آدم و حوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نقاشی The Fall of Man (گمراهی آدم) توسط پیتر پل روبنس

آدم و حوا (به انگلیسی: Adam and Eve)، بر حسب اسطوره آفرینش ادیان ابراهیمی،[۱][۲] نخستین مرد و زن بودند؛ که طبق بخش نخست کتاب مقدس و آیاتی از کتاب قرآن، توسط خدا آفریده شدند. داستان آدم و حوا در مرکزیت این اعتقاد است که خداوند انسان را در بهشتی بر روی زمین زندگی کنند، اگر چه آن‌ها را از آن مقام سقوط کردند و جهان حاضر پر از درد و رنج و بی عدالتی شکل گرفت. این پایه و اساس این باور است که بشریت در اصل یک خانواده است، و همه از یک جفت از اجداد اصلی ریشه گرفته‌اند.[۳] همچنین این اسطوره عمده اساس باورهای مهم در کتاب مقدس مسیحیت برای آموزه‌های سقوط انسان و گناه اولیه را فراهم می‌کند، اگر چه به‌طور کلی یهودیت و اسلام ذر این مورد با مسیحیت اتفاق نظر ندارند.[۴][۵][۶]

این داستان در روایات ابراهیمی بعدی زیر بسط و جزئیات مفصلی رفت، و به‌طور جامعی توسط پژوهشگران امروزی کتاب مقدس تجزیه و تحلیل شده‌است. تفسیرها و اعتقادات در ارتباط با آدم و حوا و داستانی که بر محور آنان می چرخد، در میان فِرَق و ادیان مختلف متنوع است؛ برای مثال، نسخه اسلامی داستان، این را در نظر دارد که آدم و حوا متساویا مسئول گناهان بادسری یا تکبرشان بودند، به جای این که حوا اولین کسی باشد که بی ایمانی [یا پیمان‌شکنی] کرده باشد. داستان آدم و حوا اغلب در هنر به تصویر کشیده می‌شود، و تأثیری مهم در ادبیات و شعر داشته‌است. داستان هبوط آدم اغلب، به عنوان این که یک تمثیل است درک می‌شود.

هیچ مدرک فیزیکی ای مبنی بر این که آدم و حوا هیچ وقت واقعا وجود داشته اند موجود نیست، و وحود واقعیشان با ژنتیک فرگشتی انسان است. با این حال، در برخی کشورها مغایرت بزرگی بین اتفاق نظر علمی و نظر عامه وجود دارد؛ نظرسنجی ای در 2014 میلادی گزارش می‌کند که 56% آمریکایی‌ها اعتقاد دارند که "آدم و حوا اشخاص واقعی بوده اند"، و 44% چنین چیزی را با قاطعیت قوی یا مطلق باور دارند.[۷]

تاریخمندی[ویرایش]

با آن که برداشتی سنتی این بوده‌است که سفر پیدایش را موسی تالیف کرده و واقعی (نه ساختگی و تخیلی) و استعاری[یادداشت ۱] به حساب رفته است، پژوهشگرانِ مدرن، روایت آفرینش سفرِ پیدایش را به عنوان یکی از اسطوره‌های مختلف باستانی از نوع اسطوره ریشه[یادداشت ۲] در نظر می‌گیرند.[۸][۹]

آنالیزهایی همچون فرضیه مستند، پیشنهاد می‌کنند که این نوشته، نتیجه گردآوری چندین روایت پیشین است، که تضادهای آشکار را توضیح می‌دهد.[۱۰][۱۱] همچنین، دیگر داستان‌ها از همین کتاب شرعی، مانند روایت طوفان پیدایش، با مشابهت‌های موجود در حماسه گیلگمش که قدیمی تر است، به عنوان روایاتی تأثیر یافته از ادبیات قدیمی تر دریافته می‌شوند.[۱۲]

همراه با پیشرفت‌های علمی در زمینه‌های دیرین‌شناسی، زمین‌شناسی، زیست‌شناسی و دیگر رشته ها، کشف شده‌است که انسان ها، و دیگر موجودات زنده، جد مشترکی دارند و از طریق روال‌های طبیعی تکامل یافته اند، و اشکال اولیه حیات به میلیاردها سال پیش برمی‌گردد.[۱۳][۱۴]

در زیست شناسی، وقتی نزدیک‌ترین نیاهای مشترک موجودات زنده، ردشان در گذشته از طریق کروموزوم Y برای تبار مذکر و دی‌ان‌ای میتوکندریایی برای تبار مونث گرفته می‌شود، معمولاً به ترتیب آدم کروموزوم Y و حوای میتوکندریایی نامیده می‌شوند. حتی اگر این اسامی از تنخ وام گرفته شده باشند، این دو مورد ذکر شده از یک زوج در دوره زمانی یکسانی نشات نمی گیرند.[۱۵]

هبوط آدم و حوا از بهشت، شیشه رنگی کلیسایی در شارتر

تضاد با یافته‌های علمی[ویرایش]

داستان آدم و حوا در تضاد با اجماع علمی است که انسان از گونه‌های دیگر انسانیان تکامل یافته‌است.[۱۶] همچنین با درک فعلی از ژنتیک انسانی همخوانی ندارد. به‌طور خاص، اگر همه انسانها از یک زوج چند هزار سال پیش نشات گرفته باشند، نیاز به نرخ جهش (mutation) بالا و تقریباً غیرممکن برای توضیح تنوع مشاهده شده کنونی بین انسانها می‌باشد.[۱۷] این ناسازگاریها باعث شده که بسیاری از مسیحیان از تفسیر تحت‌اللفظی و اعتقاد به روایت خلقت اجتناب کنند، در حالی که دیگرانی همچنان به عنوان یک آموزه اساسی ایمان مسیحی می ببینید و اعتقاد دارند.[۱۷]

نام آدم و حوا، بطور استعاره‌ای در بحث‌های علمی استفاده می‌شود برای تعیین اجداد مشترک اخیر وابسته به دودمان پدری و تبار مادری، آدم Y-کروموزومی و حوای میتوکندری. اینها افراد خاصی نیستند، و هیچ دلیلی هم نیست که فرض کنیم که آن‌ها در یک دوره زمانی در کنار هم زندگی می‌کردند، چه رسد به اینکه آن‌ها همدیگر را ملاقات یا با تشکیل خانواده و زن و شوهر باشند.[۱۸][۱۹] یک مطالعه اخیر در مورد این موضوع تخمین می‌زند که آدم Y-کروموزومی ۱۲۰ هزار سال تا ۱۵۶ هزار سال پیش زندگی می‌کردند، در حالی که حوای میتوکندری ۹۹ تا ۱۴۸ هزار سال پیش زندگی می‌کردند.[۲۰] مطالعه اخیر دیگری زمان زندگی آدم Y-کروموزومی ۱۸۰ تا ۲۰۰ هزار سال پیش زندگی می‌کرده است.[۲۱]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. Metaphorical
  2. Origin myth

پانویس[ویرایش]

  1. Womack, Mari (2005). Symbols and Meaning: A Concise Introduction. Walnut Creek ... [et al.]: Altamira Press. p. 81. ISBN 0759103224. Retrieved 16 August 2013. Creation myths are symbolic stories describing how the universe and its inhabitants came to be. Creation myths develop through oral traditions and therefore typically have multiple versions. 
  2. Leeming, David (2010). Creation Myths of the World: Parts I-II. p. 303. 
  3. Azyumardi. Azra. "TRIALOGUE OF ABRAHAMIC FAITHS; Towards the Alliance of Civilizations". Paper presented at Conference. "Children of Abraham: Trialogue of Civilizations" Weatherhead Center for International Affairs & Divinity School, Harvard University, Cambridge, Mass. , 22–23 October 2007 [۱]
  4. Judaism’s Rejection Of Original SinKolatch, Alfred J. The Jewish Book of Why/The Second Jewish Book of Why. NY: Jonathan David Publishers, 1989.
  5. Judaism's Rejection Of Original Sin While there were some Jewish teachers in Talmudic times who believed that death was a punishment brought upon humanity on account of Adam's sin, the dominant view was that man sins because he is not a perfect being, and not, as Christianity teaches, because he is inherently sinful.
  6. Alfred J., Kolatch (1985). The Second Jewish Book of Why (2nd, revised ed.). New York City: Jonathan David Publishers. p. 64. ISBN 978-0-824-60305-2.  Excerpt in Judaism's Rejection Of Original Sin.
  7. William Saletan (2014). "God's Work? A new poll suggests Americans aren't so confident in their creationism". 
  8. Van Seters, John (1998). "The Pentateuch". In Steven L. McKenzie, Matt Patrick Graham. The Hebrew Bible Today: An Introduction to Critical Issues. Westminster John Knox Press. p. 5. ISBN 9780664256524. 
  9. Davies, G.I (1998). "Introduction to the Pentateuch". In John Barton. Oxford Bible Commentary. Oxford University Press. p. 37. ISBN 9780198755005. 
  10. Gooder, Paula (2000). The Pentateuch: A Story of Beginnings. T&T Clark. pp. 12–14. ISBN 9780567084187. 
  11. Van Seters, John (2004). The Pentateuch: A Social-science Commentary. Continuum International Publishing Group. pp. 30–86. ISBN 9780567080882. 
  12. Finkel, Irving (2014). The Ark Before Noah. UK: Hachette. p. 88. ISBN 9781444757071. 
  13. Kampourakis, Kostas (2014). Understanding Evolution. Cambridge; New York: Cambridge University Press. pp. 127–129. ISBN 978-1-107-03491-4. LCCN 2013034917. OCLC 855585457. 
  14. Schopf, J. William; Kudryavtsev, Anatoliy B.; Czaja, Andrew D.; Tripathi, Abhishek B. (October 5, 2007). "Evidence of Archean life: Stromatolites and microfossils". Precambrian Research. Amsterdam, the Netherlands: Elsevier. 158 (3–4): 141–155. Bibcode:2007PreR..158..141S. doi:10.1016/j.precamres.2007.04.009. ISSN 0301-9268. 
  15. Takahata, N (January 1993). "Allelic genealogy and human evolution". Mol. Biol. Evol. 10 (1): 2–22. PMID 8450756. 
  16. Dilley, Stephen C. (2013). Darwinian Evolution and Classical Liberalism: Theories in Tension. Lexington Books. pp. 224–225. ISBN 0739181068. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ Barbara Bradley Hagerty (August 9, 2011). "Evangelicals Question The Existence Of Adam And Eve". All Things Considered.  Transcript
  18. Takahata, N (January 1993), "Allelic genealogy and human evolution", Mol. Biol. Evol., 10 (1): 2–22, PMID 8450756 ""
  19. Cruciani, F; Trombetta, B; Massaia, A; Destro-Bisol, G; Sellitto, D; Scozzari, R (June 10, 2011), "A Revised Root for the Human Y Chromosomal Phylogenetic Tree: The Origin of Patrilineal Diversity in Africa", The American Journal of Human Genetics, 88 (6): 814–818, doi:10.1016/j.ajhg.2011.05.002, PMC 3113241Freely accessible, PMID 21601174 
  20. Poznik, G. David; Henn, Brenna M.; Yee, Muh-Ching; Sliwerska, Elzbieta; Euskirchen, Ghia M.; Lin, Alice A.; Snyder, Michael; Quintana-Murci,, Lluis; Kidd first10= Peter A., Jeffrey M.; Underhill; Bustamante, Carlos D. (2 August 2013). "Sequencing Y Chromosomes Resolves Discrepancy in Time to Common Ancestor of Males Versus Females". Science. 341 (6145): 562–565. doi:10.1126/science.1237619. PMID 23908239. 
  21. Francalacci, Paolo; Morelli, Laura; Angius, Andrea; Berutti, Riccardo; Reinier, Frederic; Atzeni, Rossano; Pilu, Rosella; Busonero, Fabio; Maschio, Andrea; Zara, Ilenia; Sanna, Daria; Useli, Antonella; Urru, Maria Francesca; Marcelli, Marco; Cusano, Roberto; Oppo, Manuela; Zoledziewska, Magdalena; Pitzalis, Maristella; Deidda, Francesca; Porcu, Eleonora; Poddie, Fausto; Kang, Hyun Min; Lyons, Robert; Tarrier, Brendan; Gresham, Jennifer Bragg; Li, Bingshan; Tofanelli, Sergio; Alonso, Santos; Dei, Mariano; Lai, Sandra; Mulas, Antonella; Whalen, Michael B.; Uzzau, Sergio; Jones, Chris; Schlessinger, David; Abecasis, Gonçalo R.; Sanna, Serena; Sidore, Carlo; Cucca, Francesco (2 August 2013). "Low-Pass DNA Sequencing of 1200 Sardinians Reconstructs European Y-Chromosome Phylogeny". Science. 341 (6145): 565–569. doi:10.1126/science.1237947. PMID 23908240. 

Bibliography[ویرایش]

Further reading[ویرایش]

  • Almond, Philip C. 'Adam and Eve in Seventeenth-Century Thought (Cambridge: Cambridge University Press, 1999, 2008)
  • Alter, Robert (۲۰۰۴). The Five Books of Moses. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-33393-0.  Check date values in: |date= (help)
  • Ayoub, Mahmoud. The Qur'an and its Interpreters, SUNY: Albany, 1984
  • Lewis, C.S. The Lion, The Witch and the Wardrobe"
  • Mackie, Adam. The Importance of being Adam - Alexo 1997 (only 2000 copies published)
  • Murdoch, Brian O. The Apocryphal Adam and Eve in Medieval Europe: Vernacular Translations and Adaptations of the Vita Adae et Evae. Oxford University Press, 2009. ISBN: 978-0-19-956414-9
  • Patai, R. The Jewish Alchemists, Princeton University Press, 1994.
  • Rana & Hugh. Fazale Rana and Ross, Hugh, Who Was Adam: A Creation Model Approach to the Origin of Man, 2005, ISBN: 1-57683-577-4
  • Rohl, David. Legend: The Genesis of Civilisation, 1998
  • Sibylline Oracles, III; 24–6. This Greek acrostic also appears in 2 Enoch 30:۱۳.
  • Sykes, Bryan. The Seven Daughters of Eve

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]