روبرتو دونادونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
روبرتو دونادونی
Roberto Donadoni - SSC Neapel (2).jpg
اطلاعات شخصی
زادروز ۹ سپتامبر ۱۹۶۳ ‏(۵۵ سال)
زادگاه Cisano Bergamasco، ایتالیا
قد ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
پست هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بولونیا (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۱–۱۹۸۲ آتالانتا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۲–۱۹۸۶ آتالانتا ۹۶ (۵)
۱۹۸۶–۱۹۹۶ آ. ث. میلان ۲۶۱ (۱۸)
۱۹۹۶–۱۹۹۷ نیویورک رد بولز ۴۹ (۶)
۱۹۹۷–۱۹۹۹ آ. ث. میلان ۲۴ (۰)
۱۹۹۹–۲۰۰۰ الاتحاد ۱۵ (۰)
مجموع ۴۴۵ (۲۹)
تیم ملی
۱۹۸۴–۱۹۸۶ زیر ۲۱ سال ایتالیا ۱۳ (۱)
۱۹۸۶–۱۹۹۶ ایتالیا ۶۳ (۵)
دوران مربیگری
۲۰۰۱–۲۰۰۲ لکو
۲۰۰۲–۲۰۰۳ لیورنو
۲۰۰۳ جنوا
۲۰۰۴–۲۰۰۶ لیورنو
۲۰۰۶–۲۰۰۸ ایتالیا
۲۰۰۹ ناپولی
۲۰۱۰–۲۰۱۱ کالیاری
۲۰۱۲–۲۰۱۵ پارما
۲۰۱۵–۲۰۱۸ بولونیا
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

روبرتو دونادونی (به ایتالیایی: Roberto Donadoni) (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۶۳ در سیزانو برگاماسکو)، از ستارگان باشگاه میلان و ایتالیا در اواخر دهه 80 و اوایل دههٔ ۹۰ میلادی می‌باشد. وی هافبکی بسیار تکنیکی با توانایی بازی با دو پا و در هر دو سمت زمین بود. وی به همراه فرانکو بارزی، مارکو وان باستن، رود گولیت و فرانک ریکارد از اصلی‌ترین عناصر موفقیت‌های آث میلان در اواخر دهه 80 و آغاز دهه 90 میلادی محسوب می‌شود.

دوران بازیگری[ویرایش]

وی در بازی‌های جام ملت‌های اروپا 1988 در آلمان غربی اولین حضور ثابت خود را در ترکیب تیم ملی ایتالیا تجربه کرد و در جام جهانی 90 ایتالیا از بازیکنان با تجربه و همچنین جوان و از امیدهای موفقیت تیم میزبان محسوب می شد. در نیمه نهایی جام جهانی 1990 در مقابل ایتالیا روبرتو دونادونی با پیراهن شماره 17 از ناکامان ضیافت پنالتی‌ها بود و نتوانست دروازه سرجیو گویگوچه آ دروازبان پنالتی گیر آرژانتینی را باز کند. وی در جام جهانی 1994 بازگشت خوبی داشت و با ارائه یک بازی فوق العاده در نیمه نهایی جام جهانی مقابل بلغارستان از عوامل صعود تیم ایتالیا به دیدار نهایی بود. در فینال مقابل برزیل، دونادونی پنالتی نزد اما ایتالیا بار دیگر در رسیدن به عنوان قهرمانی، اینبار در ایستگاه آخر ناکام ماند. حضور در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا در سال 1996 آخرین حضور دونادونی برای تیم ملی ایتالیا در سن 33 سالگی بود.[۱]

دوران مربیگری[ویرایش]

بعد از خدافظی از فوتبال ؛ دونادونی هدایت باشگاه ایتالیایی لکو (2001-2002) لیورنو (2002-03) ، جنوا (2003-04) را برعهده گرفت ، در سال 2005 در نیم فصل به لیورنو برگشت و انها را به جایگاه نهم در انتهای فصل رساند این تیم در فصل بعد (2005-06) هم در جایگاه ششم بود که وی بعد از انتقاد از رییس باشگاه استعفا داد

در ژوئیه 2006 بعد از استعفای مارچلو لیپی از هدایت تیم ملی ایتالیا ، دونادونی به عنوان سرمربی جدید انتخاب شد او در اولین مسابقه ی خود در این تیم مصاف کرواسی (دوستانه) رفت که در این بازی 2-0 مغلوب شد البته او در این بازی از هیچکدام از بازیکنان قهرمان جام جهانی به جز دروازه بان آملیا استفاده نکرده بود

او در طی دو سال هدایت تیم ملی ایتالیا 23 بازی سرمربی این تیم بود که 13 برد ، 5 مساوی ، 5 باخت کارنامه ی او در این تیم بود

او همچنین سرمربی آتزوری در رقابتهای یورو ۲۰۰۸ بود و پس از حذف در مرحلهٔ یک چهارم نهایی در مقابل اسپانیا جای خود را به مارچلو لیپی داد.

منابع[ویرایش]

  1. "Roberto Donadoni". ویکی‌پدیای انگلیسی. Retrieved 17 September 2011.