پسماند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پسماند در علوم به پدیده‌ای می‌گویند که در آن رابطه میان علت و معلول نه فقط به بزرگی علت بلکه به جهتی که علت در راستای آن تغییر می‌کند بستگی دارد.[۱]

اصطلاح پسماند در شیمی به صورت پسماند، در مهندسی برق در معنی پسماند مغناطیسی و در علوم هوایی با تعریف زیر بیان می‌شود:

دیرکرد تغییر چگالی شار مغناطیسی نسبت به شدت میدان مغناطیسی.[۲]

پسماند مغناطیسی[ویرایش]

خانواده‌ای از حلقه‌های B-H برای فولاد الکتریکی با جهت دانه‌ای (BR چگالی شار پسماند[۳] را نشان می‌دهد و HC میزان وادارندگی[۴] را.

پسماند در مواد فرومغناطیسی پدیده‌ای معروف است. هنگامی که یک میدان مغناطیسی خارجی بر روی یک فرومغناطیس عمل کند دوقطبی‌های اتمی، خود را با این میدان خارجی هم‌راستا می‌کنند. حتی پس از خنثی کردن میدان مغناطیسی خارجی، بخشی از این جهت‌گیری به جا می‌ماند. بنابر این در این حالت اصطلاحاً گفته می‌شود که این ماده مغناطیده شده‌است.

رابطه میان شدت میدان مناطیسی (H) و چگالی شار مغناطیسی (B) در چنین موادی یک رابطه خطی نیست.

منابع و پانویس‌ها[ویرایش]

  1. Mark Krasnosel'skii and Alexei Pokrovskii, Systems with Hysteresis, Springer-Verlag, New York, ۱۹۸۹.
  2. فرهنگ بابیلون.
  3. remanence
  4. coercivity
  • Cheng، David. Field and Wave Electromagnetics. ADDISON-WESLEY PUBLISHING COMPANY، 1983. 
  • Isaak D. Mayergoyz, Mathematical Models of Hysteresis and their Applications: Second Edition (Electromagnetism), Academic Press, 2003.
  • Sen، Paresh. Principles of Electric machines and power electronics. John Wiley and Sons، 1997.