پارکهای ملی ایران
پارکهای ملّی ایران، یکی از مناطق چهارگانه حفاظت محیط زیست ایران میباشد.
پارک ملی به محدودهای از منابع طبیعی کشور اعم از جنگل، مرتع، بیشههای طبیعی، اراضی جنگلی، دشت و آب و کوهستان اطلاق میشود که نمایانگر نمونههای برجستهای از مظاهر طبیعی ایران میباشد و به منظور حفظ همیشگی وضع زندگی و طبیعی آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنیها در شرایط کاملاً طبیعی تحت حفاظت قرار میگیرد.
تاریخچه [ویرایش]
در سال ۱۳۴۶، امکان اختصاص بخشهایی از کشور به پارکهای ملی (در آن زمان پارک حیات وحش نامیده میشد) و منطقههای حفاظت شده با تعریفهای معین فراهم شد. در این سال پیشنهاد تاسیس دو پارک ملی و پانزده منطقه حفاظت شده بهعنوان نخستین گروه از مناطق حفاظت شده ایران به تصویب شورایعالی شکاربانی و نظارت بر صید رسید.[۱]
لیست پارکهای ملی ایران [ویرایش]
تعداد ۲۶ پارک ملی در ایران شناخته شدهاست برای نمونه:
- پارک ملی گلستان در استان گلستان،
- پارک ملی سرخهحصار در شرق تهران
- دریاچه ارومیه،
- پارک ملی کویر سمنان،
- بختگان فارس،
- بمو شمال شیراز،
- پارک ملی خبر،(khabr) شهرستان بافت، استان کرمان
- تندور هقوچان در خراسان رضوی،
- کلاه قاضی اصفهان،
- خجیر شرق تهران،
- تنگ صیاد چهار محال وبختیاری،
- لاربین تهران و مازندران،
- نایبند بوشهر،
- گلاسفراین در خراسان شمالی،
- سالوکاسفراین در خراسان شمالی،
- بوجاق شمال شرق رشت،
- خارتوران سمنان،
- کیاسر مازندران
- پابند مازندران
- پارک ملی لار
منابع [ویرایش]
- http://www.hawzah.net/Hawzah/Magazines/MagArt.aspx?MagazineNumberID=6793&id=81338
- پارکهای ملی ایران سایت کویرها و بیابانهای ایران
