دنیله ماسارو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Daniele Emilio Massaro
Daniele Massaro.JPG
اطلاعات شخصی
زادروز ۲۳ مهٔ ۱۹۶۱ ‏(۵۸ سال)
زادگاه مونتزا، ایتالیا
قد ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱۲ اینچ)
پست مهاجم
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی میلان گلوری
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۷۹–۱۹۸۱ مونتزا ۶۰ (۱۰)
۱۹۸۱–۱۹۸۶ فیورنتینا ۱۴۰ (۱۱)
۱۹۸۶–۱۹۹۵ آ.ث. میلان ۲۰۹ (۵۱)
۱۹۸۸–۱۹۸۹آ.اس. رم (قرضی) ۳۰ (۵)
۱۹۹۵–۱۹۹۶ شیمیزو اس-پالس ۲۰ (۱۰)
مجموع ۴۵۹ (۸۷)
تیم ملی
۱۹۸۲–۱۹۹۴ تیم ملی فوتبال ایتالیا ۱۵ (۱)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

دنیله امیلیو ماسارو (ایتالیایی: Daniele Emilio Massaro؛ زاده ۲۳ مه ۱۹۶۱، مونتزا) از مهاجمان بازنشستهٔ ایتالیا و میلان می‌باشد. او مدتی هم کاپیتان ایتالیا در رشتهٔ فوتبال ساحلی بود.[۱]

ماسارو عمدتا به خاطر دوران درخشان خود در میلان در اواخر دهه هشتاد و اوایل دهه نود میلادی تحت هدایت آریگو ساکی و فابیو کاپلو به خاطر موفقیت های داخلی و اروپایی به شهرت رسید. او همچنین عضو تیم ملی ایتالیا بود که در جام جهانی ۱۹۸۲ موفق به کسب جام جهانی شد، اگر چه او در این مسابقات به میدان نرفت و عضو تیمی بود که به فینال جام جهانی ۱۹۹۴ رسید. در بازی آخر گروهی برابر مکزیک یک گل حساس به ثمر رساند. در فینال، یکی از ضربات پنالتی ایتالیا را از دست داد که نهایتا به شکست ایتالیا و قهرمانی برزیل در آن دوره انجامید.

ماسارو در ایران[ویرایش]

به همراه جمعی از ستارگان و اسطوره‌های سال‌های نه چندان دور میلان به تهران آمد تا در دیدار خیریه پیشکسوتان پرسپولیس-میلان گلوری بار دیگر لباس میلان را، اینبار در ورزشگاه آزادی بر تن کند و در ثانیه ۴۰ بازی یکی از سه گل میلان را به ثمر رساند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای انگلیسی
  2. «پیشکسوتان پرسپولیس 1-3 ستارگان میلان». ورزش3. ۲۸ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۱۴.