هم اکنون در کشورهای مختلف جهان[۲۲][۲۳] که دارای عقاید متفاوت مذهبی و قوانین مختلف مدنی در خصوص حلال و حرام یا قانونی و غیر قانونی بودن ازدواج با خویشاوندان و محارم[۲۴] زندگی می کنند، آنان با در نظر گرفتن و رعایت همۀ آموزه ها و احکام دینیشان، تا قبل از صدور قوانین تکمیلی در این خصوص، از جمله ناظر به این بیان بیت العدل اعظم در پیام مورّخ ۱۵ ژانویه ۱۹۸۱ هستند:

شما راجع به محدودیّت های حاکم بر ازدواج با اقارب، سوای موردی که ازدواج با زن پدر را ممنوع می‌سازد، سؤال کرده‌اید بیت العدل همچنین خواسته‌اند به اطلاع شما برسانیم که آن معهد اعلی، هنوز موقعیتّ را برای صدور قوانین تکمیلی راجع به ازدواج با اقارب، مقتضی نمی دانند. بنابر این در حال حاضر تصمیم گیری در این مورد به عهده خود نفوس مؤمنه محوّل شده که البتّه در این مورد، بایستی از قوانین مدنی نیز تبعیّت کنند. در این زمینه، همچنین، آداب و رسوم غالب و جاری در کشورهای مختلف نیز، بایستی بنحوی که تأثیر و انعکاس منفی و مضرّ نسبت به مصالح امر الهی [دین بهائی] نداشته باشد، مورد توجّه قرارگیرد.

[۲۵]

روابط جنسی خارج از ازدواج[ویرایش]

روابط جنسی بر حسب تعالیم بهائیان منحصراً در ظل ازدواج و فقط بین زن و مرد حلیّت دارد. شوقی افندی در تبیین حکم غلمان در کتاب اقدس این حکم را مربوط به کلیه روابط جنسی بین افراد همجنس می‌داند؛ بنابراین شریعت بهائی روابط جنسی را فقط بین زن و مردی که با یکدیگر ازدواج نموده باشند مشروع می‌شمارد.[۲۶]

پرداخت مهریهّ[ویرایش]

پرداخت مبلغی به عنوان مهر از طرف مرد به زن در ازدواج بهائی لازم است ولی این مبلغ بسیار ناچیز تعیین شده و فقط جنبه تشریفات دارد. میزان مهر در دین بهائی به شرح زیر است:

  • اگر مرد اهل شهر باشد از ۱ تا ۵ واحد طلا باید بپردازد.
  • اگر مرد اهل ده باشد از ۱ تا ۵ واحد نقره باید بپردازد.

هر واحد برابر نوزده مثقال است. میزان مهریهّ به محل سکونت زن ارتباطی ندارد و فقط بر اساس شهری یا روستایی بودن مرد تعیین می‌گردد. بهاءالله شارع دین بهائی، به پیروان دین خود دستور داده‌است که در مورد مهریهّ حداقل آن را (یعنی ۱ واحد) را در نظر بگیرند، حتّی ثروتمندان به کم‌ترین میزان مهریه اکتفا کنند.[۱۳]

پانویس[ویرایش]

  1. سعیدی، نادر. کتاب دیانت بهائی و نهاد خانواده. مؤسّسۀ معارف بهائی، ۱۹۹۸. شابک ‎۸-۲۱-۸۹۶۱۹۳-۱. 
  2. «Bahai Life Compilation، بند شمارۀ ۳۱». مرکز جهانی بهائی، ۲۰۰۸. 
  3. Hornby، Helen. Lights of guidance، بندهای ۷۵۴ و ۱۲۶۴. Bahai Pub. Trust، ۱۹۸۸. شابک ‎۸۱۸۵۰۹۱۴۶۴-۹۷۸. 
  4. Hornby. «Lights of guidance». Bahai Pub. Trust، ۱۹۸۸. بازبینی‌شده در ۱۹۸۸. 
  5. Hornby، Helen. Lights of guidance، (بند ۷۳۴). Bahai Pub. Trust، ۱۹۸۸. شابک ‎۸۱۸۵۰۹۱۴۶۴-۹۷۸. 
  6. Hornby، Helen. Lights of guidance، بندهای ۷۳۲ و ۷۳۴ و ۷۵۴. Bahai Pub. Trust، ۱۹۸۸. شابک ‎۸۱۸۵۰۹۱۴۶۴-۹۷۸. 
  7. «Bahai Life Compilation، بندهای شمارۀ ١٩، ٣١، ٣٣، ٧۴، ٨۰». مرکز جهانی بهائی، ۲۰۰۸. 
  8. Local Spiritual Assembly of the Baha'is of Warwick. «ازدواج در آئین بهائی». Bahá'ís of Warwick، ۲۰۰۳–۱۰-۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶–۰۶-۱۴. 
  9. ازدواج و زندگی خانوادگی بهائیان، گزیده‌هایی از نوشته‌های آئین بهائی. Willmette, IL: Bahá’í Publishing Trust، ۱۹۹۷. ISBN ۰۸۷۷۴۳۲۵۸۹. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Esslemont, J.E.. بهاءالله و عصر جدید. چاپ ۵th ed.. Wilmette, Illinois, USA: Bahá'í Publishing Trust، ۱۹۸۰. ISBN 0-87743-160-4. 
  11. بهاءالله. کتاب اقدس. Wilmette, Illinois, USA: Bahá'í Publishing Trust، ۱۹۹۲. 1۰۵. ISBN 0-85398-999-0. متن کتاب
  12. منتخباتی از مکاتیب حضرت عبدالبها - جلد ١: صفحهٔ ۱۱۴
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ Smith, Peter (2008). An Introduction to the Baha'i Faith. Cambridge: Cambridge University Press. p. 165. ISBN 0521862515. 
  14. «کتاب اقدس، بند ۶۳، یادداشت ۸۸». Bahá’í World Centre، ۱۹۹۲. 
  15. امر و خلق، جلد ۴: صفحهٔ ۱۷۰
  16. گنجینهٔ احکام، ص 131.
  17. «کتاب اقدس، بند ۱۰۷، یادداشت ۱۳۳». Bahá’í World Centre، ۱۹۹۲. 
  18. مازندرانی، فاضل. امر و خلق ج ۴،ص ۱۵۴-۱۵۶. Hofheim-Langenhain:Bahai-Verlag، ۱۹۸۶. شابک ‎۶-۹۳۱-۸۷۰۳۷-۳. 
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ سامان ب.. «تهمت ازدواج با اعضای خانواده در دین بهائی». صبح امروز، ۱۳۹۱. 
  20. «کتاب اقدس، مقدّمۀ بیت العدل اعظم». Bahá’í World Centre، ۱۹۹۲. 
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ مازندرانی، فاضل. امر و خلق ج ۴،ص ۱۵۶. Hofheim-Langenhain:Bahai-Verlag، ۱۹۸۶. شابک ‎۶-۹۳۱-۸۷۰۳۷-۳. 
  22. «The Largest Baha'i Communities». Adherents.com، ۲۰۰۵. 
  23. . سایت عالم بهائی. http://www.bahai.org/national-communities/. 
  24. «ازدواج در ادیان و مذاهب». اتّحادیۀ بین المللی زنان پیرو ادیان توحیدی. 
  25. Hornby. «Lights of guidance، بند ۱۲۸۹». Bahai Pub. Trust، ۱۹۸۸. بازبینی‌شده در ۱۹۸۸. 
  26. بهاءالله. «یادداشت‌ها و توضیحات». در کتاب اقدس. Wilmette, Illinois, USA: Bahá'í Publishing Trust، ۱۹۹۲. 1۹۴. ISBN 0-85398-999-0. متن کتاب

پیوند به بیرون[ویرایش]