پارک ملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پارک ملی در آرژانتین.

پارک ملی به محدوده‌ای از منابع طبیعی، من‌جمله جنگل، مرتع، بیشه‌های طبیعی، دشت، رودخانه، دریاچه و کوهستان اطلاق می‌شود که نمایان‌گر نمونه‌های برجسته‌ای از مظاهر طبیعی باشد. دولت‌ها به منظور حفظ همیشگی وضعیت زیست‌بوم و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد گیاهان در خطر انقراض و برای جلوگیری از دخالت‌های مخرب انسانی، این مناطق را تحت حفاظت قرار می‌دهند.

نوشتار اصلی: پارک‌های ملی ایران

پارک‌های ملی ایران، یکی از مناطق چهارگانه حفاظت محیط زیست ایران می باشد. تعریف رسمی «پارک ملی» از دیدگاه سازمان حفاظت محیط زیست به شرح زیر است: «مناطق طبیعی به نسبت وسیع و دارای ویژگی های خاص و اهمیت ملی به لحاظ زمین شناسی، بوم شناسی، جغرافیای زیستی و چشم انداز، با هدف های حفظ وضعیت زیستی و طبیعی، بهبود جمعیت گونه های جانوری و رویشگاه های گیاهی و همچنین بهره برداری تفرجی به عنوان پارک ملی انتخاب می شوند. پارک های ملی محل های مناسبی برای فعالیت های آموزشی، پژوهشی و گردشگری در طبیعت به شمار می آیند. به منظور حفاظت بنیادی از تنوع زیستی، ذخایر ژنتیکی، یکپارگچی اکولوژیک و چشم اندازها، فعالیت های مرتبط با بهره برداری های مصرفی و مسکونی در این مناطق مجاز نیست. به همین دلیل، برای پارک های ملی پشتوانه قانونی حفاظتی مستحکم تری نسبت به سایر مناطق حفاظت شده پیش بینی شده است.»

ایالات متحده آمریکا، اولین کشور و آغازگر سیاست حفظ طبیعت و تاسیس پارک‌های ملی بود. سیستم پارک‌های ملی توسط برخی تاریخ‌نویسان «بهترین ایدهٔ آمریکا» اطلاق گردیده.[۱][۲][۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. America's National Park System: The Critical Documents. Lary M. Dilsaver. Rowman & Littlefield, 1997. ISBN 0-8476-8440-7 pp.1
  2. The encyclopedia Americana, Volume 19. ISBN 0-7172-0135-X Grolier Incorporated, 2002. Original from the University of Michigan. Digitized Dec 27, 2007. ISBN 0-7172-0135-X pp.770
  3. Yellowstone to Yukon. Florian Schulz. The Mountaineers Books, 2008. ISBN 1-59485-104-2 pp.45

پیوند به بیرون[ویرایش]