پسماند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پسماند در علوم به پدیده‌ای می‌گویند که در آن رابطه میان علت و معلول نه فقط به بزرگی علت بل‌که به جهتی که علت در راستای آن تغییر می‌کند بستگی دارد.[۱]

اصطلاح پسماند در شیمی به صورت پسماند، در الکترونیک در معنی پسماند مغناطیسی و در علوم هوایی با تعریف زیر بیان می‌شود: دیرکرد تغییر چگالی شار مغناطیسی نسبت به شدت میدان مغناطیسی.[۲]

پسماند مغناطیسی [ویرایش]

خانواده‌ای از حلقه‌های B-H برای فولاد الکتریکی با جهت دانه‌ای (BR بازمانده مغناطیسی[۳] را نشان می‌دهد و HC میزان وادارندگی[۴] را.

پسماند در مواد فرومغناطیسی پدیده‌ای معروف است. هنگامی که یک میدان مغناطیسی خارجی بر روی یک فرومغناطیس عمل کند دوقطبی‌های اتمی، خود را با این میدان خارجی هم‌راستا می‌کنند. حتی پس از خنثی کردن میدان مغناطیسی خارجی، بخشی از این جهت‌گیری به جا می‌ماند. بنابر این در این حالت اصطلاحاً گفته می‌شود که این ماده مغناطیده شده‌است.

رابطه میان شدت میدان مناطیسی (H) و چگالی شار مغناطیسی (B) در چنین موادی یک رابطه خطی نیست.

پسماند در محیط زیست به زباله ها اطلاق شده و دارای انواع مختلف می باشد== منابع و پانویس‌ها ==

  1. Mark Krasnosel'skii and Alexei Pokrovskii, Systems with Hysteresis, Springer-Verlag, New York, ۱۹۸۹.
  2. فرهنگ بابیلون.
  3. remanence
  4. coercivity
  • Isaak D. Mayergoyz, Mathematical Models of Hysteresis and their Applications: Second Edition (Electromagnetism), Academic Press, 2003.